I SA/Wr 1211/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z/s w B. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: zawiesić postępowanie w sprawie. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...] odmawiającą skarżącej A Sp. z o.o. z/s w B. P. stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych pobranego od dokonanego w dniu 3 lutego 2006 r. podwyższenia kapitału zakładowego. Jak wynikało z akt sprawy uchwałą Zgromadzenia Wspólników A Sp. z o.o. z/s w B. P. (skarżąca) doszło do podwyższenia kapitału zakładowego skarżącej o kwotę 11.338.100,00 zł. Do podwyższenia kapitału zakładowego doszło poprzez ustanowienie 113381 nowych udziałów po 100,00 zł każdy. Z tytułu dokonanej czynności, tj. podwyższenia kapitału zakładowego, skarżąca uiściła podatek od czynności cywilnoprawnych w kwocie 56.687,00 zł. W dniu 29 listopada 2010 r. skarżąca wystąpiła o stwierdzenie nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych uiszczonego m.in. od dokonanego w dniu 3 lutego 2006r. podwyższenia kapitału zakładowego, wskazując, iż czynność dokonana przez Spółkę, zgodnie z Dyrektywą Rady 69/355/EWG z dnia 17 lipca 1969 r., była zwolniona od podatku od czynności cywilnoprawnych. Skarżąca wskazała także na wyrok WSA w Warszawie z dnia 21.10.2008r., sygn. akt III SA/Wa 1031/08 oraz WSA w Warszawie z dnia 27.08.2009r., sygn. akt III SA/Wa 527/09, w których Sądy w podobnych stanach faktycznych uwzględniły skargi. Rozpoznając opisany wniosek organ I instancji odmówił stwierdzenia nadpłaty wskazując, że normy prawa krajowego nie naruszają przepisów prawa w tym także wspólnotowego. Zapłata podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego była zgodna z przepisami Dyrektywy 69/355/EWG. W decyzji wskazał, że art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG w brzmieniu obowiązującym w 2004 r. nakładał na Polskę obowiązek zwolnienia od podatku kapitałowego czynności, które w dniu 1 lipca 1984 r. były zwolnione z opodatkowania lub opodatkowane według stawki 0,5% lub niższej. Naczelnik D. Urzędu Skarbowego we W. zauważył, że na dzień 1 lipca 1984 r. w Polsce obowiązywały przepisy ustawy o opłacie skarbowej oraz przepisy rozporządzenia w sprawie opłaty skarbowej, zgodnie z którymi wysokość opłaty skarbowej od tej umowy była wyższa niż 0,5%. Skoro stawki opłaty skarbowej obowiązujące w dniu 1 lipca 1984 r. były wyższe niż wskazane w Dyrektywie 69/355/EWG, wyłączało to zwolnienie wynikające z przepisów Dyrektywy. Omawiana decyzja została utrzymana w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła naruszenie: - art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. U. WE L 249 z dnia 28 października 1969 r., ze zm. dalej – "dyrektywa 69/335/EWG") w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1986 r. w związku z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k), art. 1 ust. 1 pkt 2, art. 1 ust. 3 pkt 2, art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b), art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2007 r., Nr 68, poz. 450, dalej - "ustawa PCC") poprzez błędne stwierdzenie, że w stanie faktycznym przedstawionym przez Skarżącą transakcja podwyższenia kapitał zakładowego podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych; - art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 roku Nr 8, poz. 60 ze zm.) w związku z art. 4 ust. 3 zdanie drugie i trzecie Traktatu o Unii Europejskiej (dawny art. 10 TWE) oraz w związku z art. 7 ust. 1 dyrektywy 69/335/EWG poprzez nieuwzględnienie przez Organ regulacji prawa wspólnotowego, tj. art. 7 ust. 1 dyrektywy 69/335/EWG w sytuacji, gdy znajdowała ona bezpośrednie zastosowanie w sprawie, wobec niedokonania przez Polskę implementacji wskazanego przepisu dyrektywy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko zawarte w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – w skrócie: p.p.s.a.), sąd z urzędu może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wprawdzie w omawianym art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże zdaniem Sądu nie wyłącza to możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne i toczące się w związku z nim postępowanie przed tym właśnie sądem, jeżeli problematyczne zagadnienie prawne w obu sprawach jest tożsame. Trybunał Sprawiedliwości UE jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 2130/08, skierował, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa unijnego: 1. Czy przy wykładni art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG sąd krajowy zobowiązany jest uwzględnić postanowienia dyrektyw zmieniających, w szczególności dyrektyw 73/79/EWG i 73/80/EWG, w sytuacji, gdy dyrektywy te nie obowiązywały już w momencie akcesji Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej? 2. W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, czy wyłączenie aktywów spółki kapitałowej z podstawy opodatkowania podatkiem kapitałowym, określone w art. 5 ust. 3 tiret pierwsze dyrektywy 69/335/EWG dotyczy wyłącznie aktywów spółki kapitałowej, której kapitał ulega podwyższeniu? W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi na zadane pierwsze pytanie prejudycjalne będzie miało znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W skardze strona skarżąca zarzuciła bowiem między innymi naruszenie art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335, a zarzut ten związany jest z wątpliwościami jakie budzi to, czy dla zastosowania zwolnienia określonego w tym przepisie konieczne jest uwzględnienie kolejnych zmian Dyrektywy 69/335, jeśli w momencie akcesji Polski do Unii Europejskiej niektóre z tych zmian już nie obowiązywały (por. też postanowienie NSA z 27 maja 2010 r., II FSK 80/09). W świetle obowiązujących przepisów prawa nie ulega ponadto wątpliwości, że orzeczenie TSUE dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 września 2009 r. sygn. akt I FSK 656/08). Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości UE odpowiedzi na wskazane pytanie prejudycjalne.