I SA/Wr 111/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. B-B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za okres od stycznia do marca 2004 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie A. B.-B. (dalej: strona/skarżąca) pismem z dnia 21 lutego 2010 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody i zarazem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe – zdaniem skarżącej – wynika zarówno z wysokości określonej podatniczce przez organy zaległości podatkowej, jak i z braku majątku, który umożliwiłby zabezpieczenie odpowiedniej kwoty na spłatę zaległości bez narażania podstaw egzystencji podatniczki. Z dokumentów przedłożonych przez stronę w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem, z którym pozostaje w rozdzielności majątkowej (mieszkanie stanowi własność męża), a ponadto posiada połowę udziału we współwłasności domu będącego od 2007 r. w budowie i garaż. Skarżąca dysponuje ¼ udziałów o wartości [...] zł w spółce A o kapitale zakładowym [...] zł. Z zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach skarżącej wynika, że jej wynagrodzenie netto wynosi [...] zł, z zeznań podatkowych wynika natomiast, że w 2008 r. strona ze stosunku pracy uzyskała dochód w wysokości [...] zł, a w 2009 r. - [...] zł. Nadesłane przez skarżącą dokumenty wskazują również, że wynagrodzenie strony nie jest obciążone żadnymi sądowymi lub administracyjnymi tytułami egzekucyjnymi i wynosi średnio miesięcznie [...] zł brutto. Natomiast zgodnie z zawiadomieniem o zajęciu wynagrodzenia, postępowanie zabezpieczające dotyczyło zaległości podatkowych na łączną kwotę [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Na mocy tego przepisu, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, który jest przedmiotem wniesionej skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być przy tym wykazana przez stronę skarżącą, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek strony. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu Sądu zasadności wstrzymania aktu, wiąże się z koniecznością szczególnie wnikliwego, przekonującego i dokładnego uzasadnienia przez skarżącego wniosku, wykazującego potrzebę wstrzymania wykonania aktu, względnie gdy okaże się to konieczne, zobrazowania sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów, zwłaszcza, że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W szczególności strona powinna wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (por. m. in.: postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 889/04, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 694/04, niepubl.; postanowienie z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt II OZ 52/05, niepubl.). W sytuacji, gdy chodzi o decyzję rodzącą obowiązek zapłaty konkretnej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, koniecznym jest wykazanie konkretnych przesłanek wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2010 r. sygn. akt I FZ 481/09). W ocenie Sądu, żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie została przez skarżącą wykazana. Lakoniczne stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu wniosku, a odnoszące się do hipotetycznie mogących zaistnieć sytuacji w stosunku do skarżącej tj. niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków, stanowi w istocie powtórzenie treści art. 61 § 3 p.p.s.a., nie zaś argumentację przemawiającą za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego orzeczenia. Podkreślić w tym miejscu należy, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04; niepubl.). Jednocześnie Sąd zwrócił uwagę, że z dokumentów przedłożonych przez stronę w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy - a wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – wynika, że strona posiada zarówno stałe źródło dochodów (wynagrodzenie strony nie jest obciążone żadnymi sądowymi lub administracyjnymi tytułami egzekucyjnymi i wynosi średnio miesięcznie [...] zł brutto), jak i majątek (połowa udziału we współwłasności domu) oraz dysponuje ¼ udziałów o wartości [...] zł w spółce A. Bezzasadna tym samym jest argumentacja strony zawarta we wniosku, iż brak środków finansowych uniemożliwia jej zabezpieczenie odpowiedniej kwoty na spłatę zaległości podatkowych bez narażania podstaw egzystencji podatniczki. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do pozytywnego rozpatrzenia wniosku skarżącej. Podkreślić również należy, że wykonanie decyzji zawsze powoduje określone konsekwencje finansowe dla strony, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Istotnym jest również, iż przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne i w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 upsa - Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.