VIII SAB/Wa 24/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca) Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 12 września 2019 r. sprawy ze skargi A. O. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie nierozpoznania ponaglenia oddala skargę. W dniu [...] grudnia 2018 r. A. O. (dalej jako "skarżąca") złożyła w Urzędzie Gminy w [...]pismo w sprawie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. W piśmie tym zawarła wniosek o zmianę zasiłku dla opiekuna na świadczenie pielęgnacyjne. W odpowiedzi na powyższe pismo oraz z uwagi na wszczęcie postępowania w tej sprawie, Wójt Gminy [...] wystąpił do skarżącej o złożenie wniosku na odpowiednim do tego świadczenia formularzu, który zawiera wszystkie niezbędne i wymagane prawem dane i informacje do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Przekazano jednocześnie odpowiedni formularz wniosku. Organ wystąpił również do skarżącej o wskazanie daty z którą składa rezygnację z zasiłku dla opiekuna. Pismem z [...]lutego 2019 r. skarżąca wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej też jako "SKO" lub "Kolegium") "zażalenie" na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego i niezałatwienie sprawy w terminie. W dniu [...]lutego 2019 r. organ, po otrzymaniu pisma z SKO, ponownie wystąpił do skarżącej o złożenie prawidłowego i kompletnego wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Skarżąca nie złożyła wymaganego prawem wniosku. W dniu [...]marca 2019 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]wpłynęło kolejne pismo skarżącej dotyczące ponaglenia w sprawie przewlekłości postępowania Wójta Gminy [...]w sprawie przekształcenia świadczeń z jej wniosku z dnia [...]grudnia 2018 r. Postanowieniem z [...]marca 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na podstawie art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096, ze zm.; dalej: "k.p.a.") uznało ponaglenie skarżącej z [...]lutego 2019 r. za niezasadne. W dniu [...]kwietnia 2019 r. skarżąca złożyła w Urzędzie Gminy w [...]wniosek na stosownym formularzu o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Następnie, w dniu [...]kwietnia 2019 r. skarżąca złożyła ponaglenie z [...]kwietnia 2019 r., które Wójt Gminy [...]przekazał do SKO wraz z pismem wyjaśniającym z [...]maja 2019 r. (data wpływu do SKO - [...]maja 2019 r.). We wskazanym wyżej ponagleniu, skarżąca podniosła, że w dniu [...]grudnia 2018 r. złożyła wniosek wszczynający postępowanie administracyjne o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, a który nie został załatwiony w terminie określonym w art. 35 k.p.a. W związku z tym skarżąca wniosła m.in. o zobowiązanie Wójta Gminy [...]do niezwłocznego załatwienia sprawy. Pismem z [...]maja 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] poinformowało skarżącą, że sprawa niezałatwienia w terminie przez Wójta Gminy [...] jej wniosku z [...]grudnia 2018 r. w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego była już przedmiotem rozpoznania przez Kolegium, które w postanowieniu z [...] marca 2019 r. uznało ponaglenie za niezasadne. Postanowienie to jest ostateczne, co oznacza, że sprawa nie może być powtórnie rozpoznawana. Jednocześnie wskazało, że w sprawie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego toczy się postępowanie przed organem I instancji z wniosku skarżącej z [...]kwietnia 2019 r. Pismem z [...]maja 2019 r. skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]w przedmiocie nierozpatrzenia ponaglenia z dnia [...] kwietnia 2019 r. w związku z niezałatwieniem przez Wójta Gminy [...] sprawy o przekształcenie prawa do zasiłku dla opiekuna na świadczenie pielęgnacyjne. Autor skargi wniósł o: - zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do bezzwłocznego merytorycznego rozpatrzenia ponaglenia skarżącej z [...] kwietnia 2019 r. poprzez wydanie postanowienia; - stwierdzenie, że organ odwoławczy dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego z rażącym naruszeniem przepisów prawa. W uzasadnieniu skargi wskazano, że SKO nie wydając stosownego postanowienia w sprawie uchyliło się od merytorycznego rozpatrzenia ponaglenia skarżącej z [...] kwietnia 2019 r., co spełnia znamiona bezczynności w wykonywaniu obowiązków organu odwoławczego. Postanowieniem z [...] marca 2019 r. Kolegium załatwiło bowiem ponaglenie skarżącej z [...] lutego 2019 r. Sprawa zaś przewlekłości w załatwieniu wniosku z [...] kwietnia 2019 r. jest nową sprawą i nie mogła być rozpatrzona przez SKO w dniu [...] marca 2019 r. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie jako niezasadnej. Wskazało, że z treści ponaglenia z [...] kwietnia 2019 r. wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że dotyczy ono znów sprawy zamiany zasiłku dla opiekuna na świadczenie pielęgnacyjne z wniosku skarżącej z [...] grudnia 2018 r. SKO zauważyło, że sprawa ta była przedmiotem rozpoznania przez organ odwoławczy, który w postanowieniu z [...] marca 2019 r. znak: [...] wyraził swoje stanowisko. Dlatego też pismem z [...] maja 2019 r. poinformowano o tym skarżącą. W związku z powyższym, za niezasadny organ odwoławczy uznał zarzut, że pozostaje w jakiejkolwiek bezczynności w rozpoznaniu ponaglenia skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny, rozpoznając sprawę na bezczynność organu, obowiązany jest w pierwszej kolejności ustalić, czy sprawa, w której została wniesiona skarga, była sprawą określoną w art. 3 § 2 punkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Następnie winien rozważyć, czy dopuszczalność skargi uwarunkowana jest zachowaniem określonego trybu przeciwdziałania bezczynności oraz czy taki tryb przed wniesieniem skargi został wyczerpany. W dalszej kolejności, o ile wynik badania dwóch pierwszych kwestii będzie pozytywny, sąd musi ustalić, czy organowi administracji można przypisać bezczynność rozumianą jako niewydanie w terminie decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 punkt 4 p.p.s.a. (wyrok NSA z 18 maja 2010 r., II GSK 381/10, LEX nr 596787). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w punkcie 4a. Z dyspozycji art. 53 § 2b p.p.s.a. wynika natomiast, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Przedmiotem skargi jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] polegająca na nierozpatrzeniu ponaglenia skarżącej z [...]kwietnia 2019 r. w związku z niezałatwieniem przez Wójta Gminy [...]sprawy o zamianę prawa do zasiłku dla opiekuna na świadczenie pielęgnacyjne. W przypadku skargi na bezczynność Sąd kontroluje, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy w ten sposób, że w prawnie ustalonym terminie nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub pomimo prowadzenia postępowania w sprawie, nie zakończył postępowania wydaniem w terminie decyzji, postanowienia, innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Przy czym zasadnym jest wyjaśnienie, że w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracyjnych sąd administracyjny orzeka biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy istniejący w dniu orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy (J. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Wydanie 3, Warszawa 2008, s. 329). Orzekając więc w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu, sąd nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu, lecz biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy rozstrzyga, czy istotnie organ pozostaje w bezczynności czy też nie. Stwierdzenie bezczynności obliguje Sąd do zobowiązania organu do dokonania czynności, której zaniechał, jeżeli nie wykaże, że wykonanie nie było możliwe. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu ponaglenia skarżącej z [...] kwietnia 2019 r. Z materiału dowodowego zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie wynika, że organ odwoławczy postanowieniem z [...] marca 2019 r. znak: [...]za niezasadne uznał ponaglenie skarżącej na niezałatwienie przez Wójta Gminy [...] sprawy o zamianę prawa do zasiłku dla opiekuna na świadczenie pielęgnacyjne. Jak słusznie zauważył organ odwoławczy w piśmie z [...] maja 2019 r. postanowienie to jest ostateczne, co oznacza, że przedmiotowa sprawa nie może być powtórnie rozpoznawana. Nadto Kolegium wyjaśniło skarżącej, że w sprawie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego toczy się postępowanie przed organem I instancji z wniosku skarżącej z [...]kwietnia 2019 r. W świetle powyższego, stwierdzić należy, że ponaglenie skarżącej z [...]lutego 2019 r. zostało rozpoznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] ww. postanowieniem z [...]marca 2019 r. Z treści zaś kolejnego ponaglenia skarżącej z [...] kwietnia 2019 r. wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że dotyczy ono ponownie sprawy zamiany zasiłku dla opiekuna na świadczenie pielęgnacyjne z wniosku skarżącej z [...] grudnia 2018 r. Wbrew temu co podnosi więc skarżąca, jej kolejne ponaglenie nie jest nową sprawą bowiem nie dotyczy ono wniosku z [...] kwietnia 2019 r. złożonego na wymaganym prawem formularzu. Wniesienie zaś przez skarżącą ponaglenia stanowi wyczerpanie trybu przewidzianego w przytoczonym wyżej art. 53 § 2b p.p.s.a. i wobec wcześniejszego rozpoznania sprawy, jego złożenie nie mogło się zakończyć wydaniem kolejnego rozstrzygnięcia w tej samej sprawie, tj. w przedmiocie wniosku skarżącej z [...] grudnia 2018 r. o zamianę prawa do zasiłku dla opiekuna na świadczenie pielęgnacyjne. Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę orzekając, jak w sentencji wyroku.