VIII SA/Wa 934/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 20 lutego 2025 r. sprawy ze skargi M. T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z 24 października 2024 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "Dyrektor IAS", "DIAS", "organ odwoławczy") postanowieniem z [...] października 2024 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 i art. 61a § 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 775, dalej: "k.p.a.") oraz art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r., poz. 2505; dalej: "u.p.e.a.") po rozpatrzeniu zażalenia M. T. (dalej: "skarżący" lub "strona") utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w R. (dalej: "Dyrektor ZUS" lub "organ egzekucyjny", "wierzyciel", "organ I instancji") nr [...] z [...].05.2024 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie zarzutów egzekucyjnych. Powyższe postanowienia zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Dyrektor ZUS prowadzi wobec majątku strony postępowanie egzekucyjne na podstawie własnych tytułów wykonawczych o numerach: [...] z 2.01.2019 r., obejmujących należności z tytułu składek na FP i FGŚP za okres 8,11-12/2010, 1-2, 6-7, 10- 12/2011, 1- 12/2012, 1-12/2013 oraz o nr [...] z [...].03.2019 r. obejmujący należności z tytułu dodatkowej opłaty na FP i FGŚP za okres 7/2011. Łączna kwota należności głównej wynosi 8 315,70 zł, wraz z odsetkami za zwłokę. Organ egzekucyjny skierował zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z tytułu świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej nr [...], [...] do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w W.. Zawiadomienia wraz z odpisami tytułów wykonawczych (oprócz [...]) doręczono stronie 10.01.2019 r. Zawiadomieniem z [...].03.2019 r. nr [...] organ dokonał zajęcia wierzytelności z tytułu świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej w ZUS I Oddział w W.. Zawiadomienie wraz z odpisem tytułu wykonawczego doręczono stronie 22.03.2019 r. Zawiadomieniem z [...].07.2021 r. nr [...] organ dokonał zajęcia wierzytelności z tytułu nadpłaty podatku VAT/dochodowego u Naczelnika Urzędu Skarbowego w P.. Zawiadomienie doręczono stronie 27.07.2021 r. Pismem z 21.08.2021 r., zatytułowanym "wniosek o umorzenie postępowań egzekucyjnych prowadzonych przez Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w R. wraz z zarzutami dotyczącymi wszczęcia postępowania egzekucyjnego", skarżący wystąpił do Dyrektora ZUS o umorzenie postępowań egzekucyjnych prowadzonych na podstawie wystawionych ww. tytułów wykonawczych, wstrzymania wszelkich czynności egzekucyjnych w przedmiotowych postępowaniach do czasu rozstrzygnięcia złożonego wniosku oraz wniósł zarzuty do postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. Postanowieniem z [...].09.2021 r. nr [...] Dyrektor ZUS oddalił zarzuty złożone w stosunku do ww. tytułów wykonawczych, zaś Prezes ZUS postanowieniem z [...].11.2021 r. utrzymał w mocy to postanowienie. Nie godząc się z takim rozstrzygnięciem skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 23.11.2022 r., sygn. akt VIII SA/Wa 36/22 uchylił zaskarżone postanowienie Prezesa ZUS z 8.11.2021 r., jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że z 30.07.2020 r. zmianie uległy przepisy mające zastosowanie w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2019 r., poz. 2070, dalej: "ustawa zmieniająca") do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, stosuje się przepisy dotychczasowe. Z uwagi na doręczenie przedmiotowych w sprawie tytułów wykonawczych w 2019 r. zastosowanie znajdują przepisy w brzmieniu obowiązującym przed ww. zmianami. Przedmiotowe tytuły wykonawcze zawierają prawidłowe pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Z powyższych przepisów wynika zatem, że zarzuty egzekucyjne w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym zostały zgłoszone przez stronę po upływie ww. terminu i są spóźnione. Tym samym, w przedmiotowej sprawie organ egzekucyjny winien był zatem odmówić wszczęcia postępowania w przedmiocie zgłoszonych zarzutów na podstawie art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 61a § 1 k.p.a. z uwagi na niezachowywanie przez skarżącego terminu do ich wniesienia. W związku z powyższym Sąd nakazał organowi I instancji ponownie rozpatrzyć przedmiotową sprawę. Stanowisko takie potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z 27.03.2024 r., sygn. akt I GSK 394/23 oddalił skargę kasacyjną wywiedzioną przez stronę od wyroku WSA w Warszawie. Za prawidłowe uznał bowiem, że organ właściwy do rozpatrzenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, wniesionych po upływie przewidzianego na to ustawowego terminu, winien był odmówić wszczęcia postępowania, a nie odnosić się do nich merytorycznie. Dyrektor ZUS, ponownie rozpatrując sprawę, postanowieniem z [...].05.2024 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku z [...].08.2021 r., w sprawie zarzutów złożonych na podstawie art. 33 u.p.e.a. do postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia organ egzekucyjny wskazał na przepisy mające zastosowanie w przedmiotowej sprawie oraz wyjaśnił, iż przyczyną odmowy wszczęcia postępowania jest niedotrzymanie terminu 7 dni, na złożenie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, wyrażonych w złożonym [...].08.2021 r. wniosku. W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie: - art. 61a k.p.a., poprzez przyjęcie istnienia podstawy do zastosowania tego przepisu i odmowy wszczęcia postępowania, podczas gdy jedynie przyczyna przedmiotowa do odmowy wszczęcia postępowania istniejąca w chwili złożenia wniosku upoważnia organ do odmowy wszczęcia postępowania i uzasadnia odstąpienie organu od merytorycznego jej rozpoznania, a tymczasem organ - jak sam wskazuje w uzasadnieniu postanowienia i co wynika z akt sprawy - dokonał merytorycznego rozpoznania sprawy; - nierozpoznanie istoty sprawy poprzez pomijanie okoliczności prowadzenia przez organ postępowania egzekucyjnego w oparciu o drugie tytuły wykonawcze, co zostało ujawnione przez organ właśnie w toku postępowania rozpoznawczego. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, iż organ egzekucyjny wydając zaskarżone postanowienie po raz kolejny pomija fakt, iż prowadzi postępowanie egzekucyjne na podstawie drugich nowo wystawionych tytułów wykonawczych, w sytuacji gdy nie jest uprawniony do wystawienia drugich tytułów wykonawczych i prowadzenia na ich podstawie egzekucji. W tej sytuacji, wobec niedopuszczalności wystawienia drugich (wtórnych) tytułów wykonawczych, tytuły te nie wywołały jakichkolwiek skutków prawnych. Wobec braku jakiegokolwiek skutku przedmiotowych tytułów wykonawczych (wydanych w 2018 r. i 2019 r.), licząc okres 2016 r., kiedy postępowanie egzekucyjne zostało umorzone w zakresie dochodzenia tych składek w oparciu o pierwotne tytuły wykonawcze, nie wliczając nawet okresu od dnia wymagalności tych składek do dnia upomnienia - dochodzone należności uległy przedawnieniu. Okoliczności te organ, w ocenie strony powinien uwzględnić z urzędu i niedopuszczalna jest w takiej sytuacji odmowa merytorycznego rozpoznania sprawy. Wobec powyższego, skarżący wystąpił o uchylenie postanowienia w całości i rozpoznanie merytoryczne sprawy z uwzględnieniem zarzutu prowadzenia postępowania egzekucyjnego w oparciu o drugie tytuły wykonawcze i umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tychże tytułów wykonawczych. Dyrektor IAS wskazanym na wstępie i zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 24 października 2024 r. utrzymał w mocy postanowienie organu egzekucyjnego. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia przypomniał na wstępie dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie. Wskazał następnie, że podstawę prawną wydania zaskarżonego postanowienia, zgodnie z treścią art. 13 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy zmieniającej stanowiły przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej tą ustawą, tj. do 29.07.2020 r. Następnie wskazał na treść art. 18 u.p.e.a., art. 61 § 1 k.p.a. i art. 61a § 1 k.p.a. oraz omówił przesłanki do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, z uwzględnieniem aktualnych poglądów prawnych prezentowanych na tle tego przepisu w orzecznictwie sądowym. Między innymi wywiódł, że przywołana norma art. 61a § 1 k.p.a. wprowadza dwie samodzielne i niezależne przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Pierwszą z nich jest wniesienie żądania przez osobę, która nie jest stroną, a drugą zaistnienie innych uzasadnionych przyczyn uniemożliwiających wszczęcie postępowania (por. wyrok NSA z 21.07.2017r., sygn. akt I OSK 2384/15). Przez inne uzasadnione przyczyny, o których mowa w art. 61a § 1 k.p.a., należy rozumieć sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, np. gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania (por. wyrok NSA z 28.06.2019 r., sygn. akt I GSK 1640/18, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 8.02.2023 r. sygn. akt II SA/GI 1025/22, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 26.01.2023 r., sygn. akt III SA/Po 889/22). Odnosząc treść tego przepisu do realiów rozpoznawanej sprawy zauważył, że obowiązujące do 29.07.2020 r. przepisy ustawy egzekucyjnej w zakresie dotyczącym m.in. zachowania terminu do wniesienia zarzutów stanowiły o konieczności dotrzymania przez zobowiązanego 7-dniowego terminu, liczonego od dnia doręczenia odpisu tytułu wykonawczego. Ustalenie zaś, że zarzuty zostały złożone po terminie do dokonania tej czynności nie jest zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z analizy art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. Gdy organ stwierdzi, że zarzuty zostały wniesione z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do ich merytorycznego rozpoznania i ma obowiązek odmówić ich oceny (patrz wyrok NSA z 15.03.2024 r. sygn. akt 327/23). Zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 ustawy egzekucyjnej, tytuł wykonawczy zawiera pouczenie o przysługującym zobowiązanemu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Z przepisu tego wynika, że zarzuty mogą być wnoszone w terminie 7 dni od pouczenia zobowiązanego o prawie zgłoszenia zarzutów (doręczenia tytułu wykonawczego ze stosownym pouczeniem). W orzecznictwie ugruntowany jest już pogląd, że zarzuty zgłoszone po upływie 7-dniowego terminu są spóźnione i nie mogą być rozpatrzone (por. wyroki WSA w Warszawie z 10 stycznia 2018r., sygn. akt I SA/Wa 1161/17; WSA w Warszawie z dnia 27 maja 2010r., sygn. akt III SA/Wa 2103/2009 i NSA z dnia 26 sierpnia 2011r., sygn. akt II FSK 368/2010). Z akt niniejszej sprawy wynika, że przedmiotowe tytuły wykonawcze zawierały stosowne pouczenie o terminie wniesienia zarzutów. Natomiast odpisy tych tytułów wykonawczych oznaczonych na wstępie zostały stronie doręczone odpowiednio 10.01.2019 r., a nr: [...] - 22.03.2019 r. Z powyższego wynika zatem, iż zarzuty zgłoszone w piśmie z [...].08.2021 r., nie mogły zostać przez organ egzekucyjny merytorycznie rozpoznane, jako że złożone zostały po upływie ustawowego terminu do ich wniesienia. Jak wynika bowiem z akt sprawy, przedmiotowe pismo, wniesione 21.08.2021 r., zostało wniesione już po upływie terminu do złożenia zarzutów w sprawie. Z tego powodu zarzuty do tytułów wykonawczych doręczonych 10.01.2019 r. powinny zostać zgłoszone do 17.01.2019 r., zaś odnośnie do tytułu wykonawczego doręczonego 22.03.2019 r. do 29.03.2019 r. Zarzuty wniesione po upływie tych terminów są zatem spóźnione. W tych okolicznościach, biorąc pod uwagę poglądy prawne zawarte w wydanym przez WSA w Warszawie wyroku w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 36/22, organ egzekucyjny winien był odmówić wszczęcia postępowania w przedmiocie zgłoszonych zarzutów na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. Tym samym, zdaniem DIAS zarzuty zażalenia nie zasługiwały na uwzględnienie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący zarzucił: 1. błąd w ustaleniach faktycznych poprzez nieustalenie wydania w latach 2009 - 2013 tytułów wykonawczych na te same należności co wystawione tytuły wykonawcze w latach 2018-2019, 2. błąd w ustaleniach faktycznych i naruszenie art. 59 § 1 pkt 1 u.p.e.a. poprzez pomijanie faktu, iż wnioskiem z 27 sierpnia 2021 r. zwrócił się o umorzenie postępowań prowadzonych na podstawie przedmiotowych tytułów wykonawczych, wystawionych w latach 2018 - 2019, a podniesione w tym wniosku zarzuty uzasadniały to umorzenie i nie powinien stanowić istoty sprawy upływ terminu do wniesienia zarzutów tylko niedopuszczalność prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie nowych tytułów wykonawczych wystawionych w latach 2018 - 2019 wobec istnienia w obrocie prawnym tytułów wykonawczych wystawionych w latach 2009 - 2013 na te same należności, albowiem wystąpienie tej okoliczności obliguje wierzyciela do wystąpienia z urzędu o umorzenie postępowania egzekucyjnego a organ egzekucyjny obliguje do umorzenia z urzędu niedopuszczalnej egzekucji; 3. nierozpoznanie istoty sprawy poprzez nie odniesienie się do kwestii wydania nowych tytułów wykonawczych, pomimo wskazywania przez skarżącego na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego o niedopuszczalności takiego działania organu; 4. naruszenie art. 59 § 1 pkt 1 u.p.e.a. poprzez jego niezastosowanie wobec nieuwzględnienia niedopuszczalności postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie nowych tytułów wykonawczych, czyli wystawionych w okresie 2018 - 2019, pomimo że niedopuszczalność jest przesłanką negatywną, mającą charakter bezwzględny, co oznacza, że w przypadku jej zaistnienia umorzenie postępowania jest obligatoryjne. Podnosząc powyższe skarżący wystąpił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu I instancji, umorzenie postępowań egzekucyjnych prowadzonych na podstawie ww. tytułów wykonawczych i uchylenie czynności egzekucyjnych w przedmiotowych postępowaniach egzekucyjnych oraz wstrzymanie wszelkich czynności egzekucyjnych w przedmiotowych postępowaniach do czasu rozstrzygnięcia skargi. Odpowiadając na skargę, Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, także jako: "p.p.s.a."), stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sprawowana jest na podstawie kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) – c) p.p.s.a.). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami, z zastrzeżeniem art. 57a, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania. W sprawie zastosowanie znajduje także art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy uległy zmianie. Wobec tego, iż w sprawie nie zachodzą okoliczności wyłączające zastosowanie art. 153 p.p.s.a., przepis ten znajduje w niej zastosowanie. Zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienia odpowiadają prawu. Ponownie rozpoznając sprawę organy uwzględniając wytyczne zawarte w wydanym w sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2022 r. w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 36/22, który z uwagi na oddalenie skargi kasacyjnej skarżącego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2024 r. jest prawomocny, i biorąc pod uwagę poglądy prawne wyrażone w powyższych wyrokach, prawidłowo zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie zastosowały normy z art. 61a § 1 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy. Jak wskazał WSA w tym wyroku, z dniem 30 lipca 2020 r. zmianie uległy przepisy mające zastosowanie w niniejszej sprawie. Zmiany te zostały wprowadzone ustawą z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2019r., poz. 2070, także jako: "ustawa zmieniająca"). Zmianie uległy m.in. przepisy art. 26, art. 27, art. 33 i art. 34 u.p.e.a. Zgodnie z art. 13 ust. 1 powyższej ustawy, do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Sąd wskazał jednocześnie, iż z uwagi na doręczenie przedmiotowych w sprawie tytułów wykonawczych w 2019 r. zastosowanie znajdują przepisy w brzmieniu obowiązującym przed ww. zmianami. Przedmiotowe tytuły wykonawcze zawierały prawidłowe pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Z powyższych przepisów wynika zatem, że zarzuty egzekucyjne w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym zostały zgłoszone przez stronę po upływie ww. terminu. Tym samym, w przedmiotowej sprawie organ egzekucyjny winien był zatem odmówić wszczęcia postępowania w przedmiocie zgłoszonych zarzutów na podstawie art. 18 u.p.e.a. w zw. z art. 61a § 1 k.p.a. z uwagi na niezachowywanie przez skarżącego terminu do ich wniesienia. W związku z powyższym Sąd nakazał organowi I instancji ponownie rozpatrzyć przedmiotową sprawę z uwzględnieniem rozważań wynikających z ww. wyroku i zawartej w nim oceny prawnej. Stanowisko takie potwierdził NSA, który wyrokiem z 27.03.2024 r. sygn. akt I GSK 394/23 oddalił skargę kasacyjną wywiedzioną przez stronę od wyroku WSA. Za prawidłowe uznał bowiem, że organ właściwy do rozpatrzenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, wniesionych po upływie przewidzianego na to ustawowego terminu, winien był odmówić wszczęcia postępowania, a nie odnosić się do nich merytorycznie. Skoro, jak ustalono w sprawie niniejszej odpisy tych tytułów wykonawczych [...] z [...].01.2019 r. zostały doręczone 10.01.2019 r., a nr: [...] z [...].03.2019r. - 22.03.2019 r., to oznacza, że zarzuty zgłoszone w piśmie z 21.08.2021 r. nie mogły zostać przez organ egzekucyjny merytorycznie rozpoznane, jako że złożone zostały po upływie ustawowego terminu do ich wniesienia. Jak wynika bowiem z akt sprawy, przedmiotowe pismo, wniesione 21.08.2021 r., zostało wniesione już po upływie terminu do złożenia zarzutów w sprawie. Z tego powodu zarzuty do tytułów wykonawczych doręczonych 10.01.2019 r. powinny zostać zgłoszone do 17.01.2019 r., zaś odnośnie do tytułu wykonawczego doręczonego 22.03.2019 r. - do 29.03.2019 r. Zarzuty wniesione po upływie tych terminów są zatem spóźnione. Zgodnie z art. 18 pkt 2 u.p.e.a., jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Stosowanie do art. 61 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Zgodnie natomiast z art. 61a § 1 zdanie pierwsze k.p.a. gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Zarzuty skargi Sąd uznaje tym samym za nieuzasadnione. Także z tego względu, że podniesione w nich okoliczności nie były przedmiotem prowadzonego w niniejszej sprawie postępowania. Okoliczność zgłoszenia przez stronę zarzutów do postępowania egzekucyjnego po terminie determinowała bowiem zakres procedowania przez orzekające w sprawie organy i uwzględniły stanowisko WSA zawarte w wyroku VIII SA/Wa 36/22. Nie budzi wątpliwości, że skarżący przekroczył termin do wniesienia tych zarzutów, co obligowało organ w sprawie do wydania rozstrzygnięcia na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. i odmowy wszczęcia postępowania. Z tych względów, biorąc to wszystko pod uwagę Sąd rozpoznając sprawę na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 151 oddalił skargę orzekając, jak w sentencji wyroku.