VIII SAB/Wa 68/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi O. Z. na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta P. w przedmiocie nierozpoznania wniosku w sprawie nielegalnego składowania odpadów postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 31 października 2024 r. O. Z. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta P. w przedmiocie nierozpoznania wniosku w sprawie nielegalnego składowania odpadów. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 2 grudnia 2024 r., wezwaniem z 6 grudnia 2024 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie, czy składał ponaglenie w trybie art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a. W przypadku złożenia przedmiotowego ponaglenia skarżący został wezwany do nadesłania odpisu pisma wraz z dowodem jego nadania w placówce pocztowej w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 17 grudnia 2024 r., stanowiącym odpowiedź na ww. wezwania sądu, skarżący (reprezentowany przez adwokata) poinformował Sąd, iż organ powinien w szczególności potraktować pismo z 14 października 2024r. (w którym skarżący żądał podjęcia zdecydowanych działań), za ponaglenie i przekazać je do rozpoznania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu. Tym samym, zdaniem pełnomocnika skarżącego, skarżący wykonał obowiązek wynikający z art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Jednocześnie do ww. pisma załączył pisma z 14.10.2024r., 23.08.2024r. oraz z 02.08.2024r. skierowane do Burmistrza Gminy i Miasta P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.). Według art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy skarżący nie wyczerpał toku prawnego przewidzianego w procedurze administracyjnej, a mianowicie nie poprzedził skargi ponagleniem do właściwego organu. Odpowiadając na wezwanie Sądu, pełnomocnik skarżącego przesłał sądowi pisma, które były skierowane do Burmistrza Gminy i Miasta P., a które stanowiły korespondencją jaką skarżący prowadził z organem, zapoczątkowaną wnioskiem z 24 maja 2024r. Wskazane przez pełnomocnika skarżącego, jako ewentualne ponaglenie, pismo z 14 października 2024r. również zostało skierowane do Burmistrza Gminy i Miasta P. zamiast, jak wskazuje art. 37 § 3 k.p.a., do organu wyższego stopnia, jakim w tym przypadku będzie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. Z jego treści wynika, że stanowi ono odpowiedź na pismo dot. nawiezienia mas ziemnych na teren działki nr [...], w którym skarżący żąda podjęcia stosownych do stanu faktycznego czynności prawnych dotyczących składowania ponadnormatywnych odpadów na ww. działce. Należy zwrócić uwagę, że ponaglenie jest podaniem (żądaniem), do którego stosuje się m.in. art. 63 k.p.a. Powinno ono zawierać żądanie stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości, ewentualnie także żądanie stwierdzenia, że bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z naruszeniem prawa. Ponadto ponaglenie musi być uzasadnione, czyli należy w nim przedstawić przebieg postępowania administracyjnego oraz argumentację (tj. okoliczności, twierdzenia i oceny) dotyczącą tego, że organ administracji był bezczynny, tj. nie załatwił sprawy w przewidzianym przez prawo terminie, albo że postępowanie było prowadzone przewlekle, tj. mógł załatwić sprawę przed upływem terminu. Jeśli strona zarzuca organowi, iż jego bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, to również powinna uzasadnić ten zarzut (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 czerwca 2021 r. sygn. akt I OZ 187/21, CBOSA). Tymczasem, w ocenie Sądu, wskazywane przez pełnomocnika skarżącego pismo z 14 października 2024r. które, jego zdaniem, organ powinien potraktować jako ponaglenie, takich cech nie zawiera. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest wniesienie ponaglenia, które w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia", gdyż jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia. Mając na uwadze brak wystosowania ponaglenia, poprzedzającego wniesienie przez skarżącego skargi na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta P., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 53 § 2b p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.