I SA/Wr 1161/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę. Jak wynika z akt sprawy, wniesiona (w dniu 2 listopada 2017 r.) przez A skarga na ww. postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W została podpisana przez M.A.P., działającego w charakterze prokurenta ww. spółki. Pismem z dnia 4 grudnia 2017 r. (doręczonym w dniu 6 grudnia 2017 r.) wezwano stronę skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu (odpis z KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369). Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Dodatkowo, jak wynika z akt sprawy, wraz z pismem przewodnim z dnia 4 grudnia 2017 r. skarżącej spółce doręczono (także w dniu 6 grudnia 2017 r.) odpis zarządzenia z dnia 27 listopada 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wymagany wpis od skargi nie został przez spółkę uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Skuteczność wniesienia skargi ustawodawca uzależnia m.in. od spełnienia przez skargę wszystkich warunków formalnych, a nadto, od jej opłacenia. Wniesiona przez spółkę skarga jest obarczona oba rodzajami braków, które, pomimo skierowanego do spółki wezwania o ich sanowanie, nie zostały uzupełnione. Co się tyczy zarzucanego braku formalnego skargi to należy wyjaśnić, że w przypadku spółek prawa handlowego posiadających osobowość prawną (m.in. spółki z o.o.) wymóg dopełnienia wymogów formalnych skargi należy powiązać m.in. z konstrukcją tych spółek i zasadami ich reprezentacji. Powyższe wynika z treści art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej - p.p.s.a.) Przepis art. 28 p.p.s.a. stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei z treści art. 29 p.p.s.a. wynika, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W sprawie, stroną skarżącą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, a skargę w imieniu skarżącej spółki wniosła osoba powołująca się na pełnioną w spółce funkcję prokurenta tej spółki. Należy podkreślić, że samo powołanie się przez wnoszącego skargę (w imieniu spółki) na sprawowaną w spółce funkcję prokurenta nie jest wystarczającą okolicznością do tego by uznać, że skarga w sprawie została wniesiona przez podmiot do tego uprawniony. Dla ustalenia tej przesłanki nieodzownym warunkiem było złożenie przez skarżącą dokumentu z którego wynikałaby po pierwsze informacja o tym, że podpisany pod skargą M.A.P. istotnie jest prokurentem skarżącej spółki, co więcej, uprawnionym do jednoosobowej reprezentacji. Po drugie, że miał on legitymację do działania w imieniu skarżącej spółki w dniu wniesienia skargi, tj. w dniu 2 listopada 2017 r. Z tych też względów, pismem z dnia 4 grudnia 2017 r. (doręczonym 6 grudnia 2017 r.) Sąd wezwał stronę skarżącą do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie to zostało doręczone na adres spółki w dniu 6 grudnia 2017 r. i pozostało bez odpowiedzi. W konsekwencji należało uznać, że skarżąca spółka, pomimo wezwania, nie uzupełniła braku formalnego skargi w zakresie wykazania umocowania osoby podpisanej pod skargą do działania w imieniu strony skarżącej. Okoliczność ta uzasadniała odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W kwestii braku formalnego, jakim jest niedołączenie do skargi odpisu z KRS wyjaśnić ponadto należy, że wprawdzie ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 700) w art. 15 ust. 1 określa, że od dnia ogłoszenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym nikt nie może zasłaniać się nieznajomością ogłoszonych wpisów, to z ratio legis tego przepisu – jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 28 maja 2015 r. I FSK 823/15 (CBOSA) - nie można jednak wywodzić, że na sądzie ciąży obowiązek poszukiwania potrzebnych informacji we własnym zakresie i uzupełniania akt sprawy o dokumenty, które ma obowiązek przedstawić strona skarżąca w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wszczynanym na skutek aktywności tej strony, wyrażonej w formie skargi. Sąd podziela prezentowany w orzecznictwie sądowym pogląd, że przepis art. 15 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym nie stanowi lex specialis w stosunku do art. 29 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 148/08, CBOSA). Niezależnie od przedstawionej argumentacji należy dodatkowo stwierdzić, że skarżąca spółka nie uzupełniła, także pomimo wezwania, stwierdzonego braku fiskalnego skargi. Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia z dnia 27 listopada 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł został doręczony na adres skarżącej spółki w dniu 6 grudnia 2017 r. Wyznaczony w tym wezwaniu, siedmiodniowy termin na opłacenie skargi, pod rygorem jej odrzucenia, minął bezskutecznie w dniu 13 grudnia 2017 r. (środa). Okoliczność ta uzasadniała odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Wskazując na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.