VIII SA/Wa 98/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi W.Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia: odrzucić skargę Pismem z [...] stycznia 2020 r. W. Z. (dalej: skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: Sąd) na decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Pismem z [...] lutego 2020 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z [...] lutego 2020 r., skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu sporu oraz wskazanie numeru PESEL w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwanie prawidłowo doręczono skarżącej [...] marca 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 12 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) oraz zostanie prawidłowo opłacona. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, zaś zgodnie z treścią art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Z kolei zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Nie budzi wątpliwości, że brak numeru PESEL strony stanowi brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu. Również niedochowanie wymogu podania w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący - art. 49 § 1 p.p.s.a. (por. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Lex/el. 2019). W sytuacji gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek braku zachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Jak wynika z akt sprawy wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącej [...] marca 2020 r. Zatem ustawowy termin dla dokonania tych czynności upływał [...] marca 2020 r. W tak zakreślonym terminie skarżąca nie wskazała wartości przedmiotu sporu oraz swojego numeru PESEL, ponieważ pismo zawierające odpowiedź na wezwanie Sądu nadane zostało w placówce pocztowej [...] marca 2020 r. (k. 17 akt sądowych), a więc z jednodniowym uchybieniem terminu. W tym miejscu należy wskazać, że termin 7-dniowy jest terminem ustawowym, który nie może być skracany ani przedłużany. Jeżeli z przyczyn od strony niezależnych termin ten nie może być zachowany, służy stronie ewentualny wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków. Przekroczenie terminu ma miejsce wtedy, gdy strona w ogóle nie podejmuje czynności uzupełniających lub podejmuje je bezskutecznie, tzn. braki nie zostaną uzupełnione w całości lub części. Naruszenie ustawowego terminu 7 dni prowadzi do odrzucenia skargi niezależnie od przyczyn, których wystąpienie doprowadziło do uchybienia terminowi (por. postanowienia NSA: z 12.01.2012, I GSK 1465/11, z 18.05.2011 r., I OSK 802/11, publ. cbosa). Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 oraz 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.