I SA/Wr 1182/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Borońska, Sędziowie Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska (sprawozdawca), Sędzia WSA Zbigniew Łoboda, Protokolant Edyta Luniak, po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi Gminy W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie : podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe. 1. Postępowanie przed organem administracji publicznej 1.1. Przedmiotem postępowania jest skarga Gminy W. (dalej jako: skarżąca) na pisemną interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług. 1.2. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia [...] marca 2012 r. skarżąca opisała stan faktyczny, zgodnie z którym na podstawie art. 50a ust. 2 i art. 130a ust. 10 ustawy z dnia 02 czerwca 2005 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 108 poz. 908 ze zm., dalej u.p.r.d.) staje się właścicielem porzuconych pojazdów. Jak wskazała, w sytuacji, gdy nabyte przez nią w ten sposób pojazdy nie nadają się do eksploatacji, to wyłącznie na niej spoczywa obowiązek przekazania takiego pojazdu do specjalistycznej stacji demontażu, zgodnie z ustawą z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 25, poz. 202 ze zm.). Przekazanie ma charakter odpłatny, w oparciu o umowę cywilnoprawną. Skarżąca podkreśliła także, że do momentu przekazania porzucone pojazdy są przechowywane przez nią na parkingach strzeżonych, przez okres od miesiąca do ośmiu miesięcy. 1.3. W związku z tak opisanym zdarzeniem przyszłym, skarżąca sformułowała następujące pytania" 1) czy skarżąca z tytułu wykonywania czynności polegającej na odpłatnym przekazywaniu do demontażu pojazdów, będzie podatnikiem VAT?; 2) w sytuacji uznania, że stanowisko skarżącej odnośnie pytania nr 1 jest nieprawidłowe - czy czynność polegająca na odpłatnym przekazywaniu do demontażu pojazdów, które były w posiadaniu skarżącej jako ich właściciela co najmniej pół roku, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej jako u.VAT)? 1.4. Zdaniem skarżącej nie będzie ona podatnikiem VAT, albowiem nie działa ona w sprawie jako podatnik VAT i nie prowadzi w zakresie przekazywania porzuconych pojazdów jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Ponadto obowiązek recyklingu tych pojazdów oraz sam fakt przejmowania ich na własność jest obowiązkiem ustawowym skarżącej. W kwestii drugiego pytania skarżąca uznała, że porzucone samochody spełniają przesłankę towaru używanego o której mowa w art. 43 ust. 2 u.VAT. 1.5. W interpretacji indywidualnej z dnia [...] czerwca 2012 r. Minister Finansów nie podzielił stanowiska skarżącej stwierdzając, że skarżąca nie może skorzystać z wyłączenia z VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 6 u.VAT, albowiem przekazanie samochodów dokonuje na podstawie umowy cywilno-prawnej. Taka zaś forma działalności organów władzy publicznej nie może skorzystać z wyłączenia wprost na podstawie wskazanego przepisu. Odnośnie drugiego pytania, organ podatkowy wyrażony w art. 43 ust. 1 pkt 2 u.VAT wymóg używania ruchomości odnosi się bezpośrednio do zbywcy i dotyczy faktycznego używania towaru. Nie może zatem być uznane za wystarczające samo tylko posiadanie danego towaru, czy też prawa własności do towaru. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo-administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wprawdzie w omawianym art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże zdaniem Sądu nie wyłącza to możliwości zawieszenia postępowania sądowo-administracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne i toczące się w związku z nim postępowanie przed tym właśnie sądem, jeżeli problematyczne zagadnienie prawne w obu sprawach jest tożsame. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem unijnym w znaczeniu ustrojowym, zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2012 r., sygn. akt I FSK 1612/11 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wystąpił, na podstawie art. 267 TFUE do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniem prejudycjalnym o treści: "Czy przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U.UE.L.06.347.1) sprzeciwiają się opodatkowaniu podatkiem VAT czynności gminy polegających na sprzedaży nabytych z mocy prawa lub pod tytułem darmym, w szczególności w drodze spadkobrania lub darowizny, mienia - w tym nieruchomości, bądź wniesienia ich w formie aportu do spółek prawa handlowego?." Uznając, że rozstrzygnięcie powyższego zagadnienia prawnego będzie miało istotne znaczenie dla oceny prawidłowości stanowiska Ministra Finansów, wyrażonego w zaskarżonej interpretacji, Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił zawiesić postępowanie w sprawie.