VIII SO/Wa 5/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot o rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku K. M. o wymierzenie Dyrektorowi Zespołu Szkół [...] im. [...] w [...] grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć Dyrektorowi Zespołu Szkół [...] im. [...] w [...] grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych; 2. zasądzić od Dyrektora Zespołu Szkół [...] im. [...] w [...] na rzecz skarżącej K. M. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z [...] lipca 2021 r. K. M.-W. (dalej: skarżąca, strona), złożyła wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Zespołu Szkół B. im. K. W. w R. (dalej: organ) za nieprzekazanie do Sądu skargi z [...] maja 2021 r. na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącej z [...] kwietnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że wskazana wyżej skarga została przesłana do organu [...] maja 2021 r. Organ mimo ciążącego na nim obowiązku nie przekazał do Sądu skargi wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi. Pismem z [...] sierpnia 2021 r. organ reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego) udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, w którym wniósł o umorzenie postępowania oraz zasądzenie od skarżącej na rzecz organu kosztów postępowania ewentualnie oddalenie wniosku i zasądzenie od skarżącej na rzecz organu kosztów postępowania. W motywach uzasadnienia pełnomocnika wskazał, iż zwłoka w uchybieniu obowiązku przekazania skargi nie wynikała z celowego działania. W czasie kiedy wpłynął wniosek o udostepnienie informacji publicznej w szkole zajęcia prowadzone były w sposób hybrydowy, co powodowało dezorganizację oraz chaos w zakresie dotychczasowego systemu funkcjonowania szkół. Dlatego też wniosek ten został niecelowo przeoczony. Natomiast w maju kiedy wpłynęła skarga na bezczynność, pomyślano że to pomyłka albowiem nikt z pracowników nie pamiętał, aby w ogóle wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Dodatkowo skarga zawierała niespójności, gdyż w jej treści skarżąca zaskarża bezczynność Publicznej Szkoły Podstawowej nr [...] im. A. J. C. w R.. W tym czasie w szkole przeprowadzane były egzaminy maturalne. Tryb pracy szkoły był zmieniony co w ocenie pełnomocnika doprowadziło do braku wymiany. Wobec powyższych rozbieżności a także niespójności w samej treści skargi organ doszedł do przekonania, że skarga została do niego skierowania omyłkowo i nie podjął stosownych działań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429, dalej: u.d.i.p.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Mając na uwadze charakter prawa dostępu do informacji publicznej jako publicznego prawa podmiotowego, wynikającego z art. 61 Konstytucji RP, ustawodawca w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. zwiększył gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i skrócił przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. termin do 15 dni. Przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. (w tej sprawie w związku z art. 21 pkt 1 u.d.i.p.) obowiązek przekazania sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę, ma charakter bezwzględny. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Z treści art. 55 § 1 oraz art. 54 § 2 p.p.s.a. wynika, że wymierzenie grzywny może nastąpić, gdy spełnione są łącznie dwa warunki, tj. stwierdzenie uchybienia terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania wskazanych wyżej dokumentów sądowi administracyjnemu w ustawowym terminie, bez względu na przyczyny. Wymierzając natomiast grzywnę, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, publ. cbosa). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a. bez względu na przyczyny, które za tym stały. Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy w ustawowym terminie, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Fakt przekazania przez organ skargi wraz z niezbędnymi dokumentami nie czyni orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym (por. uchwała NSA z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, publ. cbosa). Natomiast sąd, rozpoznając sprawę z wniosku o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a., winien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ tych obowiązków, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Za okoliczność bezsporną w rozpatrywanej sprawie należy uznać to, iż skarga strony na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z [...] kwietnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej wpłynęła do organu [...] maja 2021 r. Zatem organ powinien przekazać skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy do [...] maja 2021 r., który przypadał w sobotę, w związku z tym na mocy art. art. 83 § 2 p.p.s.a ostatnim dniem do wniesienia skargi był [...] maja 2021r.(poniedziałek). Bowiem w myśl ww. przepisu jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy VIII SAB/Wa 37/21, pod którą to sygnaturą została zarejestrowana ww. skarga, organ przekazał komplet dokumentów 9 sierpnia 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym, k. 10 akt sądowych), a więc niewątpliwie z przekroczeniem ustawowego 15 dniowego terminu. W związku z tym, że organ nie wykonał w terminie ciążącego na nim obowiązku przekazania do Sądu skargi skarżącej z [...] maja 2021 r., odpowiedzi na skargę oraz kompletnych i uporządkowanych akt sprawy, w ocenie Sądu zaistniały podstawy do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Grzywnę, zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Miarkując wymiar grzywny Sąd wziął pod uwagę okoliczności łagodzące, wpływające na miarkowanie grzywny, tj. zadośćuczynienie wnioskowi strony o udzielenie żądanej informacji przez organ. Grzywna w ustalonej wysokości spełnia w ocenie Sądu jej cele, tj. zdyscyplinowanie organu na przyszłość i jednocześnie ukaranie go za niedochowanie ustawowego terminu przekazania skargi strony do Sądu. Mając powyższe okoliczności na względzie Sąd orzekł jak w punkcie 1 postanowienia na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 2 p.p.s.a., art. 21 pkt 1 u.d.i.p. i art. 154 § 6 p.p.s.a. Zwrot kwoty kosztów postępowania stronie uzasadnia art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. (pkt 2 postanowienia).