I SA/Wr 1083/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2011 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S., na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego, postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 13 czerwca 2011 r. K. S. (zwana dalej skarżącą) – działając przez pełnomocnika – wniosła skargę na decyzję opisaną w osnowie niniejszego postanowienia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 11 lipca 2011 r., wezwano pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni – poprzez podpisanie skargi, pouczając jednocześnie o konsekwencjach nieuzupełnienia braków w terminie. Odpis wezwania skutecznie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 15 lipca 2011 r. Z akt sprawy wynika, że w dniu 26 lipca 2011 r. pełnomocnik skarżącej skierowała do tutejszego Sądu przesyłkę zawierającą podpisany egzemplarz skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Kontrola w tym zakresie należy do przewodniczącego, który – w rozpoznawanej sprawie zauważył brak podpisu na przesłanym do Sądu egzemplarzu skargi. Uchybienie skargi, o którym mowa, stanowi jednak brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Według przywołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, przy czym przewidziany, siedmiodniowy termin jest terminem ustawowym, a zatem nie może być przez przewodniczącego skracany, ani przedłużany (postanowienie SN z dnia 20 stycznia 1967 r., I CZ 149/66, OSNCP 1967, Nr 9, poz. 158). Jak wynika z okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 15 lipca 2011 r. Skoro tak, to ustawowy termin do uzupełniania braków formalnych skargi upłynął z końcem dnia 22 lipca 2011 r. (piątek). Pełnomocnik uzupełniła braki jednak dopiero w dniu 26 lipca 2011 r. W konsekwencji należy przyjąć, że – mimo prawidłowego i skutecznego wezwania do usunięcia uchybień, z jednoczesnym pouczeniem o normatywnych tego konsekwencjach – w niniejszej sprawie nie uzupełniono braków formalnych w wyznaczonym terminie. Skarga podlega więc odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.