VIII SAB/Wa 90/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2015 r. w Radomiu sprawy ze skargi P. M. - wspólnika spółki cywilnej "[...]" na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowych na rok 2012 oddala skargę. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga P. M. – wspólnika spółki cywilnej [...] na przewlekłe prowadzenie przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2012 rok. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy: W dniu [...] maja 2012 r. P. M. – wspólnik spółki cywilnej [...] z siedzibą w B., gmina [...], powiat [...] (zwany dalej: skarżący) złożył do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. (zwany dalej: Kierownik BP, organ I instancji) wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2012 rok. Pismem z [...] czerwca 2012 r. organ i instancji wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku, na które skarżący udzielił odpowiedzi [...] czerwca 2012 r. przedkładając korektę wniosku wraz z załącznikami graficznymi. W dniach [...] i [...] lipca 2012 r. organ I instancji przeprowadził kontrolę krzyżową wniosku, a następnie w związku z wykrytymi w jej wyniku nieścisłościami, pismem z [...] lipca 2012 r. wezwał skarżącego do złożenia wyjaśnień. Wezwanie do wyjaśnień zostało ponowione [...] sierpnia 2012 r. W odpowiedzi na powyższe pismem z [...] sierpnia 2012 r. skarżący udzielił odpowiedzi wskazując, iż szczegółowych wyjaśnień udzieli po dokonaniu pomiarów deklarowanych działek. Następnie [...] sierpnia 2012 r. skarżący złożył wyjaśnienie oraz dokonał korekty wniosku. Pismem z [...] listopada 2012 r. organ I instancji wezwał skarżącego do złożenia wyjaśnień, na które skarżący udzielił odpowiedzi składając [...] listopada 2012 r. załącznik graficzny z zaznaczonym obszarem użytkowania działki nr [...]. Kolejnym wezwaniem z [...] listopada 2012 r. Kierownik BP wezwał skarżącego do złożenia wyjaśnień, na które skarżący odpowiedział pismem z [...] listopada 2012 r. Następnie wezwanie do złożenia wyjaśnień organ wystosował do skarżącego [...] lutego 2013 r., zaś na powyższe skarżący udzielił odpowiedzi [...] i [...] marca 2012 r. Zawiadomieniem z [...] lutego 2013 r. Kierownik BP poinformował skarżącego, że decyzja w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2012 rok nie może być wydana w ustawowym terminie wskazując przyczynę niezałatwienia sprawy w terminie konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Termin załatwienia sprawy określił do [...] kwietnia 2013 r. W związku z kolejnym wezwaniem Kierownika z [...] marca 2013 r. skarżący udzielił odpowiedzi pismem z [...] kwietnia 2013 r. W dniu [...] kwietnia 2013 r. skarżący złożył w organie I instancji wniosek o wpis do ewidencji producentów rolnych podając jako adres siedziby adres: [...], [...]-[...] [...], gmina [...], powiat [...]. Zawiadomieniem z [...] maja 2013 r. Kierownik BP w związku ze zmianą siedziby spółki przekazał sprawę do organu właściwego – Kierownika [...] Biura Powiatowego ARiMR z siedzibą w D. (zwany dalej: Kierownik BP w D.). Natomiast Kierownik BP w D. zawiadomieniem z [...] czerwca 2013 r. poinformował skarżącego, że decyzja w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2012 rok nie może być wydana w ustawowym terminie. Jako przyczynę niezałatwienia sprawy w terminie wskazał skomplikowany charakter sprawy i konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Termin załatwienia sprawy określił do [...] sierpnia 2013 r. Kolejnym zawiadomieniem z [...] sierpnia 2013 r. określił termin załatwienia sprawy do [...] października 2013 r. Pismem z [...] października 2013 r. Kierownik BP w D., po otrzymaniu pełnych akt sprawy dotyczącej przyznania przedmiotowej płatności, wezwał skarżącego do złożenia wyjaśnień na okoliczność prowadzenia działalności rolniczej na gruntach deklarowanych do płatności. Odpowiedzi na powyższe skarżący udzielił [...] października 2013 r. składając obszerną dokumentację. Zawiadomieniem z [...] grudnia 2013 r. Kierownik BP w D. poinformował skarżącego, że decyzja w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2012 rok nie może być wydana w ustawowym terminie. Jako przyczynę niezałatwienia sprawy w terminie wskazał konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego, termin załatwienia sprawy określił do [...] stycznia 2014 r. Postanowieniem Nr [...] z [...] stycznia 2014 r. Kierownik BP w D., działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze. zm., zwana dalej: k.p.a.), orzekł o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2012 rok. Podstawę powyższego stanowiło ustalenie, iż w sprawie toczy się postępowanie dotyczące prawidłowości nadania numeru o wpis do ewidencji producentów. Na skutek złożonego przez skarżącego zażalenia Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. postanowieniem Nr [...] z [...] kwietnia 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Na ww. postanowienie z [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2012 rok skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Sprawa zarejestrowana została pod sygn. akt I SA/Sz 738/14. W dniu [...] marca 2014 r. skarżący złożył do Kierownika BP w D. wniosek o wpis do ewidencji producentów rolnych podając jako adres siedziby adres: ul. [...], [...]-[...] [...], powiat [...]. W związku z powyższym (zmianą siedziby spółki) zawiadomieniem z [...] czerwca 2014 r. Kierownik BP w D. przekazał sprawę do organu właściwego – Kierownika BP. W piśmie przekazującym wskazał, że P. M. reprezentant spółki [...] złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie o zawieszeniu postępowania. W dniu [...] marca 2015 r. (data wpływu) skarżący wniósł do organu odwoławczego zażalenie na przewlekłe prowadzenie przez Kierownika BP postępowania w sprawie przyznania przedmiotowej płatności. Ww. zażalenie przekazane zostało do organu I instancji [...] maja 2015 r. (data wpływu). Rozpoznając ww. środek zaskarżenia organ odwoławczy postanowieniem Nr [...] z [...] maja 2015 r. uznał zażalenie za nieuzasadnione. W obszernym stanowisku organ odwoławczy odniósł się do przebiegu postępowania, jego skomplikowanego charakteru, wskazując w konkluzji, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało zawieszone w związku z toczącym się postępowaniem w sprawie anulowania nadanego numeru identyfikacyjnego producenta rolnego. W związku z zaskarżeniem przez skarżącego postanowienia Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, nie można mówić o braku załatwienia sprawy w terminie, czy też przewlekłym prowadzeniu postępowania, gdyż postępowanie nadal jest zawieszone przed organem I instancji (Kierownikiem BP w D.). Pismem z [...] czerwca 2015 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2012 r. oraz o wymierzenie grzywny organowi I instancji celem zdyscyplinowania Kierownika BP. W uzasadnieniu skargi powołał się także na okoliczność zakończenia postępowań w sprawie anulowania numeru EP, w tym w szczególności na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] maja 2015 r. Skarżący stanął także na stanowisku, iż organ I instancji winien z urzędu podjąć zawieszone postępowanie nie doprowadzając do stanu przewlekłości. Na rozprawie skarżący sprecyzował skargę wskazując, iż Kierownik BP w B. prowadził przewlekle postępowanie w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowych na 2012 r. od miesiąca sierpnia 2014 r. Wywiódł jednocześnie, że Spółka [...] nie składała do organu I instancji w B. wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania w związku z wydaną decyzją o umorzeniu postępowania w zakresie anulowania numeru producenta. Przyznał, że Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę spółki na postanowienie o zawieszeniu postępowania. W odpowiedzi na skargę Kierownik BP wniósł o oddalenie skargi, przedstawiając przebieg postępowania w sprawie. Organ wyjaśnił jednocześnie, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało zawieszone z urzędu postanowieniem wydanym przez Kierownika BP w D., nadto w sprawie została złożona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) sprawowana przez sądy administracyjne kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Wskazany wyżej przepis ma zastosowanie w niniejszej sprawie w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), to jest przed 15 sierpnia 2015 r., z uwagi na treść art. 2 w związku z art. 1 pkt 1 tej ustawy. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest zarzut przewlekłości prowadzenia postępowania przez Kierownika BP w B. w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego złożonego [...] maja 2012 r. w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2012 rok. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności złożenia skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, warunkiem formalnym jej dopuszczalności jest poprzedzenie jej wniesienia do sądu administracyjnego, złożeniem zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. Nie ma przy tym znaczenia to, czy zażalenie takie zostało rozpatrzone oraz stanowisko jakie zajął w sprawie organ wyższego stopnia (por. wyrok WSA w Opolu z 22 grudnia 2014 r. sygn. akt II SAB/Op 38/14, publ.: cbois). W niniejszej sprawie wymóg ten został spełniony, okoliczność ta nie jest sporna bowiem skarżący złożył zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ I instancji. Przypomnieć należy, iż z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, a także obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia w myśl art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Z szeregu zasad ogólnych postępowania administracyjnego szczególne znaczenie z punktu widzenia jego sprawności ma zasada wyrażona w art. 12 k.p.a., tj. zasada szybkości i prostoty postępowania. Jej realizacja zagwarantowana została przepisami określającymi terminy załatwienia sprawy. Stosownie do treści art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak i w doktrynie podkreśla się, że przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (patrz: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 5, Warszawa 2012, str. 44; J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, str. 69-70; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (patrz: J. Borkowski [w]: B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, str. 238). Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Zatem o przewlekłości postępowania przed organem administracji publicznej można mówić wówczas, gdy czas jego trwania przekracza rozsądne granice. W wyroku z 26 października 2012 r. w sprawie II OSK 1956/12 (publ.: cbois) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje wówczas, gdy organowi będzie można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Przepis art. 149 § 1 p.p.s.a., daje stronie możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego przewlekłego prowadzenia przez organ postępowania, jak również jego bezczynność. Uprawnienie to sprowadza się do żądania wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. Na sąd nakłada natomiast, obok oceny czy mamy do czynienia z przewlekłością lub bezczynnością, obowiązek ustalenia czy miały one miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd może także, na wniosek lub z urzędu, orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 149 § 2 p.p.s.a.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania, skarżący wnioskiem z [...] maja 2012 r. zwrócił się do Kierownika BP w B. o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2012 rok. Przypomnieć należy, że postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącego jest prowadzone na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r. Nr 64, poz. 427) oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r., Nr 33, poz. 262 ze zm., zwane dalej: rozporządzeniem). Zgodnie z § 21 ust. 3 rozporządzenia, o każdym przypadku niezałatwienia w terminie sprawy dotyczącej przyznania płatności rolnośrodowiskowej kierownik biura powiatowego Agencji zawiadamia na piśmie rolnika, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Płatność rolnośrodowiskową wypłaca się w terminie do dnia 30 czerwca roku następującego po roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności (§ 21 ust. 4 rozporządzenia). Przyjąć zatem należy, że terminem załatwienia sprawy z wniosku skarżącego złożonego [...] maja 2012 r. powinien być najpóźniej dzień [...] czerwca 2013 r. Istotną na gruncie przedmiotowej sprawy jest okoliczność, iż wniosek skarżącego wobec zmiany siedziby spółki, a tym samym zmiany właściwości organu, został na podstawie zawiadomienia z [...] maja 2013 r. przekazany wraz z aktami sprawy do Kierownika BP ARiMR w D.. Organ ten prowadził postępowanie w sprawie i wydał [...] stycznia 2014 r. postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego z urzędu. Na skutek złożonego przez skarżącego zażalenia Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. postanowieniem Nr [...] z [...] kwietnia 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Na powyższe postanowienie z [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2012 rok skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Sprawa zarejestrowana została pod sygn. akt I SA/Sz 738/14, a wyrokiem z 22 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł o oddaleniu skargi. Nie mniej o okoliczności zawieszenia postępowania przez Kierownika BP ARiMR w D., organ I instancji w B. został zawiadomiony w piśmie przekazującym akta sprawy (zawiadomienie z [...] czerwca 2014 r.) w związku z kolejną zmianą siedziby spółki. P. M. jako wspólnik spółki cywilnej [...] w dniu [...] marca 2015 r. (data wpływu do organu) złożył zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a., przy czym do dnia złożenia zażalenia czy wyrokowania Sądu nie zawiadomił Kierownika BP w B. o wydaniu decyzji umarzającej postępowanie w zakresie anulowania numeru producenta. Zatem wobec zawieszenia postępowania nie można Kierownikowi BP postawić zarzutu przewlekłego prowadzenia postępowania. Przewlekłość organu w rozpoznaniu sprawy i zawieszenie postępowania administracyjnego są odrębnymi i wzajemnie się wykluczającymi instytucjami prawa procesowego. Zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego o czym stanowi art. 103 k.p.a., a tym samym eliminuje możliwość powstania bezczynności czy też przewlekłości związanej z upływem terminu załatwienia sprawy. W dacie złożenia przedmiotowej skargi, tj. [...] czerwca 2015 r. (data prezentaty), organ I instancji posiadał wiedzę, że postępowanie było zawieszone. Skoro zatem w dacie wyrokowania przez sąd administracyjny w niniejszym postępowaniu, postępowanie administracyjne w sprawie rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2012 rok było zawieszone, to brak jest podstaw do przyjęcia, że organ prowadzi przewlekle postępowanie. Jednocześnie Sąd wskazuje, że orzekając w sprawie dotyczącej skargi na przewlekłość postępowania, sąd nie przeprowadza kontroli zasadności postanowienia o zawieszeniu postępowania. Kontrola taka może mieć miejsce jedynie na skutek skargi na to postanowienie, ewentualnie na odmowę podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego. Jak wynika z przytoczonych wyżej okoliczności stanu faktycznego sprawy kontrolę taką skarżący zainicjował wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który po merytorycznym rozpoznaniu sprawy skargę oddalił ( wyrok I SA/Sz 738/14). Wskazać także trzeba, iż w związku z kolejną zmianą siedziby spółki, sprawa przekazana została ponownie do Kierownika BP w B. na podstawie zawiadomienia z [...] czerwca 2014 r. Powyższe w ocenie Sądu skutkuje uznaniem, iż organ nie prowadził sprawy w sposób przewlekły. Skoro bowiem postępowanie w sprawie przyznania przedmiotowej płatności zostało zawieszone przez właściwy organ prowadzący tj. Kierownika BP w D., to organ zaskarżony tj. Kierownik BP w B., który jest aktualnie właściwy w sprawie rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych na 2012 rok, nie miał podstaw do tego, aby prowadzić postępowanie zainicjowane wnioskiem z [...] maja 2012 r. do czasu zakończenia postępowania wpadkowego dotyczącego tego zawieszenia. Należy podkreślić, iż rozstrzygając skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd ocenia jedynie (o czym była mowa powyżej), czy zaskarżony organ działa w sposób opieszały, niesprawny i nieskuteczny w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również czy doszło do nieuzasadnionego przedłużania terminu załatwienia sprawy. Jednocześnie Sąd zauważa, że mając na uwadze złożony i skomplikowany charakter sprawy nie należało oczekiwać natychmiastowego jej rozstrzygnięcia. Złożoność ta wynikała bowiem nie tylko z samego charakteru postępowania obejmującego wiele obszarów, ale również z innych czynności procesowych tj. zawieszenia toczącego się w sprawie postępowania, czy prowadzonego postępowania zażaleniowego. W rezultacie skarżący oczekiwał prowadzenia postępowania przez organ I instancji w B., w sytuacji zawieszenia postępowania i zaskarżenia stanu zawieszenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który dopiero wyrokiem z 22 kwietnia 2015 r. rozpoznał sprawę (I SA/Sz 738/14). Niewątpliwie postępowanie w sprawie płatności PRŚ prowadzone jest od maja 2012 r., nie mniej w ocenie Sądu nie można zarzucić organowi I instancji przewlekłości postępowania. Sąd zwraca uwagę, że w niniejszej sprawie należyte współdziałanie skarżącego z organem I instancji niewątpliwie przyczyniłoby się do szybszego podjęcia działań przez Kierownika BP w B.. To skarżąca spółka dwukrotnie zmieniała siedzibę co niewątpliwie skutkowało dodatkowymi czynnościami, które zobowiązane były podjąć organy ARiMR. Reasumując w ocenie Sądu w okresie od sierpnia 2014 r. nie można zarzucić organowi I instancji przewlekłości postępowania, w sytuacji zawieszenia tego postępowania i zaskarżenie tego zawieszenia skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Ponadto w nawiązaniu do zarzutów skargi wyjaśnić należy, że właściwym do podjęcia zawieszonego postępowania po ustaniu przyczyny jest Kierownik BP w B.. Ponadto w dacie przekazania akt Kierownik BP w B. nie prowadził żadnego postępowania w zakresie numeru producenta rolnego, a jedynie otrzymał akta z wnioskiem o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych na 2012 r. z informacją o zawieszeniu postępowania w zakresie przyznania płatności i okolicznościach złożenia skargi na postanowienie o zawieszeniu tego postępowania. W ocenie Sądu nie ma także przeszkód prawnych do złożenia wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych na 2012 r. przez samego skarżącego. Złożenie takiego wniosku do organu i poinformowanie organu o okolicznościach sprawy niewątpliwie usprawniłoby skoncentrowanie działań organu doprowadzając do rozpoznania wniosku, po podjęciu postępowania. Na marginesie jedynie dodać należy, że WSA w Szczecinie oddalając skargę Spółki na wydane postanowienie o zawieszeniu postępowania potwierdził słuszność tego zawieszenia. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a, orzekł o oddaleniu skargi.