I SA/Wr 1120/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka - sprawozdawca, Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Borońska, Sędzia WSA Anetta Chołuj, Protokolant: Anna Terlecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2012 r. sprawy ze skargi A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z/s w B. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia 14 maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Indywidualną interpretacją z dnia 14 maja 2012 r. (nr [...]), Dyrektor Izby Skarbowej w P. działający w imieniu Ministra Finansów uznał za nieprawidłowe stanowisko A sp. z o.o. z/s w B. w przedmiocie wykładni przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.: dalej: u.p.d.o.p.) odnośnie sposobu rozliczania różnic kursowych. Skarżąca spółka pytała, czy na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do przeliczania wpływu należności na rachunek walutowy oraz wypłat waluty z tego rachunku tytułem zapłaty zobowiązań, w celu kalkulacji różnic kursowych od dnia 1 stycznia 2012 r., powinna stosować średni kurs Narodowego Banku Polskiego (dalej: NBP) z dnia poprzedzającego dzień dokonania danej operacji ? Przedstawiając własny pogląd w sprawie strona uznała za uzasadnione stosowanie zawartego w zapytaniu sposobu ustalania różnic kursowych podkreślając, że w ramach dokonywanych przez nią transakcji handlowych, na żadnym etapie nie dochodzi do wymiany (sprzedaży lub zakupu) waluty na złote. W opisanej na wstępie interpretacji organ podatkowy uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe, stwierdzając, że przy operacjach bankowych, w celu ustalenia różnic kursowych, dokonuje się przeliczenia waluty obcej po kursie bankowym, który jest wówczas kursem faktycznie zastosowanym. Będzie on miał zastosowanie – poza nabyciem i zbyciem waluty – także w przypadku otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań. W rezultacie, w rozpoznawanej sprawie za kurs faktycznie zastosowany do przeliczenia wpływu należności na rachunek walutowy oraz wypłat z tego rachunku tytułem zapłaty zobowiązań – w świetle znowelizowanego przepisu art. 15a ust. 4 u.p.d.o.p. – należy uznać kurs bankowy (odpowiednio kurs kupna bądź sprzedaży banku prowadzącego rachunek walutowy spółki). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wniesionej po uprzednim wezwaniu organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa, strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji podatkowej. Formułując zarzuty skargi strona wskazała na naruszenie prawa materialnego, tj. art. 15a ust. 4 w zw. z art. 15a ust. 2 pkt 1-5 oraz art. 15a ust. 3 pkt 1-5 u.p.d.o.p. poprzez ich błędną wykładnię. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w P. działający w imieniu Ministra Finansów, wniósł o oddalenie skargi nie znajdując podstaw prawnych do odstąpienia od wykładni przepisów prawa podatkowego jaka została przyjęta w zaskarżonej interpretacji podatkowej. W dniu (21 listopada 2012 r.) poprzedzającym wyznaczony termin rozprawy, do Sądu wpłynęło pismo procesowe organu podatkowego informujące, że w dniu 20 listopada 2012 r. (nr [...]) organ podatkowy wydał - w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - nową interpretację, w której uznał prawidłowość stanowiska podatnika przedstawionego we wniosku i jednocześnie uchylił interpretację stanowiącą przedmiot skargi w sprawie. Do pisma dołączono interpretację indywidualną z dnia 20 listopada 2012 r. (nr [...]). Wskazując na powyższe wnioskował Dyrektor Izby Skarbowej w P. , działając w imieniu Ministra Finansów, o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3) w/w ustawy jako bezprzedmiotowego. Z nadesłanego przez organ podatkowy zwrotnego potwierdzenia odbioru tej interpretacji podatkowej (do czego Sąd zobowiązał organ podatkowy na rozprawie) wynika, że akt ten został doręczony stronie skarżącej w dniu 23 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz . U. z 2012 r., poz. 270; zwana dalej p.p.s.a.), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli stanowi o bezprzedmiotowości postępowania sądowego i daje podstawę do jego umorzenia pod warunkiem uznania przez Sąd, iż w następstwie rozstrzygnięcia podjętego przez organ zarzuty skargi zostały uwzględnione w całości. Niewątpliwie, taka właśnie sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Przedmiot postępowania sądowego został bowiem wyeliminowany z obrotu prawnego rozstrzygnięciem Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 20 listopada 2012 r. (nr [...]), który, działając w imieniu Ministra Finansów, uwzględnił we własnym zakresie zarzuty podnoszone przez stronę skarżącą i uchylił zaskarżoną interpretację przepisów prawa podatkowego. Wskazana okoliczność przesądza o zbędności postępowania sądowego jakie zainicjowało złożenie skargi na uchyloną – w trybie autokontroli – interpretację podatkową z dnia 14 maja 2012 r. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie sądowe w sprawie, stosownie do dyspozycji art. 161 § 1 pkt 3) i § 2 p.p.s.a. O kosztach postępowania w sprawie Sąd orzekł na mocy art. 201 § 1 p.p.s.a., w myśl którego, zwrot kosztów postępowania przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a.