I SA/Wr 1075/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego R. P. J. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi A w J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie: wznowienia postępowania podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 r.; 2000 r. oraz styczeń, luty, marzec 2001 r. postanawia odmówić przyznania dor. pod. R. P. J. przyznania kosztów zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu postanowieniem z dnia 1 grudnia 2008 r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Na tej podstawie Krajowa Rada Doradców Podatkowych w dniu 6 lutego 2009 r. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu w osobie doradcy podatkowego R. P. J.. Strona skarżąca w dniu 2 marca 2009 r. udzieliła wskazanemu doradcy podatkowemu odpowiedniego pełnomocnictwa procesowego. Wyrokiem z dnia 22 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę. Na rozprawie doradca podatkowy wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. W dniu 23 lutego 2010 r. wpłynął do tutejszego Sądu wniosek doradcy podatkowego o przyznanie wynagrodzenia za reprezentowanie strony skarżącej w postępowaniu sądowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści powołanego przepisu wynika, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści, gdyż pozwala to w istocie określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa. W tym miejscu należy wskazać na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II FZ 90/09 w którym Sąd stwierdził, że brak oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 p.p.s.a., gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45 - 48 p.p.s.a. Oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Z akt sprawy wynika, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nadany w urzędzie pocztowym w dniu 19 lutego 2010 r. nie zawiera oświadczenia w powyżej wskazanym brzmieniu, tj. nie określono w nim czy opłaty z tytułu zastępstwa prawnego zostały zapłacone w całości lub w części, czy też nie. Z tych względów, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.