I SA/Wr 12/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia odrzucić skargę. P. K. pismem z dnia 1 grudnia 2011 r., wniósł skargę na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 lutego 2012 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, była ona awizowana po raz pierwszy w dniu 17 lutego 2012 r. a zawiadomienie pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej. Wskazaną przesyłkę doręczono osobiście skarżącemu w dniu 3 marca 2012 r. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym 10 marca 2012 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jak stanowi natomiast art. 220 § 1 zd. 2 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a., w przypadku, gdy pismem takim jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, pod rygorem odrzucenia, do opłacenia skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Dokonując oceny zachowania wskazanego wyżej 7-dniowego terminu, wskazać należy na treść art. 73 p.p.s.a., który stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). W niniejszej sprawie po pierwszej próbie doręczenia pismo zostało złożone w placówce pocztowej w dniu 17 lutego 2012 r. Od tej też daty rozpoczynał się bieg 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a. Ostatni dzień tego terminu przypadał zatem na 2 marca 2012 r. Z tą datą należało przyjąć za skuteczne doręczenie przesyłki z odpisem zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego i jednocześnie za początek biegu terminu do uiszczenia tego wpisu. W rezultacie termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał z dniem 9 marca 2012 r. (piątek). Należy również zauważyć, że bez wpływu na przerwanie biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego pozostawało złożenie przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż wniosek ten został złożony już po upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W świetle regulacji zawartej w art. 73 p.p.s.a. bez znaczenia pozostaje fakt, że skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w siódmym dniu liczonym od daty odbioru przesyłki w placówce pocztowej. Późniejszy odbiór pisma nie obala bowiem wynikającego z tego przepisu domniemania doręczenia i nie zmienia zakresu skutków prawnych tego typu doręczenia (zob. postanowienie NSA z 9 czerwca 2010 r., sygn. akt I FZ 188/10, publ. "Wspólnota" 2010/27/42). Skarżący jest natomiast uprawniony do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności na mocy art. 87 § 1 p.p.s.a. Wskazana okoliczność obligowała Sąd do odrzucenia skargi, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie powołanego art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.