I SA/Wr 1201/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Andrzej Szczerbiński po rozpoznaniu w dniu 4 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nienależytego wykonywania zadań przez organ w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec PPH " A M. K. K. P. S.C. postanawia: odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca złożyła skargę na zawiadomienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. w przedmiocie załatwienia skargi, wniesionej do organu nadzoru w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), na nienależyte wykonywanie zadań przez organ egzekucyjny w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec wyżej oznaczonej Spółki przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących należności z tytułu podatku od towarów i usług. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż zaskarżone rozstrzygnięcie dotyczyło czynności podjętej na podstawie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, na które nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm ) sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty, 3/postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6/akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Analizując wymieniony katalog spraw należało uznać, iż zaskarżone rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej we W. nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, bowiem zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą, sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawach skarg i wniosków, których tryb rozpoznania uregulowany jest w Dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad całokształtem działalności administracji publicznej, jednakże nie dotyczy to każdego przejawu tej działalności, gdyż byłoby to zadanie niewykonalne. Gwarantem działania przez organy administracyjne na podstawie prawa i przestrzeganie przez nie w toku postępowania administracyjnego praw obywateli jest katalog reguł postępowania stworzony przez ustawodawcę oraz udzielone stronie środki odwoławcze od najistotniejszych przejawów działalności tych organów . W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.