VIII SO/Wa 12/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. R. o ukaranie Prezydenta Miasta R. grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia : odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia [...] listopada 2010 r., sygn. akt VIII SO/Wa 12/10 wydanym na skutek postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2010 r., sygn. akt II OZ 914/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po ponownym rozpoznaniu sprawy z wniosku R. R. o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a. ) orzekł o wymierzeniu Prezydentowi Miasta R. grzywny w kwocie [...] ([...]) złotych oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowienie niniejsze zostało doręczone stronom postępowania w dniu [...] listopada 2010 r. Pismem z dnia [...] listopada 2010 r. (data nadania) pełnomocnik organu radca prawny E. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie na powołane postanowienie. Pełnomocnik organu wniosła o uchylenie zażalonego postanowienia w całości oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Wydanemu rozstrzygnięciu pełnomocnik organu postawiła zarzut naruszenia: 1. art. 190 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny wykładnia przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a. wykluczała w okolicznościach sprawy swobodną decyzję sądu co do orzeczenia o wymierzeniu bądź niewymierzeniu grzywny, oraz że taka wykładnia wiązała Wojewódzki Sąd Administracyjny przy ponownym rozpoznaniu sprawy; 2. art. 55 § 1 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że dyscyplinująco – represyjny charakter kary grzywny – przy zaistnieniu przesłanek jej wymierzenia determinuje wymierzenia tej grzywny, a okoliczności towarzyszące niewykonaniu wskazanych obowiązków mogą jedynie rzutować na wysokość kary. Powołane argumenty autorka zażalenia rozwinęła w uzasadnieniu wniesionego środka zaskarżenia. Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. Sąd wezwał pełnomocnika organu do uzupełnienia braków formalnych wniesionego zażalenia poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania Prezydenta Miasta R. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Wezwanie niniejsze zostało doręczone pełnomocnikowi organu [...] grudnia 2010 r. W dniu [...] grudnia 2010 r. w biurze podawczym Sądu zostało złożone pełnomocnictwo dla radcy prawnego E. F. w sprawie sygn. akt VIII SO/Wa 12/10 w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie natomiast z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny obowiązany jest odrzucić na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W przedmiotowej sprawie zobowiązanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia nie zostało prawidłowe uzupełnione. Złożone w dniu [...] grudnia 2010 r. pełnomocnictwo zostało pełnomocnikowi udzielone do reprezentowania organu w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, nie zaś w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W tym stanie sprawy, Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.