VIII SAB/Wa 38/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi W. C. na bezczynność [...] Spółka z o.o. w W. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Wnioskiem z 29 kwietnia 2019 r. W. C. (dalej: "skarżący") zwrócił się do [...] Sp. z o.o. w W. (dalej: "spółka") o udzielenie informacji publicznej dotyczącej projektu budowlanego budowy drogi [...]. Spółka nie udzieliła odpowiedzi na powyższy wniosek. W związku z tym skarżący wysłał do spółki ponaglenie. Pismem z 12 czerwca 2019 r. spółka poinformowała skarżącego, że nie jest zobowiązana do udzielenia informacji publicznej. Skarżący 29 czerwca 2019 r. ponowił ponaglenie. Z powodu braku odpowiedzi na wniosek o dostępie do informacji publicznej skarżący pismem z 9 września 2019 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "Sąd") za pośrednictwem spółki. Pismem z [...] września 2019 r. spółka zwróciła skarżącemu skargę. Jednocześnie wyjaśniła, ze skarga odnosić się może jedynie do działań lub braku działań ze strony organów władzy publicznej, a prywatna spółka za taki podmiot nie może być uznawana. Pismem z 31 października 2019 r. skarżący przesłał skargę na bezczynność wraz z załącznikami do tut. Sądu. W odpowiedzi na skargę spółka poinformowała, że nie sprawuje żadnej władzy publicznej, nie stanowi organu samorządu gospodarczego czy zawodowego, jak również nie wykonuje zadań władzy publicznej, ani nie gospodaruje mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Po koniec minionej dekady zawarła z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...] umowę, na podstawie której zobowiązała się do opracowania dokumentacji projektowej budowy drogi krajowej nr [...] o parametrach trasy ekspresowej na odcinku koniec Obwodnicy [...] – granica województwa [...]. Oświadczyła, że powyższy zakres prac, jak również fakt otrzymania z tytułu jego realizacji wynagrodzenia od Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad nie może jednak być poczytywany jako wykonywanie zadań władzy publicznej, czy gospodarowanie mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na inne akty wymienione w tym przepisie, jak również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stąd też skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy ww. przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień, innych aktów lub czynności albo interpretacji przepisów prawa podatkowego. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność spółki w sprawie dotyczącej dostępu do informacji publicznej. Zatem należy zbadać, czy skarga z 9 września 2019 r. jest dopuszczalna oraz czy spółka jest organem administracji w sensie funkcjonalnym - czy na podstawie przepisów ustawy wykonuje zadania publiczne lub dysponuje majątkiem publicznym bądź, czy Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów (por. postanowienie NSA z 16 października 2012 r. sygn. akt I OZ 309/12, publ. Lex nr 1265006). Przepis art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm., zwana dalej: "u.d.i.p.") określa, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego, albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organizacje związkowe i pracodawców reprezentatywne, w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2232), oraz partie polityczne (ust. 2), a także podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji (ust. 3). W przypadku osób prawnych niereprezentujących Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego, państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych lub innych jednostek organizacyjnych wykonujących zadania publiczne, ustawa ograniczyła obowiązek udostępnienia informacji do tych, w których Skarb Państwa posiada pozycję dominującą. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 14 kwietnia 2005r. sygn. akt I OPS 1/05, podjętej w składzie 7 sędziów (ONSAiWSA 2005 r. nr 4, poz. 63) wskazał, że wykonywanie zadań publicznych przez konkretny podmiot powinno wynikać z wyraźnych unormowań ustawowych lub rozstrzygnięć opartych na unormowaniach ustawowych, które powierzają (zlecają) określone zadania publiczne sprecyzowanym podmiotom. Z odpowiedzi na skargę wynika, że w dacie złożenia przez skarżącego wniosku o udostępnienie informacji publicznej spółka nie była i nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, gdyż nie wykonuje zadań publicznych ani nie dysponuje majątkiem publicznym. Również Skarb Państwa ani jednostki samorządu terytorialnego, ani jednostki samorządu gospodarczego i zawodowego nie posiadają w spółce pozycji dominującej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2019 r., poz. 369 ze zm.). Spółka jest spółką prawa handlowego. Spółce nie powierzono realizacji zadań publicznych w jednej z form określonych w art. 3 p.p.s.a., dlatego podmiot ten nie stał się organem administracji publicznej w rozumieniu tej ustawy. Spółka nie mieści się więc w katalogu podmiotów określonych w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., co oznacza, że nie jest ona zobowiązana do rozpoznania wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Wobec powyższego skarga na bezczynność spółki w tym zakresie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.