VIII SA/Wa 97/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi M. J. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia 21 listopada 2024 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 2 stycznia 2025 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) M. J. (dalej: skarżący) reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z 21 listopada 2024 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 10 lutego 2025 r. pełnomocnik skarżącego została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego oraz złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie przesłano na adres pełnomocnika wskazany w skardze. Zgodnie z zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 11 marca 2025 r. ww. przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną z dniem 5 marca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego obarczone jest obowiązkiem spełnienia wymogów formalnych. Skarga wedle art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 t.j. ze zm.) winna czynić zadość wymaganiom stawianym pismom w postępowaniu sądowym i warunkiem formalnym wynikającym z art. 46 § 2 pkt 1 b p.p.s.a. jest wskazanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z kolei art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w przypadku skargi obarczonej brakami formalnymi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w trybie doręczenia zastępczego, które uregulowane jest w art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z powyższym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W razie nieodebrania pisma złożonego w urzędzie pocztowym, za datę doręczenia pisma, stosownie do treści art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie, stanowiące rodzaj fikcji prawnej, stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Fikcja prawna doręczenia zastępczego opiera się na przyjęciu domniemania, iż przesyłka została doręczona adresatowi, mimo że faktycznie adresat jej nie odebrał. Przesyłkę taką pozostawia się bowiem w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Taki sposób doręczenia nie uniemożliwia obalenia domniemania doręczenia pisma stronie (por. postanowienie NSA z 18 lipca 2017 r., II OZ 734/17). Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi była dwukrotnie awizowana 19 i 27 lutego 2025 r. a następnie 7 marca 2025 r. została zwrócona do nadawcy. Skutek doręczenia nastąpił 5 marca 2025 r., zatem termin na wykonanie wezwania upłynął 12 marca 2025 r. Pomimo upływu terminu pełnomocnik skarżącego nie wskazała numeru PESEL skarżącego i nie nadesłała stosownego pełnomocnictwa, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia