VIII SO/Wa 9/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku J. F., S. F. o wymierzenie Prezesowi Sądu Rejonowego [...] grzywny za nieprzekazanie skargi J. F., S. F. (pismo z dnia 30 maja 2023r.) postanawia: odrzucić wniosek J.F. i S. F. (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Sądu Rejonowego dla [...] w [...] pismem z dnia 30 maja 2023r. skargę na postanowienie Sądu Rejonowego dla [...] w [...] [...]Wydział [...]z dnia 26 kwietnia 2023r. sygn.akt [...]wydane w przedmiocie odmowy wszczęcia śledztwa w sprawie sygn.akt [...].Prokuratury Rejonowej [...]. Skarżący wnoszą o unieważnienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ww. postanowienia z dn. 26 kwietnia 2023r. , jak i usunięcie go z obrotu prawnego. W piśmie procesowym z dn. 3 października 2023r. skarżący wskazali, że ich skarga z dn. 30 maja 2023r. winna być rozpatrzona przez sąd administracyjny pod kątem przewlekłości i bezczynności organów, prokuratury oraz sądu, jak i czy postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie sygn.akt [...]. Prokuratury Rejonowej [...] zostało wydane bez naruszenia prawa pokrzywdzonych. Z kolei w piśmie z dnia 28 lipca 2023r. (doprecyzowanym pismem 23 sierpnia 2023r.) skarżący złożyli wniosek o ukaranie grzywną Prezes Sądu Rejonowego dla [...] za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę i na wniosek o wymierzenie grzywny, Prezes Sądu Rejonowego dla [...] (dalej: organ) wniósł o ich odrzucenie. Wyjaśnił, iż skardze (opatrzonej datą 30 maja 2022r.), adresowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie nadano dalszego biegu i pozostawiono w aktach sprawy. W ocenie organu, z uwagi na fakt, że nie mamy do czynienia ze sprawą administracyjną powinien być odrzucony także wniosek skarżących o ukaranie Prezesa Sądu Rejonowego dla [...] grzywną w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, dalej "p.p.s.a."). Nadto organ podniósł, iż nie zostały założone i prowadzone akta administracyjne, toteż nie ma możliwości ich nadesłania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 54 § 1 (tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 -dalej "p.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Natomiast w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Nie ulega zatem wątpliwości, że grzywnę za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę sądowi administracyjnemu można wymierzyć tylko w przypadku, gdyż skarga jest kierowana do sądu administracyjnego. Ponadto ugruntowany jest pogląd, że przedmiotowy wniosek o wymierzenie organowi grzywny podlega rozpoznaniu wówczas, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku, gdy skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna ze względu na jej przedmiot, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2011, str. 207 – 208; postanowienie NSA z 18 maja 2018 r. , sygn. akt I OZ 444/18; postanowienie NSA z 5 listopada 2014 r. , sygn. akt I OZ 969/14; postanowienie WSA w Lublinie z 7 listopada 2018 r. sygn. akt III SO/Lu 8/18; postanowienie WSA we Wrocławiu z 29 marca 2019 r. sygn. akt IV SO/Wr 8/19). Merytoryczne rozpoznanie wniosku o wymierzenie grzywny jest bowiem możliwe tylko wówczas, gdy dotyczy on skargi podlegającej rozpoznaniu przez sąd administracyjny (por. postanowienie WSA w Lublinie z 27 czerwca 2012 r. sygn. akt III SO/Lu 3/12; postanowienie NSA z 16 listopada 2012 r. sygn. akt I OZ 849/12). W niniejszej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę dotyczy skargi złożonej przez skarżących do tut. Sądu administracyjnego na przewlekłość i bezczynność sądu powszechnego oraz prokuratury w sprawie sygn..akt [...]Sądu Rejonowego dla [...]w przedmiocie odmowy wszczęcia śledztwa o naruszenie prywatności skarżących małż. F.. Wywiedziona przez skarżących skarga w zakresie prowadzonego postępowania przygotowawczego przez organy prokuratury oraz postępowania sądowego przez sąd powszechny nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Zatem skarga ta leży poza zakresem kognicji sądu administracyjnego. Należy przy tym podkreślić, że przedmiotowy wniosek nie ma charakteru samodzielnego środka ochrony prawnej. Jest on ściśle związany ze skargą wnoszoną wyłącznie do sądu administracyjnego, a nie każdą skargą wnoszoną w jakiejkolwiek sprawie. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. z tytułu nieprzekazania skargi należało uznać za niedopuszczalny. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił wniosek.