I SA/Wr 1099/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 18 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: odrzucić skargę. Stanowiącą przedmiot skargi w sprawie - interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 27 maja 2010 r. wraz z pouczeniem o prawie i terminie jej zaskarżenia. Zgodnie z pouczeniem udzielonym przez organ, stronie przysługiwało prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w P. (działającego w imieniu Ministra Finansów), po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 30 dni od daty doręczenia stronie odpowiedzi organu na to wezwanie. Powyższe pouczenie organ powtórzył w odpowiedzi na wezwanie strony do usunięcia naruszenia prawa, doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 13 lipca 2010 r. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik strony skarżącej wnosząc skargę w dniu 10 sierpnia 2010 r., pomimo prawidłowego pouczenia, zaadresował ją bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Pismem z dnia 17 sierpnia 2010 r. (data stempla pocztowego) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odesłał tak nadaną skargę do organu za pośrednictwem którego należało ją złożyć, tj. Dyrektora Izby Skarbowej w P. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej u.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni licząc od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Tryb procesowy dokonywania wskazanej czynności reguluje przepis art. 54 § 1 u.p.s.a, zgodnie którym skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jak stanowi zaś § 2 powołanego przepisu, organ zobowiązany jest przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia w sposób wskazany w § 1. Powołany przepis statuuje zasadę, w myśl której, datą wszczęcia postępowania przed sądem jest data wniesienia (rozumiana jako data doręczenia) skargi do organu, nie zaś – data przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę sądowi (por. Krzysztof Kaszubowski w glosie do postanowienia NSA z dnia 8 grudnia 2005 r., sygn. akt II OZ 1197/05, Gdańskie Studia Prawnicze – Przegląd Orzecznictwa 2006/2/1). Z ustawowego wymogu wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej należy wywieść wniosek, iż dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, albowiem przepis art. 170 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania w procedurze sądowo-administracyjnej. Zgodnie z powyższym, w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 – 3, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie SN z dnia 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97, tak też Tadeusz Woś w komentarzu "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 248). Wniesienie skargi na decyzję administracyjną bezpośrednio do sądu administracyjnego, czyniłoby zadość wymogom prawnym przewidzianym w art. 53 § 1 u.p.s.a., gdyby jeszcze przed upływem tego terminu sąd administracyjny nadał skargę w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu ( tak też uchwała SN w składzie 7 sędziów z dnia 4 kwietnia 1986 r., sygn. akt III AZP 12/86 LEX nr 11723).) W stanie faktycznym sprawy wymóg ten nie mógł zostać spełniony, bowiem skarga wadliwie zaadresowana, tj. kierowana bezpośrednio do Sądu została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 10 sierpnia 2010 r., do Sądu fizycznie wpłynęła w dniu 16 sierpnia 20010 r. a odesłanie skargi na adres Dyrektora Izby Skarbowej w P., co sanowało błąd pełnomocnika strony, nastąpiło w dniu 17 sierpnia 2010r. Tymczasem, 30-dniowy termin do wniesienia skargi, zgodnie z art. 53 § 1 u.p.s.a. mijał w dniu 12 sierpnia 2010 r. Skutek procesowy w postaci złożenia skargi zgodnie z wymogiem ustawowym przewidzianym w art. 54 § 1 u.p.s.a. nastąpił zatem po upływie terminu do skutecznego wniesienia skargi, co nastąpiło – należy podkreślić- bez zawinienia Sądu, który nadał skardze właściwy bieg bez zbędnej zwłoki. Mając na uwadze powyższe, wniesioną przez pełnomocnika skargę na wymienioną w sentencji postanowienia interpretację indywidualną należało odrzucić jako wniesioną po terminie. Z tych względów, na podstawie dyspozycji art. 58 § 1 pkt 2 u.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.