I SA/Wr 1117/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marta Semiczek, Sędziowie: sędzia WSA Kamila Paszowska – Wojnar, sędzia WSA Katarzyna Radom (sprawozdawca), Protokolant: starszy sekretarz sądowy Barbara Głowaczewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o. o. we W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udostępniania dokumentów: I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] 2018r. nr [...] II. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. na rzecz skarżącej "A" Sp. z o.o. z/s we W. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. odmawiające skarżącej "A" sp. z o.o. z/s we W., udostępnienia dokumentów wyłączonych z akt postępowania podatkowego. Jak wynikało z akt sprawy w toku postępowania podatkowego prowadzonego wobec strony w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za IV kwartał 2014 r. oraz I,II,III,IV kwartał 2015 r. pozyskano listę transakcji dokonanych przez użytkowników strony internetowej www.sknerus.pl, zapisaną w formie elektronicznej (płyta CD). Informacje te zawierały dane wrażliwe osób trzecich, w opinii organu podatkowego, niezwiązanych w sposób bezpośredni z prowadzonym postępowaniem podatkowym, w postaci: imion i nazwisk, adresów e-mail, numerów rachunków bankowych oraz danych adresowych ich posiadaczy. Postanowieniem z [...] 2018 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wyłączył z akt sprawy postępowania płytę CD z ww. danymi (zawierającą listę dokonanych transakcji przez użytkowników strony internetowej www.sknerus.pl, stanowiącą załącznik do pisma firmy "B" sp. z o.o. z 2 maja 2018 r.). W uzasadnieniu powołał się na art. 179 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm., dalej O.p., wywodząc, że ww. dokument podlega ochronie ze względu na interes publiczny (ochrona danych osobowych osób trzecich, które nie są stroną postępowania podatkowego). Pismem z 14 czerwca 2018 r. strona wniosła o udostępnienie ww. dokumentu, wskazując, że wyłączenie jego jawności ogranicza jej prawa do czynnego udziału w postępowaniu, zasadę zaufania oraz nie jest uzasadnione interesem publicznym. Powołanym na wstępie postanowieniem organ I instancji odmówił stronie dostępu do ww. dokumentu, powołał się na art. 179 O.p. oraz art. 1 ust. 1 ustawy o ochronie informacji niejawnych oraz orzecznictwo sądów administracyjnych, wywodząc, że ochrona danych objętych tajemnicą skarbową, identyfikujących w jakikolwiek sposób podatników niezwiązanych ze sprawą, jest kwalifikowana jako interes publiczny. Wyłączone dane dotyczą osób fizycznych, związanych z prowadzoną sprawą podatkową jedynie pośrednio, są to także dane wrażliwe, które przetwarzać może wyłącznie organ podatkowy. Rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji. W uzasadnieniu zdefiniował pojęcie interesu publicznego, który obejmuje także dobro osób trzecich niebędących stroną postępowania, których dotyczą dane zawarte w wyłączonym dokumencie. Udostępnienie danych wykraczających poza wspólne transakcje czy inne czynności stanowiłoby naruszenie obowiązku zachowania tajemnicy skarbowej obowiązującej organ podatkowy. Czynny udział w postępowaniu nie może umożliwiać dostępu do informacji o innym podatniku. W rozpoznawanej sprawie w pojęciu interesu publicznego mieści się konieczność ochrony informacji dotyczących osób trzecich, w szczególności takich jak: numer rachunku bankowego, imię i nazwisko, adres elektroniczny i adres zamieszkania oraz adres IP. Takie dane zawierał wyłączony z akt dokument na nośniku CD. Ponadto organowi odwoławczemu z urzędu wiadomy jest fakt, że decyzją tegoż organu z 28 grudnia 2017 r. uchylono orzeczenie organu I instancji w sprawie wymiaru skarżącej zobowiązania w podatku VAT za wskazane na wstępie okresy, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Zatem na ten moment nie można ocenić wartości dowodowej i związku spornego dokumentu z prowadzonym postępowaniem podatkowym. Jeśli organ podatkowy oceni, że ten dokument ma wartość dowodową w sprawie (do tej pory stwierdził, że nie ma bezpośredniego związku ze sprawą) rozważy możliwość jego udostępnienia nie naruszając dóbr osób trzecich. Dodatkowo organ odwoławczy wskazał, że w toku postępowania wystąpiono do strony o przedstawienie szczegółowego zestawienia płatności przez użytkowników strony internetowej www.skenrus.pl na rzecz skarżącej za pośrednictwem "B" oraz "C", które składają się na kwoty otrzymane przez stronę od tych operatorów oraz o zestawienie osób fizycznych zarejestrowanych w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2015r. na ww. portalu. W odpowiedzi strona wskazała, że nie dysponuje zestawieniem osób zarejestrowanych w tym serwisie, nie była administratorem danych i nie miała dostępu do użytkowników, jedynie pośredniczyła w płatnościach i prowadziła kampanię reklamową. Udzielona odpowiedź zdaniem organu odwoławczego wskazuje, że właścicielem witryny www.sknerus.pl nie jest strona, stąd nieuprawnionym byłoby udostępnianie jej informacji o użytkownikach tej witryny i ich zakupach. Ujawnienie danych tych osób naruszałoby interes publiczny. Odnosząc się do zarzutu strony podnoszącego niewyjaśnienie czy treść wyłączonego dokumentu może wpłynąć na jej sytuację prawnopodatkową organ podatkowy wskazał, że dopiero analiza całego materiału dowodowego pozwoli na taką ocenę, która zostanie wyrażona w decyzji kończącej postępowanie. W odniesieniu do żądania udostępnienia zanonimizowanego dokumentu organ odwoławczy wskazał, że art. 179 § 1 O.p. uprawnia do wyłączenia całego dokumentu jeśli cały zawiera dane osobowe podlegające ochronie, niecelowe i niewystarczające będzie pozostawienie jego zanonimizowanej wersji. Udostępnienie części danych zawierających imiona i nazwiska pewnych osób mogłoby naruszać ich dobra, zaś status tych osób w prowadzonym postępowaniu jest przedmiotem ustaleń przed organem I instancji. W skardze strona zarzucała naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 179 § 1 i § 2 O.p., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i odmowę umożliwienia stronie zapoznania się z dokumentem wyłączonym z akt sprawy postanowieniem z 10 maja 2018 r. ze względu na interes publiczny, podczas gdy strona winna mieć możliwość weryfikacji wszystkich zebranych w toku czynności kontrolnych dowodów pod względem ich wiarygodności i mocy dowodowej. Zarzucała też naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 217 § 1 pkt 5 i § 2 O.p., poprzez brak wskazania konkretnych przesłanek faktycznych i prawnych uzasadniających odmowę umożliwienia stronie zapoznania się dokumentami wyłączonymi z akt sprawy postanowieniem z 10 maja 2018 r. oraz naruszenie art. 123 O.p., poprzez nieuzasadnione ograniczenie prawa do czynnego udziału w postępowaniu. Domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienie i zobligowania organów podatkowych do udostępnienia dowodów wyłączonych z akt postępowania podatkowego. W uzasadnieniu strona zarzucała brak powiązania argumentów odwołujących się do ochrony danych osobowych z okolicznościami faktycznymi sprawy. Organ podatkowy nie wykazał w jaki sposób poznanie przez stronę treści spornych materiałów, i to w części jej dotyczącej, miałoby zaszkodzić interesowi publicznemu. Skoro organ podatkowy ww. dowód włączył do akt sprawy strona ma prawo wiedzieć czy włączenie tego dokumentu do akt sprawy jest poprawne, jaką ma on wartość merytoryczną i jak wpłynie na jej sytuację prawnopodatkową. Podkreślała, że procedowanie w kwestii wyłączenia jawności dokumentów dla strony postępowania nie jest oparte na uznaniu administracyjnym. Ponadto nie wskazano czy ochrona interesu osób trzecich jest możliwa w inny sposób, np. poprzez wyłączenie części danych. W opinii strony uzasadnienie organów obu instancji jest bardzo ogólnikowe i nie odwołuje się do konkretnych aspektów – danych i informacji z wyłączonego dokumentu, które świadczą o konieczności zatajenia przez organ podatkowy całości pisma. Wyłączając ten dokument ograniczono prawa procesowe strony do zgłaszania wniosków dowodowych na okoliczności wynikające z ww. pisma, odniesienia się do ich treści. Nie wskazano jaki jest związek ww. dokumentu (jego treść) ze sprawą, co jest istotne. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych strona wywodziła, że wyłączeniu mogłyby podlegać jedynie treści dotyczące danych wrażliwych. A skoro można wyłączyć cały dokument można wyłączyć także jego część, np. poprzez animizację. W tej sprawie organ podatkowy nie zadał sobie trudu aby dokonać anonimizacji i wyłączyć jawność danych wrażliwych pozostawiając stronie możliwość wglądu w pozostałą część dokumentacji. Obowiązkiem organu podatkowego jest zapewnienie maksymalnej realizacji praw strony. Zarzucała także skarżąca niedostatki uzasadnienia zaskarżonego postanowienia i brak rzetelnego wyjaśnienia powodów odmowy dostępu do zanonimizowanego dokumentu, na tle konkretnych okoliczności sprawy. Narusza to zasadę zaufania i praworządności. Wskazywała też, że wśród informacji wyłączonych są te, które dotyczą płatności, zaś w decyzji wymiarowej uchylonej następnie przez organ odwoławczy do ponownego rozpoznania przypisano stronie zarządzanie i prowadzenie strony internetowej www. sknerus.pl, wskazując, że wpłaty dokonywane przez uczestników serwisu stanowią jej przychód i podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Takie ustalenia dowodzą, że dane zapisane na płycie CD będą miały znaczenie dla sprawy. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga jest zasadna albowiem zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu podatkowego I instancji naruszają przepisy prawa procesowego, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 178 § 1 O.p. strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, odpisów oraz sporządzania kopii przy wykorzystaniu własnych przenośnych urządzeń. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Powołany przepis stanowi realizację dwóch zasad postępowania podatkowego, tj. jawności postępowania (art. 129 O.p.) oraz czynnego udziału stron w tym postępowaniu (art. 123 § 1 O.p.). Obie zasady stanowią gwarancję nieskrępowanego udziału strony w każdym stadium postępowania podatkowego przez udostępnianie jej akt tego postępowania. Takie uprawnienie sprzyja stronie postępowania w należytym ustosunkowaniu się do niekiedy bardzo obszernego materiału dowodowego. Omawiana regulacja wzmacnia zatem pozycję strony w postępowaniu (por. P. Pietrasz [w:] L. Etel (red.), Ordynacja podatkowa. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2018). Warto odnotować, że opisane uprawnienia i gwarancje procesowe strony postępowania mają swoje umocowanie w Konstytucji RP. W art. 51 ust. 3 Konstytucji RP wskazano, że każdy ma prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów i zbiorów danych. Ograniczenie tego prawa może określić ustawa. Ustawodawca w procedurze podatkowej przewidział takie ograniczenie, w art. 179 O.p., zgodnie z jego brzmieniem przepisów art. 178 O.p. nie stosuje się do znajdujących się w aktach sprawy dokumentów zawierających informacje niejawne, a także do innych dokumentów, które organ podatkowy wyłączy z akt sprawy ze względu na interes publiczny. W opinii Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę konstytucyjny rodowód prawa dostępu do akt sprawy (w tym także podatkowej) oraz ustawowa reglamentacja ograniczeń tego prawa dają podstawy do wyprowadzenia dwóch istotnych z punku widzenia rozpoznawanego sporu wniosków. Po pierwsze zasadą jest dostęp strony postępowania do dokumentów zebranych w aktach prowadzonej wobec niej sprawy, wyjątkiem zaś od tej zasady ograniczenie jawności akt. Przyjęcie takiego założenia, wypływającego z powołanych norm, ma znaczenie dla sposobu wykładni przepisów zawierających wyłączenie zasady jawności. Niewątpliwie, jako odstępstwo od zasady muszą być one odczytywane w sposób ścisły i bardzo dokładny, bez wykładni rozszerzającej. Drugą istotną okolicznością wynikającą z takiego postrzegania ww. regulacji jest wymóg właściwego uzasadnienia orzeczenia zawierającego stanowisko wyłączające dominującą zasadę jawności. Rozstrzygniecie podjęte w tym zakresie musi odnosić się do konkretnych okoliczności sprawy, wskazywać na występujące w sprawie wartości uzasadniające skorzystanie z odstępstwa od zasady jawności i jej wyłączenia, wykazać, że na tle tej konkretnej sprawy mieszczą się one w przesłankach ustawowych, tj. pojęciu informacji niejawnych lub interesu publicznego. Pogląd jest utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z wypowiadanymi tam tezami wyłączenie dokumentów z akt sprawy ze względu na interes publiczny może nastąpić m.in. w przypadku, gdy organ ma do czynienia z tajemnicą śledztwa, czy też ochroną interesu (danych) osób trzecich. Z uwagi na fakt, że pojęcie interesu publicznego nie jest w ustawie definiowane, rzeczą organów powołujących się na istnienie tej okoliczności i korzystających z treści normy art. 179 § 2 O.p. jest wnikliwe i pełne uzasadnienie swojego stanowiska, zgodnie z art. 217 O.p., z uwzględnieniem okoliczności konkretnej sprawy. Jest to bowiem postanowienie, na które przysługuje zażalenie, a w konsekwencji winno zawierać zarówno uzasadnienie faktyczne jak i prawne, poddające się właściwej kontroli instancyjnej i sądowoadministracyjnej. Warte odnotowania, że przypadku odmowy umożliwienia stronie zapoznania się z wyłączonymi z akt sprawy dokumentami (przy argumentacji organu podatkowego wywodzącego, iż tego wymaga potrzeba ochrony "interesu publicznego") nie występuje przypadek uznania administracyjnego. Obowiązkiem organu podatkowego jest wskazanie w realiach konkretnej sprawy, w czym upatruje owego "interesu publicznego" i jaka jest jego treść (zob. R. Sawuła, Glosa do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 23 maja 2007 r., sygn. akt I SA/Op 85/07, ZNSA 2008, Nr 2, s. 154). Nie może on zatem poprzestać na generalnym, ogólnikowym wskazaniu przesłanki interesu publicznego, dobra osób trzecich, czy też powołaniu się na fakt zawarcia w wyłączonych dokumentach danych dotyczących innych podmiotów, bez szczegółowego wyjaśnienia, z jakich względów w niniejszej sprawie odmowa udostępnienia skarżącemu wyłączonych dokumentów jest zasadna. Powyższe zasady winny podlegać ocenie w odniesieniu do każdego z dokumentów, o których wyłączeniu decyduje organ. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 18 kwietnia 2018 r. sygn. akt I SA/Ol 182/18 orzeczenie publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej CBOSA). Istotne jest również wskazanie na zasadę proporcjonalności, wynikającą z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, dopuszcza ona pozbawienie strony dostępu jedynie do tej części akt (dokumentu), która zawiera dane uzasadniające ich wyłączenie z akt sprawy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 17 września 2018 r. sygn. akt I SA/Bk 229/08 orzeczenie publ. ZNSA 2009, nr 1, s 131). W opinii Sądu zaskarżone postanowienie (stanowiące i tak rozszerzenie argumentacji organu I instancji) opisanych warunków tych nie spełnia. Poza przywołaniem ustawowej definicji informacji niejawnych oraz poglądów orzecznictwa na temat rozumienia pojęcia interesu publicznego oraz wskazania, że dane osobowe podmiotów trzecich niebędących stroną w sprawie i pośrednio z nim związanych mieszczą się w tym zakresie, stanowisko organów podatkowych nie zawiera żadnego konkretu, odniesienia się do realiów sprawy, w której zostało wydane. Te zaś okoliczności mają tu ważące znaczenie. Fakt, że procedowanie w trybie art. 179 O.p. nie stanowi odrębnej sprawy nie uchyla obowiązku wnikliwej analizy wniosku strony i odniesienia się do realiów sprawy. Na gruncie rozpoznawanej sprawy Sąd nie podziela poglądów organu odwoławczego, przedstawionych w treści zaskarżonego postanowienia, że ocena wystąpienia przesłanki z 179 O.p. jest dokonywana w pewnej izolacji, gdyż nie można wykluczyć czy żądane dane pozostaną bez jakiekolwiek wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego. Jak bowiem wynika z treści zaskarżonego aktu w sprawie została już wydana decyzja wymiarowa, którą uchylono orzeczenie I instancji do ponownego rozpoznania. W związku z tym organ podatkowy ma wiedzę na temat okoliczności sprawy, wiedzę, do której jednak nie odwołał się w treści wydanych postanowień, co należy ocenić jako istotną wadę tych aktów administracyjnych. Dokonując analizy ww. dokumentów oraz stanowiska strony należy stwierdzić, że uzasadnienie faktyczne zaskarżonego postanowienia jest niezupełne co w konsekwencji uniemożliwia ocenę prawidłowości podjętych przez organy podatkowe kroków. Brak w aktach sprawy i samym postanowieniu informacji na jaką okoliczność pozyskano ww. dowody i co mają wykazać. Tym samym brak możliwości ustalenia jaki jest status podmiotów, których dane osobowe chroni organ podatkowy. Odmiennie bowiem, w kontekście zasad ochrony wynikających z art. 179 O.p., będzie się kształtowała sytuacja osób niezwiązanych ze stroną żadnymi więzami, inaczej zaś ocenić trzeba np. status kontrahentów strony. Zatem wyjaśnienie potrzeby pozyskania danego dowodu i jego waloru dla sprawy ma istotne znaczenie dla odpowiedzi na pytanie dotyczące statusu ww. podmiotów, a w rezultacie na ocenę zasadności wyłączenia jawności całości lub części danych w tym dokumencie zawartych. Sąd nie zgadza się z tezą zawartą w zaskarżonym postanowieniu, że dopiero z treści decyzji określającej stronie należne zobowiązanie podatkowe będzie można pozyskać informacje na temat przydatności danego dowodu. Wiedzę tą organ podatkowy powinien posiadać co najmniej po dokonaniu analizy takiego dowodu i jego oceny w kontekście pozostałych dowodów zebranych w sprawie. Jednakże obecnie ocena tej okoliczności i poprawności działania organów podatkowych jest wykluczona, uchyla się bowiem spod kontroli Sądowej, a to wobec braku możliwości jakiejkolwiek jej weryfikacji, a to wobec braku materiału dowodowego np. w postaci treści decyzji wymiarowej oraz uchylającej ją decyzji organu odwoławczego czy jakiejkolwiek argumentacji merytorycznej ze strony organu podatkowego. W tej sprawie organ podatkowy wskazał jedynie, że wobec strony prowadzone jest postępowanie wymiarowe w zakresie podatku od towarów i usług, że wydano opisane decyzje (nie załączono ich do sprawy). W skardze strona wyjaśniała, że w tych postępowaniach przypisywany jest jej zarząd portalem internetowym, co powoduje, że wpływy z niego będą stanowiły obrót i przychód strony. W takiej sytuacji skarżąca istotne winna mieć dostęp przynajmniej do części danych zawartych w tym dokumencie. Jednakże, co słusznie zarzuca skarżąca, do twierdzeń tych organ podatkowy nie odniósł się w odpowiedzi na skargę. Nie przedstawił też żadnych okoliczności dotyczących związku ww. osób z firmą skarżącej, poprzestając na tezie niepopartej żadną argumentacją merytoryczną i bez rozważenia na tle konkretnych okoliczności sprawy, że osoby te nie są powiązane ze sprawą. W tej sytuacji ocena merytoryczna stanowiska zawartego w zaskarżonym postanowieniu uchyla się spod kontroli Sądu. W świetle zawartości akt sprawy oraz treści postanowień organów obu instancji na tym etapie wykluczona jest ocena zasadności wyłączenia jawności spornego dokumentu, czy to w części czy też w całości. Na marginesie dodać trzeba, że ocenę tą wzmacnia powołana w zaskarżonym postanowieniu okoliczność związana z żądaniem przedstawienia przez stronę - w toku ponownie prowadzonego postępowania wymiarowego – szczegółowego zestawienia płatności dokonywanych przez użytkowników strony internetowej www.sknerus.pl na rzecz skarżącej za pośrednictwem płatności internetowych oferowanych przez "B". i "C". Domaganie się przedstawienia tych informacji świadczy o ich istotnym znaczeniu dowodowym. Z akt sprawy wynika zaś (pismo "B" z 25 kwietnia 2018 r.), że objęte wyłączeniem informacje stanowią zbiór tych danych - zestawienie transakcji dokonanych na rzecz Akceptanta, przy czym w ten sposób "B" w swoim piśmie określa skarżącą. Zatem z jednej strony organ podatkowy ma wątpliwość co do znaczenia dowodowego spornego dokumentu, z drugiej zaś strony – już po uchyleniu zaskarżonej decyzji, domaga się przedstawienia informacji o dokonanych transakcjach. Taki stan rzeczy wynika z przedstawionych akt sprawy, w których brak pisma kierowanego do "B", brak wskazanych decyzji i brak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wyjaśnienia w jakim dokładnie przedmiocie prowadzone jest ww. postępowanie wobec strony, a ta wiedza jak wskazano ma istotne znaczenie dla oceny statusu podmiotów opisanych w ww. piśmie względem skarżącej. Końcowo koniecznym jest odniesienie się do zarzutu strony w zakresie braku udostępnienia jej części informacji zawartych w spornym piśmie, po uprzednim zanonimizowaniu danych wrażliwych. W opinii Sądu, wobec braku właściwego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, co zostało już przedstawione, ocena czy i w jakim zakresie można stronie udostępnić sporny dokument na tym etapie jest przedwczesna. Jednakże odnotowania wymaga, że wskazane przez organ podatkowy, w treści zaskarżonego aktu uzasadnienie odwołujące się do uprawnienia a nie obowiązku animizacji nie mogą być przez Sąd zaakceptowane. Uzasadnieniem negatywnej oceny Sądu jest charakter normy art. 179 O.p., zawierającej – jak wywiedziono – odstępstwo od zasady jawności, która musi być dominująca. Wyłączeniu jawności dla strony winno podlegać jedynie to co musi być utajnione z uwagi na przesłanki ustawowe, to co nie mieści się w tym zakresie powinno być dla strony jawne. Zatem jeśli istnieje możliwość okazania części dokumentów po ich animizacji obowiązkiem organu administracji jest dokonanie tej czynności i udostepnienie tej części, która nie korzysta z wyłączenia jawności. Nie do zaakceptowania jest także argumentacja organu podatkowego odwołująca się do niecelowości takiego działania. W ponownie prowadzonym postępowaniu organy podatkowe będą zobowiązane, kierując się zasadami wynikającymi z powołanych przepisów prawa, do ponownej oceny wniosku strony o udostępnienie jej jawności spornego dokumentu. Uzasadniając przyjęty pogląd będą zobowiązane do odwołania się do konkretnych okoliczności sprawy, nawiązując do zebranych w sprawie dowodów. Uznając, że zaskarżone postanowienia narusza przepisy art. 217 § 2 O.p., w zw. z art. 179 § 1 O.p. Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c w zw. z art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265 ze zm.).