I SA/Wr 107/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Betta po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia 8 grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na 24 raty zapłaty zaległości podatkowej podatku od towarów i usług za kwiecień 2000 r., lipiec i wrzesień 2001 r. wraz z odsetkami za zwłokę postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we W.; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz K. W. zwrot kwoty 200 (słownie: dwieście) zł tytułem kosztów postępowania sądowo-administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie K. W. pismem datowanym na dzień 5 stycznia 2005 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia 8 grudnia 2003 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia 30 września 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na 24 raty zapłaty zaległości podatkowej podatku od towarów i usług za kwiecień 2000 r., lipiec i wrzesień 2001 r. wraz z odsetkami za zwłokę. Zobowiązanie skarżącego w podatku od towarów i usług za wskazane miesiące określone zostało w decyzjach Urzędu Skarbowego w K. z dnia 31 marca 2003 r. o numerach odpowiednio [...], [...] i [...]. W dniu 8 marca 2004 r. strona skarżąca przekazem pocztowym uiściła kwotę 200 zł tytułem wpisu sądowego od skargi. Decyzjami z dnia 29 kwietnia 2005 r. nr [...], [...] i [...], przesłanymi do Sądu w odpisach, Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. stwierdził nieważność wyżej wskazanych, ostatecznych decyzji wymiarowych organu pierwszej instancji. W treści pisma przewodniego z dnia 10 maja 2005 r. nadesłanego wraz z rozstrzygnięciami z dnia 29 kwietnia 2005 r. organ podatkowy drugiej instancji, którego akt jest przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie, sformułował wniosek o umorzenie - w związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji wymiarowych - postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym jako bezprzedmiotowego. Wezwany przez Sąd, skarżący w piśmie z dnia 29 maja 2005 r. zawarł oświadczenie, iż w związku z wydaniem przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. decyzji z dnia 29 kwietnia 2005 r. cofa skargę z dnia 5 stycznia 2004 r. "jako niebyłą". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Aktualny stan sprawy powstały na skutek wydania przez organ drugiej instancji decyzji z dnia 29 kwietnia 2005 r. nr [...], [...] i [...] stwierdzających nieważności decyzji Urzędu Skarbowego w K. z dnia 31 marca 2003 r. o numerach odpowiednio [...], [...] i [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego K. W. w podatku od towarów i usług za kwiecień 2000 r., lipiec i wrzesień 2001 r. oraz oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi, oznacza, iż postępowanie sądowo-administracyjne stało się w tej sprawie bezprzedmiotowe. Wobec stwierdzenia nieważności rozstrzygnięć określających zobowiązanie podatkowe, którego dotyczył załatwiony odmownie wniosek skarżącego o rozłożenie na raty, należało bowiem przyjąć, iż postępowanie sądowo-administracyjne wszczęte skargą na decyzję odmawiającą uwzględnienia wniosku K. W. o rozłożenie na raty zapłaty tej należności podatkowej, jest bezprzedmiotowe. W konsekwencji, postępowanie wszczęte wniesieniem skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia 8 grudnia 2003 r. nr [...] podlega, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzeniu. Wobec umorzenia postępowania przed rozprawą o zwrocie kosztów postępowania orzeczono z urzędu na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 209 i 210 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na orzeczoną kwotę zwrotu kosztów postępowania składa się w niniejszej sprawie kwota uiszczonego wpisu od skargi. Z tych względów, na podstawie powołanych wyżej przepisów prawa oraz art. 161 § 2 ustawy procesowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. postanowił jak w sentencji.