I SA/Wr 1115/15

.. POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 28 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. z/s w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 2015 r. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka "A" (dalej: Spółka), wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 20 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił wstrzymania wykonania. Pismem z dnia 4 sierpnia 2015 r. Spółka wniosła w trybie art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) – dalej: p.p.s.a., o zmianę ww. postanowienia Sądu. W motywach wniosku strona podała, że kwota do zapłaty wynikająca z decyzji ( ponad 6000 zł z odsetkami ) spowoduje dalsze zadłużenie spółki, zwiększenie straty i konieczność pozyskania pieniędzy kosztem pracowników, tj. ich redukcji). Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje być może nieodwracalne szkody dla Spółki i jej pracowników. Do wniosku strona załączyła bilans Spółki za okres od 1 października do 30 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 4 art. p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Z treści art. 61 § 4 p.p.s.a wynika, że możliwa jest zmiana postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z urzędu, a także na wniosek skarżącego lub uczestnika postępowania. Strona występująca o zmianę postanowienia obowiązana jest wykazać zmianę okoliczności, która czyni zasadnym jej wniosek (por. post. NSA z 5 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 569/08, CBOSA). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do zmiany postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Strona wskazując, że zapłata wynikającej z decyzji opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, przekracza jej możliwości płatnicze, nie przywołała żadnych nowych okoliczności, które uzasadniałyby wydanie postanowienia wstrzymującego wykonanie zaskarżonej decyzji. W istocie argumentacja strony została powtórzona i jest tożsama z argumentacją przedstawioną w pierwszym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. W ocenie Sądu skarżąca Spółka nie wykazała ponownie, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jakkolwiek do wniosku Spółka załączyła bilans, to jednak informacje te nie są, zdaniem Sądu, wystarczające do wstrzymania wykonania decyzji. Z bilansu wynika, że Spółka uzyskała przychody netto ze sprzedaży w kwocie 650.536,22 zł, ponosi koszty działalności operacyjnej w wysokości w 770.465,36 zł dokonuje dostaw towarów i usług, natomiast wynikająca z bilansu strata skutkuje jedynie brakiem dochodu do opodatkowania (brakiem obowiązku zapłaty podatku dochodowego) i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych. Zatem, powstanie straty, nie oznacza jeszcze utraty płynności finansowej. Innymi słowy, wykazanie jedynie straty w bilansie nie przesądza automatycznie o zaistnieniu przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, Spółka ponownie nie wykazała, czy rzeczywiście nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie należności orzeczonej zaskarżoną decyzją a co się z tym wiąże, że wykonanie decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody lub prowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na marginesie dodać należy, że wykonanie decyzji zawsze powoduje określone konsekwencje finansowe, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Istotne jest również, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne. Tym samym w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, wyegzekwowana kwota zobowiązania podatkowego będzie podlegać zwrotowi. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na mocy art. 61 § 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.