I SA/Wr 1000/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r., [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia podania o rozłożenie na raty spłaty zaległości podatkowych postanawia: odrzucić skargę Skarżąca, wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia podania o rozłożenie na raty spłaty zaległości podatkowych Zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2019 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez: złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpisu KRS w terminie 7 dni od doręczenia ww. wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono w miejscu siedziby skarżącej "osobie uprawnionej do reprezentacji przed sądem adresata będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej" E. K. w dniu 8 stycznia 2020 r. W odpowiedzi na wezwanie, 21 stycznia 2020 r. (data nadania pisma na poczcie 15 stycznia 2020 r.) do Sądu wpłynęło pismo wraz z trzecią stroną KRS. Nie przedłożono natomiast pozostałych pięciu stron odpisu KRS. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2020 r. Sąd wezwał ponownie skarżącą do złożenia dokumentu wskazującego na umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu (pełny odpis KRS) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone po uprzednim awizie w placówce pocztowej pełnomocnikowi pocztowemu E. K. w dniu 11 lutego 2020 r. W odpowiedzi na wezwanie, 21 lutego 2020 r. (data nadania pisma na poczcie 14 lutego 2020 r.) do Sądu ponownie wpłynęło pismo wyłącznie wraz z kserokopią trzeciej strony KRS. Nie przedłożono natomiast pozostałych pięciu stron odpisu KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie wskazać trzeba, że skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego w pierwszej kolejności badana jest pod względem wymogów formalnych, tj. czy została podpisana i wniesiona przez osobę do tego umocowaną. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skarga przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo winno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Po myśli art. 29 w zw. z art. 28 § 1 p.p.s.a., organy albo osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W sytuacji, gdy braki formalne skargi nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu przez sąd (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez osobę prawną, jednocześnie do pisma nie załączono odpisu KRS. W związku z tym Sąd podjął czynności zmierzające do uzupełnienia braków formalnych skargi. W pierwszej kolejności, stwierdzając brak umocowania do podpisania skargi, wezwał do przedłożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do działania w imieniu spółki - KRS. Następnie, wobec braku właściwego uzupełnienia wezwania - przedłożono bowiem wyłącznie jedną stronę KRS, uznając, iż skarga jest dotknięta wtórnym brakiem formalnym, Sąd ponownie wezwał skarżącą do przedłożenia pełnego odpisu KRS. Praktyka kolejnego wezwania do uzupełniania braku formalnego skargi, tzw. "wezwanie do wtórnego uzupełnienia braków formalnych skargi" znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lutego 2019 r., sygn. akt II FZ 847/18, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Jednakże, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, także i w tym przypadku brak formalny nie został uzupełniony. W odpowiedzi na wezwanie Sądu ponownie przedłożono jedną stronę KRS – z której nie wynika przede wszystkim jakiej spółki dotyczy, a co za tym idzie nie ma możliwości ustalenia, czy E. K. jest prezesem skarżącej spółki. W tych okolicznościach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.