I SA/Wr 1102/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. z siedzibą we W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług za marzec 2016 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 września 2016 r., pismem z dnia 12 września 2016 r. (k. 47), skierowanym do wymienionego w nagłówku skargi r.pr. P.J. , Sąd wezwał do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: 1/ podpisanie skargi w siedzibie Sądu, względnie, nadesłanie podpisanego odpisu skargi, 2/ złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sadem administracyjnym, bądź uwierzytelnienie przedłożonej przy skardze fotokopii pełnomocnictwa z dnia 5 sierpnia 2016 r., 3/ złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS), wyjaśniając, że do skargi dołączono informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców KRS dla "A" sp. z o.o. z siedziba we W.. W zakreślonym terminie działający w imieniu skarżącej spółki r.pr. P.J. przedłożył – kserokopię pełnomocnictwa z dnia 5 sierpnia 2016 r. (k. 53) oraz kserokopię podpisanej przez siebie skargi, a nadto, kserokopię informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z KRS skarżącej spółki na dzień 20 września 2016 r. Uznając, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione przez działającego w imieniu strony skarżącej pełnomocnika w sposób wymagany w wezwaniu, zarządzeniem z dnia 10 października 2016 r. Sąd wezwał stroną skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, poprzez: podpisanie znajdującej się w aktach skargi lub dostarczenie do Sądu skargi podpisanej przez osobę umocowaną do reprezentowania strony skarżącej oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS) zgodnie z art. 29 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z akt sprawy, ww. wezwanie, skierowane bezpośrednio do strony skarżącej, zostało błędnie wysłane do r.pr. P. J., który w odpowiedzi nadesłał – podpisaną przez siebie skargę, oryginał pełnomocnictwa z dnia 5 lipca 2016 r. z którego wynika umocowanie udzielone mu do działania w sprawie w imieniu strony skarżącej przez M. J. (prezesa zarządu) oraz kserokopie informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z KRS skarżącej spółki na dzień 24 października 2016 r. i 3 czerwca 2016 r. Wobec nieprawidłowego wykonania zarządzenia z dnia 10 października 2016 r., w wykonaniu zarządzenia Sędziego Sprawozdawcy z dnia 14 listopada 2016 r., pismem z dnia 15 listopada 2016 r., skierowanym bezpośrednio do skarżącej spółki, strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi jak w zarządzeniu z dnia 10 października 2016 r., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie to strona skarżąca odebrała w dniu 23 listopada 2016 r. W dniu 28 listopada 2016 r. złożyła (osobiście) odpis pełny z rejestru przedsiębiorców, datowany na dzień 28 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Niezbędnym wymogiem formalnym skargi jest spełnienie przez nią wymogów pisma procesowego w rozumieniu art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.: dalej - p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; Dodatkowo, w myśl dyspozycji art. 37 § 1 p.p.s.a., w przypadku skargi wnoszonej przez pełnomocnika procesowego, dodatkowym wymogiem formalnym skargi jest dołączenie do niej dokumentu pełnomocnictwa procesowego, wykazującego umocowanie wnoszącego skargę do działania w imieniu strony. Braki formalne skargi podlegają sanowaniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Ich nieuzupełnienie, pomimo wezwania Sądu, skutkuje odrzuceniem skargi po myśli art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a. W stanie faktycznym sprawy, po stwierdzeniu, że wniesiona przez r. pr. P. J. obarczona jest brakami formalnymi w postaci – braku podpisu pod skargą, przedłożeniu jedynie kserokopii pełnomocnictwa (k. 15) oraz złożeniu dokumentu z KRS innego niż strona skarżąca podmiotu (k. 23 i n.), Sąd wezwał działającego w imieniu strony skarżącej radcę prawnego do przedłożenia w terminie 7 dni - pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS), a także, do przedłożenia podpisanego odpisu skargi lub jej podpisania w siedzibie Sądu. Jak wynika z akt sprawy, skierowane do radcy prawnego wezwanie nie zostało przez niego należycie wykonane albowiem złożona ponownie skarga była w istocie kserokopią podpisanej skargi (podpis pod skargą nie był oryginalny), a przedłożone pełnomocnictwo, nadal było jedynie kserokopią pełnomocnictwa, zaś przedłożona, również kserokopia dokumentu z KRS dotyczyła późniejszego okresu (20 września 2016 r.) niż data udzielenia umocowania według pełnomocnictwa z dnia 5 sierpnia 2016 r. Podzielając pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 8 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II OSK 597/11; LEX nr 992608), że "wykładnia art. 49 § 1 p.p.s.a., analizowana przez pryzmat konstytucyjnej zasady prawa do sądu, winna prowadzić do rozumienia tego przepisu w ten sposób, że skuteczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez osobę, która nie spełnia warunku uznania jej pełnomocnikiem procesowym zależy od zatwierdzenia tej czynności przez stronę", Sąd, po bezskutecznym wezwaniu skierowanym do pełnomocnika, wezwał następnie stronę skarżącą do podpisania skargi (lub nadesłania podpisanego odpisu skargi) oraz do przedłożenia dokumentu (jego uwierzytelnionego odpisu) określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej zgodnie z art. 29 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie to, skierowane do strony skarżącej zostało przez nią odebrane w dniu 23 listopada 2016 r., przy czym, nie zostało wykonane w sposób umożliwiający nadanie skardze dalszego biegu. Przede wszystkim należy podnieść, że skarżąca pomimo wezwania nie podpisała wniesionej w sprawie skargi, ani nie nadesłała podpisanego jej odpisu. Opatrzenie skargi podpisem osoby ją wnoszącej stanowi tymczasem bezwzględny wymóg skargi jako pisma procesowego (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Stąd, przed negatywnymi konsekwencjami związanymi z tym zaniedbaniem nie może uchronić strony okoliczność, że złożyła ona odpis pełny z KRS. Dokument z KRS jest bowiem istotny przede wszystkim dla oceny czy skarga została wniesiona (podpisana) przez uprawniony podmiot. W przypadku osób prawnych, ocena czy skarga została wniesiona przez uprawniony podmiot sprowadza się, zgodnie z teorią organów, przede wszystkim do badania, czy skargę wniosła osoba umocowana (np. według danych z KRS) do działania jako organ w imieniu osoby prawnej. Tymczasem skarga w sprawie w ogóle nie została podpisana, a zatem nie sposób stwierdzić, że została wniesiona przez osobę umocowaną według danych z KRS. Wskazana okoliczność obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Końcowo należy dodać, że w sprawie bez znaczenia miała okoliczność złożenia przez r. pr. P.J. podpisanej skargi i oryginału pełnomocnictwa w następstwie drugiego wezwania, które zamiast do strony, zostało błędnie wysłane do tegoż radcy. Sąd podziela prezentowane w orzecznictwie sądowym stanowisko (por. postanowienie z dnia 17 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wr 1218/12; dostępne na stronie - http://orzeczenia.nsa.gov.pl), że w przypadku nieprawidłowego wykonania wezwania Sądu o uzupełnienie braków formalnych skargi, nie powinno się ponownie wdrażać tej samej procedury naprawczej. Skoro zatem, pierwotne wykonanie wezwania Sądu przez pełnomocnika nie było prawidłowe, to za pozbawione skutków prawnych należy uznać czynności procesowe jakie zostały później podjęte przez tego pełnomocnika. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis m.in. od pisma odrzuconego.