I SA/Wr 1081/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Betta, Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Łoboda, Asesor WSA Katarzyna Borońska (sprawozdawca), Protokolant Wojciech Śnieżyński, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 lutego 2008 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia 26 marca 2007 r. Nr [----] w przedmiocie : określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2004 r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za kwiecień i listopad 2004 r. zawiesza postępowanie. Przedmiotem skargi "A" sp. z o.o. w L. w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. - Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] r. nr [...] , utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...] , którą określono skarżącej spółce zobowiązanie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. oraz na podstawie art. 109 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm. - dalej: uptu) za kwiecień i listopad 2004 r. ustalono dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług. Skarżąca spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Na mocy art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej psa, Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten równieS stanowi podstawę do zawieszenia postępowania w przypadku, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania toczącego się przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Komentarz J.P. Tarno wyd. 2 LexisNexis 2006). Polska od wstąpienia do Unii Europejskiej w 2004 r. zobowiązana jest do przestrzegania wspólnotowego porządku prawnego. Akty prawne Wspólnot mają wyższą rangę od prawodawstwa krajowego, co powoduje konieczność oceny unormowań krajowych, stanowiących podstawę rozstrzygnięcia administracyjnego, co do ich zgodności z prawem wspólnotowym. W niniejszej sprawie kontrolą ze strony sądu administracyjnego -bjęta jest prawidłowość określenia skarżącej spółce zobowiązania w podatku od towarów i usług, a także zgodność z prawem zaskarżonej decyzji w tej części, w jakiej stanowi ona o ustaleniu skarżącej spółce dodatkowego zobowiązania podatkowego. Należy zauważyć, że w dniu 31 lipca 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi dotyczącym wykładni prawa wspólnotowego, a mianowicie czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 10 ust. 1 lit. a ) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) - dalej: VI Dyrektywa, wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 uptu w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od należnej. Naczelny Sąd Administracyjny postawił również pytanie, czy dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, o którym mowa w powyższych przepisach, może być uznane za środek specjalny, przewidziany w art. 27 ust. 1 VI Dyrektywy oraz czy prawo do wprowadzenia do polskiej ustawy dodatkowego zobowiązania podatkowego mieści się w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 VI Dyrektywy. W rozpoznawanej sprawie organ określił skarżącej spółce dodatkowe zobowiązanie podatkowe na podstawie art. 109 ust. 4 uptu. Przepis ten przewiduje ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w analogicznej sytuacji, jak art. 109 ust. 5 i 6, zgodności których z prawem wspólnotowym dotyczyło powołane postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Aktualne pozostają zatem w niniejszej sprawie wszystkie wątpliwości zawarte w w/w postanowieniu. Tym samym należy uznać, że istotny element rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji dotyczy kwestii pokrywającej się z treścią pytania prejudycjalnego, z którym do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości zwrócił się Naczelny Sąd Administracyjny. Stanowisko Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w kwestii zgodności polskich regulacji, dotyczących dodatkowego zobowiązania podatkowego, z prawem wspólnotowym może mieć więc zasadniczy wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W tej sytuacji należało uznać, że rozstrzygnięcie o legalności zaskarżonej decyzji uzależnione jest od odpowiedzi Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, co uzasadniało zawieszenie postępowania sądowego z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 psa, do/czasu zajęcia stanowiska przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości.