VIII SA/Wa 934/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Leszek Kobylski /sprawozdawca/, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2013 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. znak: [...] Dyrektor Izby Celnej w W. (dalej: "organ odwoławczy", "Dyrektor IC") działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239, art. 239b § 1 pkt 4, § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749; dalej: "O.p."), po rozpatrzeniu zażalenia J. K. (dalej: "skarżący") na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w R. (dalej: "organ I instancji", "Naczelnik UC") nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nadające decyzji nieostatecznej Naczelnika Urzędu Celnego w R. nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. rygor natychmiastowej wykonalności, orzekł o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji. U podstaw podjętego w tej sprawie rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia. Naczelnik Urzędu Celnego w R. po rozpatrzeniu sprawy, która przekazana została temu organowi do jej ponownego rozpoznania po uchyleniu wydanego w dniu [...] sierpnia 2007 r. rozstrzygnięcia nr [...], decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za okres rozliczeniowy czerwiec 2006 r. w kwocie [...] zł z tytułu sprzedaży w tym okresie oleju opałowego bez spełnienia warunków uprawniających do zastosowania obniżonej stawki akcyzy. Od tejże decyzji organu I instancji skarżący wniósł odwołanie, które wpłynęło do Dyrektora IC w dniu [...] stycznia 2012 r. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 r. Naczelnik UC nadał ww. decyzji nieostatecznej rygor natychmiastowej wykonalności. Wskazał, iż rygor natychmiastowej wykonalności decyzji został nadany zgodnie z art. 239b § 1 pkt 4 O.p., gdyż okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego za okres rozliczeniowy czerwiec 2006 r. jest krótszy niż 3 miesiące. Pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie. W jego ocenie organ I instancji niezasadnie zastosował rygor natychmiastowej wykonalności wobec decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r., gdyż nie wykazał, iż spełniona została przesłanka wynikająca z treści art. 239b § 2 O.p., tj. nie uprawdopodobnił, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. W ocenie skarżącego wskazany przez organ I instancji fakt złożenia odwołania od ww. decyzji nie stanowi uprawdopodobnienia, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane. Ponadto podniósł, że zaskarżonej decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. organ I instancji nie mógł nadać rygoru natychmiastowej wykonalności, bowiem w czasie, w którym trwało postępowanie kontrolne i podatkowe weszły w życie przepisy dotyczące nadawania decyzjom nieostatecznym ww. rygoru, co powodowało konieczność stosowania w sprawie przepisów uprzednio obowiązujących. Dyrektor IC wskazanym na wstępie niniejszego uzasadnienia postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. orzekł o utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji z dnia [...] lipca 2012 r. Uzasadniając organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz przytoczył brzmienie przepisów stanowiących ramy prawne niniejszej sprawy (tj. art. 239 a, art. 239b § 1 i § 2 O.p.). Wskazał, iż Naczelnik UC trafnie uznał, że w dniu [...] lipca 2012 r., czyli w dniu wydania przez organ I instancji postanowienia o nadaniu decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r., rygoru natychmiastowej wykonalności, okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym był krótszy niż 3 miesiące, w związku z czym spełniona została przesłanka art. 239b § 1 pkt 4 O.p. dająca podstawę do zastosowania instytucji nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności. Podkreślił, iż krótki okres (w tym przypadku krótszy niż 3 miesiące) do upływu terminu przedawnienia stanowi w rozpatrywanej sprawie uprawdopodobnienie, że strona zobowiązania nie wykona. W ocenie Dyrektora IC taką interpretację uzasadnia okoliczność, iż skarżący od ww. decyzji określającej zobowiązanie podatkowe pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. wniósł odwołanie, które znajduje się w toku rozpatrywania w postępowaniu odwoławczym. Zdaniem organu odwoławczego (powołującego się na wyrok WSA w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2012 r., I SA/Gd 416/12), w tej sytuacji prawdopodobne jest, iż skarżący nie mając w świetle art. 239a O.p. obowiązku wykonania wskazanej powyżej nieostatecznej decyzji, wobec krótkiego terminu upływu przedawnienia, nie wykona określonego decyzją zobowiązania. Jednocześnie Dyrektor IC podniósł, iż nie można również wykluczyć sytuacji, w której decyzja organu I instancji określająca zobowiązanie podatkowe byłaby wadliwa i zostałaby uchylona oraz sprawa przekazana temu organowi do ponownego rozpatrzenia, wówczas upływ terminu przedawnienia stałby na przeszkodzie do ponownego rozpatrzenia i merytorycznego rozstrzygnięcia tej sprawy. Przerwanie biegu terminu przedawnienia przez zastosowanie potencjalnego środka egzekucyjnego ma zatem istotne znaczenie dla zabezpieczenia możliwości wykonania ewentualnej kolejnej decyzji organu podatkowego I instancji, określającej w prawidłowy sposób wysokość zobowiązania. Biorąc pod uwagę powyżej wskazane okoliczności Dyrektor IC uznał zatem, iż nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji organu I instancji znajduje uzasadnienie w łącznym wystąpieniu w rozpatrywanej sprawie przesłanek, o których mowa w art. 239b § 1 pkt 4 i § 2 O.p. Odnosząc się do zarzutów zażalenia, Dyrektor IC uznał je za nieuzasadnione. W szczególności za chybioną – w świetle przedstawionych okoliczności w których mogłoby dojść do braku wykonania zobowiązania podatkowego wynikającego z decyzji – uznał argumentację dotyczącą braku uprawdopodobnienia, iż zobowiązanie podatkowe nie zostanie zapłacone. Za nie mający usprawiedliwionych podstaw uznał również zarzut wskazujący na brak podstaw do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności zaskarżonej decyzji z uwagi na fakt, iż w czasie, w którym trwało postępowanie kontrolne i podatkowe weszły w życie przepisy dotyczące nadawania decyzjom nieostatecznym rygoru natychmiastowej wykonalności, co powodowało konieczność stosowania w analizowanej sprawie przepisów uprzednio obowiązujących. Wyjaśnił, iż przepisy regulujące stosowanie instytucji rygoru natychmiastowej wykonalności wobec nieostatecznych decyzji zaczęły obowiązywać z dniem 1 września 2009 r., tj. z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr. 209, poz. 1318). Stosownie zaś do brzmienia art. 9 tej ustawy do wykonywania decyzji doręczonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 1 i 2 w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Zauważył, iż decyzja Naczelnika UC z dnia [...] listopada 2011 r. określająca zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za okres rozliczeniowy czerwiec 2006 r. została doręczona skarżącemu w dniu [...] grudnia 2011 r., a zatem podlega ocenie przez pryzmat przepisów ustawy nowelizującej. Oznacza to, że przepisy regulujące instytucję rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji znajdują zastosowanie w odniesieniu do ww. decyzji organu I instancji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie Dyrektora IC z dnia [...] września 2012 r. wywiódł skarżący, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Uzasadniając sformułował zarzuty wskazujące na: – brak podstaw do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji z uwagi na fakt, iż w czasie, w którym trwało postępowanie kontrolne i podatkowe weszły w życie przepisy dotyczące nadawania decyzjom nieostatecznym rygoru natychmiastowej wykonalności, co powodowało konieczność stosowania w sprawie przepisów uprzednio obowiązujących, – brak doręczenia postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności ustanowionemu pełnomocnikowi, co stanowi pominięcie strony w postępowaniu podatkowym, – okoliczność, iż pierwotna decyzja nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. nie została doręczona pełnomocnikowi, co powoduje, że egzekucja prowadzona na podstawie tej decyzji nie może przerywać biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, – brak uprawdopodobnienia, iż zobowiązanie podatkowe nie zostanie zapłacone, – brak upływu terminu przedawnienia w sprawie w dacie wskazanej w zaskarżonym postanowieniu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze m.in. wskazał, iż postępowanie o nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności jest postępowaniem odrębnym od postępowania odwoławczego, co rodzi obowiązek organu podatkowego I instancji doręczenia wydanego postanowienia, jako pierwszej czynności w tym postępowaniu, nie pełnomocnikowi reprezentującemu stronę w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, lecz samej stronie postępowania. Zauważył, iż do akt sprawy dotyczącej nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności nie zostało przedłożone w trybie art. 137 § 3 O.p. pełnomocnictwo, a zatem zaskarżone postanowienie prawidłowo zostało skierowane i doręczone skarżącemu, jako osobie posiadającej prawną pozycję strony postępowania. A zatem nieuzasadniony również pozostaje zarzut sprowadzający się w swej istocie do stwierdzenia, że egzekucja prowadzona na podstawie decyzji organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2007 r. nie może przerywać biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, gdyż przy doręczaniu wskazanej decyzji pominięty został ustanowiony w sprawie pełnomocnik. W ocenie Dyrektora IC krótki okres (w tym przypadku krótszy niż 3 miesiące) do upływu terminu przedawnienia stanowi uprawdopodobnienie, że strona zobowiązania nie wykona, co uzasadnia wniesienie odwołania od ww. decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nadto zauważył, iż w odniesieniu do zobowiązania podatkowego określonego w uprzednio wydanej przez organ podatkowy I instancji decyzji prowadzone było postępowanie egzekucyjne wobec braku jego dobrowolnego wykonania przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na mocy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest jedynie pod względem legalności, czyli zgodności zaskarżonego aktu z prawem. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- zwanej dalej ustawą "p.p.s.a."), zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowym podlega prawidłowość zastosowania przez organy administracji przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem materialnym i formalnym obowiązującym w dacie wydania takiego postanowienia. Zgodnie z treścią art. 239a O.p., decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Z kolei wedle art. 239b § 1 tej ustawy, decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności: 1) gdy organ podatkowy posiada informacje, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne dotyczące innych należności pieniężnych lub 2) strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, na których można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia lub 3) strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości lub 4) okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące. Według art. 239b § 2 O.p. wyżej przywołany przepis § 1 art. 239b stosuje się, gdy organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie podatkowe wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Wobec brzmienia przywołanych przepisów dla nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności konieczne jest spełnienia dwóch przesłanek. Pierwszą przesłanką jest istnienie przynajmniej jednej z czterech okoliczności wskazanych w § 1 art. 239b. Użycie przez ustawodawcę w powołanym przepisie przy okazji enumeracji tych czterech okoliczności pozwalających na zastosowanie rygoru natychmiastowej wykonalności spójnika "lub", wyrażającego zgodnie z zasadami poprawnej legislacji tzw. alternatywę zwykłą, oznacza, że stwierdzenie w stanie faktycznym sprawy podatnika już jednej z tych okoliczności daje organowi podatkowemu możliwość zastosowania wspomnianego rygoru. Drugą przesłanką wskazaną w przywołanym uregulowaniu jest uprawdopodobnienie, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. W kontekście tej przesłanki wskazać należy, że uprawdopodobnienie wystąpienia danej okoliczności oznacza wykazanie, że zachodzi duże prawdopodobieństwo zmaterializowania się jej. Przyjęcie w treści § 2 art. 239b O.p. pojęcia "uprawdopodobnienie" znajduje również przełożenie na zasady dowodzenia ziszczenia się wskazanej w tym przepisie przesłanki, tj. możliwości niewykonania zobowiązania wynikającego z decyzji. W związku z przyjętym przez ustawodawcę sformułowaniem "uprawdopodobnie" należało uznać, że ustawodawca nie wymaga od organu podatkowego wykazania okoliczności za pomocą przewidzianych przepisami procedury dowodów, a rygory uznania jego twierdzeń są złagodzone i odformalizowane. Oceniając zaskarżone postanowienie na tle wyżej określonego unormowania, Sąd doszedł do przekonania, że w sprawie niniejszej zaistniały kumulatywnie obie przesłanki (ta z § 2 i ta z pkt 4 § 1) zastosowania rygoru natychmiastowej wykonalności. Jak stanowi art. 239b § 1 O.p., decyzji wydanej przez organ I instancji może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności w sytuacjach wskazanych w punktach od 1 do 4 tego przepisu, przy spełnieniu warunku opisanego w § 2. W § 3 postanowiono, że rygor ten jest nadawany przez organ podatkowy I instancji w drodze postanowienia. Z art. 239a O.p. wynika natomiast, że decyzja nieostateczna nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzją nieostateczną jest decyzja, co do której nie upłynął 14-dniowy termin do wniesienia odwołania lub taka, od której odwołanie takie w ustawowym terminie zostało wniesione. Po wydaniu i doręczeniu decyzji organ I instancji zgodnie z zasadą dewolucji kompetencji traci uprawnienie do podejmowania czynności w sprawie już przez siebie rozstrzygniętej (za wyjątkiem przypadków dozwolonych przez ustawodawcę). Zatem zawarta w § 3 art. 239b O.p. norma kompetencyjna zastrzegająca uprawnienie organu I instancji do wydania postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności wskazuje na wyłom w opisanej zasadzie i dowodzi odrębności tego postępowania. Na tę odrębność wskazuje się w piśmiennictwie, m.in. B. Dauter [w]: B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Ordynacja podatkowa. Komentarz. Wyd. Prawnicze LexisNexis wydanie 6. str. 892, wskazując, że "postępowanie w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności zostało wyodrębnione z postępowania odwoławczego i powinno być prowadzone i zakończone niezależnie od tego postępowania". Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że postanowienie organu odwoławczego jest zgodne z obowiązującymi przepisami. Organ ten prawidłowo ustalił, że istniała zaległość podatkowa i że przedawnienie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za okres rozliczeniowy czerwiec 2006 r. ulegnie przedawnieniu w dniu [...] października 2012 r. Nie budzi zatem wątpliwości, że w dniu [...] lipca 2012 r., czyli w dniu wydania przez organ podatkowy I instancji postanowienia o nadaniu decyzji wymiarowej z dnia [...] listopada 2011 r. rygoru natychmiastowej wykonalności, okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym był krótszy niż 3 miesiące, w związku z czym spełniona została przesłanka z art. 239b §1 pkt 4 O.p. dająca podstawę do zastosowania instytucji nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności. Organ podatkowy uprawdopodobnił także, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane, co oznacza, że w sprawie została spełniona przesłanka określona w art. 239 §2 O.p. Uzasadnione jest bowiem twierdzenie organu, który wyjaśnił, że okolicznością przemawiającą na niekorzyść skarżącego było to, że w chwili wydania zaskarżonego postanowienia okres pozostały do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za czerwiec 2006 r. określonego nieostateczną decyzją wynosił mniej niż 3 miesiące. Taką ocenę uzasadnia dodatkowo okoliczność, że skarżący od decyzji określającej powyższe zobowiązanie w podatku akcyzowym wniósł odwołanie. Okoliczność powyższa jako uprawdopodobnienie, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane, w realiach sprawy koresponduje z faktem, że w odniesieniu do zobowiązania podatkowego określonego w uprzednio wydanej przez organ podatkowy I instancji decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r. prowadzone było postępowanie egzekucyjne, które okazało się bezskuteczne. Nie ma zatem podstaw do twierdzenia, że postawa skarżącego daje gwarancję wykonania zobowiązania podatkowego przed upływem terminu do jego przedawnienia. Odnosząc się do zarzutu braku podstaw do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności z uwagi na fakt, iż przepisy ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw, nie powinny mieć zastosowania w postępowaniu dotyczącym skarżącego – Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, podziela pogląd zaprezentowany przez organy w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Przepisy regulujące stosowanie instytucji rygoru natychmiastowej wykonalności wobec nieostatecznych decyzji zaczęły obowiązywać z dniem 1 stycznia 2009 r. tj. z datą wejścia w życie ww. ustawy o zmianie ustawy O.p. Stosownie zaś do brzmienia art. 9 cyt. ustawy do wykonania decyzji doręczonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy ustaw zmienianych art. 1 i 2 w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Stosując wykładnię a contrario, należy przyjąć, że do wykonania decyzji doręczonych po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej stosuje się przepisy znowelizowane. Zatem przepisy regulujące instytucję rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji wbrew zarzutom skarżącego znajdują zastosowanie w odniesieniu do doręczonej w dniu [...] grudnia 2011 r. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...] listopada 2011 r. Także za niezasadny Sąd uznał zarzut nieprawidłowego doręczenia skarżącemu postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności tj. z pominięciem ustanowionego w sprawie pełnomocnika, co stanowi pominięcie strony w postępowaniu podatkowym. Jak wskazano to już wyżej, postępowanie o nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności jest postępowaniem odrębnym od postępowania odwoławczego, co rodzi obowiązek organu podatkowego doręczenia wydanego postanowienia, jako pierwszej czynności w tym postępowaniu stronie, a nie pełnomocnikowi, tym bardziej, że do akt sprawy dotyczącej nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nie zostało przedłożone pełnomocnictwo. A zatem zaskarżone postanowienie prawidłowo zostało skierowane i doręczone skarżącemu jako podmiotowi posiadającemu status strony postępowania. Również jako nieuzasadniony Sąd zakwalifikował zarzut skargi braku przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych z uwagi na fakt niedoręczenia pełnomocnikowi skarżącego pierwotnej decyzji wymiarowej z dnia [...] sierpnia 2007 r. Organ udokumentował, że powyższa decyzja, wbrew twierdzeniom skarżącego, została doręczona pełnomocnikowi pod wskazanym w pełnomocnictwie adresem dla doręczeń (k. 128 akt administracyjnych). W odniesieniu natomiast do zarzutu przedawnienia zobowiązań podatkowych, Sąd podziela ugruntowany w orzecznictwie pogląd, że uchylenie decyzji stanowiącej podstawę wystawienia tytułu wykonawczego nie ma wpływu na moc prawną czynności egzekucyjnych przeprowadzonych na jego podstawie, a więc skutkuje przerwaniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego (vide wyrok NSA z dnia 18 października 2005 r. sygn. akt II FSK 351/05, wyrok NSA z dnia 5 listopada 2010 r. sygn. akt I FSK 1911/09). Wreszcie za nieuzasadniony został uznany zarzut dotyczący braku terminu przedawnienia w sprawie w dacie wskazanej w zaskarżonym postanowieniu, tj. w dniu [...] października 2012 r. Sąd na podstawie analizy akt postępowania podatkowego stwierdza, że organy podatkowe poprawnie określiły datę przedawnienia zobowiązania podatkowego skarżącego w podatku akcyzowym za czerwiec 2006 r. na [...] października 2012 r. Jednocześnie Sąd nie stwierdził naruszeń prawa, czy uchybień w kontrolowanym postępowaniu i postanowieniach, które bierze pod uwagę z urzędu przy dokonywaniu kontroli sądowoadministracyjnej. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że zarzuty przedstawione w skardze nie zasługują na uwzględnienie, a zatem skarga uległa oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.