I SA/Wr 1186/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I K na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie ustalenia wysokości należnego zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżąca, wraz ze skargą kasacyjną, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem oraz dwojgiem dzieci ur. w 1989 i 1993 r. Posiada udział (45%) w domu o powierzchni 220 m2, poza tym nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Dodała,. Że mąż prowadzi mini bar i jedynie on uzyskuje dochody z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 3.000 zł brutto miesięcznie. Na wezwanie Sądu strona oświadczyła, że od 2001 r. nie prowadzi działalności gospodarczej, a z mężem ma ustanowioną rozdzielność majątkową, na potwierdzenie czego przedłożyła stosowny wyrok z dnia 30 czerwca 2004 r. (prawomocne z dniem 22 lipca 2004 r.). Nie posiada żadnych rachunków bankowych ani środków transportu. Nieruchomość znajdująca się pod jej adresem zamieszkania jest mieszkaniem komunalnym. Strona nie korzysta z pomocy społecznej, utrzymują ją rodzice i brat. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zdaniem Sądu natomiast strona nie wykazała powyższej okoliczności. Wskazać należy, że wnioskodawczyni została wezwana do przedłożenia dodatkowych dokumentów dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej w warunkach przewidzianych w przepisie art. 255 p.p.s.a., to jest gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku jest niewystarczające dla oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości. Żądane dokumenty zostały enumeratywnie wymienione w wezwaniu. Strona, mimo to, nie przedłożyła zeznań podatkowych własnych i męża za lata 2006 i 2007, dokumentów potwierdzających wysokość przychodu i dochodu z prowadzonej przez małżonka działalności gospodarczej oraz zestawienia miesięcznie ponoszonych wydatków. Podkreślenia wymaga, że bez znaczenia dla oceny sytuacji majątkowej i finansowej strony wnioskującej jest okoliczność pozostawania w małżeńskiej rozdzielności majątkowej. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 23 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, małżonkowie mają obowiązek wzajemnego wspierania się i udzielania sobie pomocy. Odnosi się to również do ponoszenia kosztów sądowych w sprawie z udziałem jednego z nich. Poza tym mieć na uwadze należy, że strona prowadzi wraz z mężem wspólne gospodarstwo domowe, z czym niewątpliwie wiążą się stałe miesięczne wydatki. Skarżąca natomiast nie przedstawiła wysokości tych wydatków, niemniej jednak z powyższego należy wnosić, że w ich ponoszeniu partycypuje małżonek, a to w konsekwencji rzutuje na jej sytuację finansową. Stan finansowy wnioskodawczyni budzi wątpliwości również w świetle przedstawionych przez nią okoliczności w powiązaniu z faktami znanymi Sądowi z akt sprawy. Mianowicie wskazać tu należy na oświadczenie strony, że od 2001 r. nie prowadzi działalności gospodarczej i jest na utrzymaniu brata i rodziny oraz na datę wyroku o rozdzielności majątkowej małżonków (30 czerwca 2004 r.). Z przedstawionych okoliczności należałoby wywieść, że strona od 4 lat pozostaje bez żadnego źródła dochodu. Jednakże z akt niniejszej sprawy wynika, że w dniu 10 sierpnia 2007 r. uiściła wpis od skargi w wysokości 11.283 zł. Przedstawione wyżej okoliczności oraz brak dodatkowych dokumentów, których wnioskodawczyni, pomimo wezwania, nie przedłożyła nie pozwoliły na dokonanie realnej oceny jej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych, co uzasadniło odmowę przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Dlatego też, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.