VIII SA/Wa 970/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2016 r. w Radomiu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o uchyleniu czynności materialno-technicznej zameldowania i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Pismem z dnia [...] września 2015 r. A. W. (dalej: "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Wojewody [...] skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. uchylającą decyzję o uchyleniu czynności materialno-technicznej zameldowania i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia. Jednocześnie skarżący wniósł o "wstrzymanie wszelkich czynności związanych z uchyleniem czynności zameldowania". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Uzasadnienie wniosku musi wskazywać na okoliczności, które uprawdopodobnią wystąpienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a nadto podkreślenia wymaga, że wnioskiem mogą zostać objęte jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wstrzymanie wykonania aktu zatem polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. W przedmiotowej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. uchylająca w całości decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z [...] lipca 2015 r. o uchyleniu czynności materialno-technicznej zameldowania i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W ocenie Sądu kasacyjny charakter rozstrzygnięcia drugoinstancyjnego oznacza, że na jego mocy ani nie zostają przyznane uprawnienia, ani też nie nałożono jakiekolwiek obowiązku na adresatów tego rodzaju decyzji. Obowiązek prawny powstaje natomiast po stronie organu administracji publicznej, który winien wydać ponowne rozstrzygnięcie w sprawie kierując się wytycznymi organu odwoławczego. Taka sytuacja strony postępowania administracyjnego nie może prowadzić do powstania negatywnych dlań następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, do których nawiązuje art. 61 § 3 p.p.s.a. W orzecznictwie przyjmowany jest pogląd, zgodnie z którym akt administracyjny kasacyjny, jako mający charakter czysto procesowy, co do zasady nie podlega wstrzymaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 3/11, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Oprócz powyższego należy wskazać, że celem decyzji zarówno o zameldowaniu, jak i wymeldowaniu jest doprowadzenie do zgodności faktycznego miejsca pobytu osoby z miejscem rejestracji, ma więc ona charakter ewidencyjny i służy jedynie aktualizacji i doprowadzenia do zgodności pomiędzy miejscem zamieszkania a miejscem zameldowania. Decyzja ta nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw, tym samym nie może spowodować negatywnych skutków powołanych we wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Potwierdza jedynie, że stałe miejsce pobytu osoby, niezależnie od przyczyn zmiany tego miejsca, jest inne niż dotychczas. Zatem uchylenie czynności materialno-technicznej polegającej na dokonaniu wpisu o zameldowaniu samo w sobie nie powoduje powstania szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Uchylenie czynności materialno-technicznej polegającej na dokonaniu wpisu o zameldowaniu ma charakter ewidencyjny i potwierdza jedynie zaistniały stan faktyczny. Jest to więc niewątpliwie akt o charakterze deklaratoryjnym, którego wykonanie polega na technicznym wykreśleniu wpisu w ewidencji ludności. Z faktu zameldowania (wymeldowania) nie wynikają żadne prawa rzeczowe do lokalu. Jeżeli spełnione zostaną przesłanki do zameldowania, wówczas nic nie stoi na przeszkodzie, by ubiegać się o zameldowanie pod adresem, pod którym skarżący rzeczywiście przebywa. W swej istocie zameldowanie (czynność materialno-techniczna) nie wywołuje trudnych do odwrócenia skutków prawnych. Nie można też zaliczyć jej, co do zasady, do tego rodzaju decyzji, która w efekcie wykonania mogłaby doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody, bowiem ma ona jedynie doprowadzić do zgodności danych ewidencyjnych z rzeczywistym stanem faktycznym. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia