VIII SAB/Wa 61/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi G. G. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę G. G.. Pismem z dnia 18 września 2013 r. G. G. (dalej: "skarżący") zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wydanie wyroku stwierdzającego "niezgodność z prawem niewydania decyzji". Skarżący wyjaśnił, iż dnia 25 października 2007 r. złożył wniosek o m.in. rozwiązanie umowy wieczystego użytkowania pomiędzy Spółdzielnią Mieszkaniową "[...]", a Gminą Miasta [...], ponieważ użytkownik wieczysty korzysta z nieruchomości w sposób sprzeczny z celem wywłaszczenia. Jednocześnie skarżący wskazał, iż Prezydent odpowiedział dopiero dnia 26 marca 2008 r. przy pomocy pisma administracyjnego zamiast wydania decyzji zgodnie z art. 104 k.p.a. Przedmiotowe pismo skarżącego z dnia 18 września 2013 r. Sąd potraktował jako skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Wyjaśnił, iż wnioskiem z dnia 16 października 2007 r. skierowanym do Prezydenta Miasta [...] (data wpływu do organu 25 października 2007 r.) G. G., K. P., M. J. wystąpili z dwoma żądaniami tj. domagali się ponownego rozpatrzenia sprawy i skierowania do Sądu sprawy o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego zawartej ze Spółdzielnią Mieszkaniową "[...]" oraz zażądali zwrotu części działki nr [...], wchodzącej w skład działki nr [...]. Odnosząc się do wniosku o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego ze Spółdzielnią Mieszkaniową "[...]" organ wskazał, iż z powództwa G. G. toczyło się w latach 2004-2005 postępowanie sądowe przeciwko Gminie Miasta [...] o odszkodowanie za nieskierowanie do Sądu sprawy o rozwiązanie przedmiotowej umowy, które zakończyło się oddaleniem powództwa. Prezydent Miasta [...] zauważył, iż ponowny wniosek w tej sprawie został oparty na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który to przepis przewiduje tylko drogę postępowania cywilnego przed sądem powszechnym. Zatem organ uznał, iż żądanie wnioskodawców w tym zakresie nie podlegało załatwieniu w postępowaniu administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Stąd też skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień, innych aktów lub czynności albo interpretacji przepisów prawa podatkowego. W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność Prezydenta Miasta [...] w sprawie nierozpoznania wniosku w zakresie dotyczącym rozwiązania, na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 2007 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.; dalej: "u.g.n."), umowy użytkowania wieczystego zawartej ze Spółdzielnią Mieszkaniową "[...], a Gminą Miasta [...] z uwagi na korzystanie przez użytkownika wieczystego z nieruchomości w sposób sprzeczny z celem wywłaszczenia". Dlatego też przede wszystkim należy zbadać, czy skarga na bezczynność z dnia 18 września 2013 r. jest dopuszczalna. Stosownie do art. 33 ust. 3 u.g.n. właściwy organ może żądać rozwiązania umowy użytkowania wieczystego przed upływem ustalonego terminu stosownie do art. 240 k.c., jeżeli użytkownik wieczysty korzysta z nieruchomości w sposób sprzeczny z ustalonym w umowie, a w szczególności jeżeli nie zabudował jej w ustalonym terminie. Powyższe może nastąpić w trybie umowy zawartej pomiędzy właścicielem gruntu i jego użytkownikiem wieczystym albo w postępowaniu przed sądem powszechnym, gdy nie dojdzie do zawarcia takiej umowy, a właściciel uznaje, że zachodzą okoliczności, o jakich mowa w art. 240 k.c. W takiej sytuacji sąd powszechny rozstrzyga, czy użytkownik wieczysty korzysta z gruntu w sposób oczywiście sprzeczny z jego przeznaczeniem określonym w umowie. Przepis powołanego wyżej art. 33 ust. 3 u.g.n. nie daje zatem możliwości wydawania decyzji administracyjnej o rozwiązaniu umowy cywilnoprawnej i odebraniu nieruchomości. Skoro sprawa rozwiązania użytkowania wieczystego nie jest sprawą administracyjną rozstrzyganą w drodze decyzji, tym samym nie można zasadnie twierdzić, iż w rozpatrywanej sprawie doszło do bezczynności Prezydenta Miasta [...] w myśl art. 3 § 1 pkt 8 p.p.s.a. Stąd też Sąd uznał, iż skarga na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedstawionym wyżej zakresie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.