I SA/Wr 1225/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 24 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od gier za wrzesień 2010 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 czerwca 2011 r. (data stempla pocztowego) strona skarżąca A Sp. z o.o. z/s we W. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] maja 2011 r. (nr [...]) w przedmiocie podatku od gier za wrzesień 2010 r. W następstwie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, skarżąca spółka złożyła wniosek w zakresie całkowitego zwolnienia jej od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 26 września 2011 r., doręczonym w dniu 3 października 2011 r., referendarz sądowy odmówił przyznania stronie prawa pomocy w zakresie wnioskowanym. W piśmie z dnia 5 października 2011 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania. W piśmie tym zawarł jednocześnie wniosek o zwrot wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Cofnięcie skargi jest czynnością procesową strony, której dopuszczalność i skuteczność określają warunki przewidziane dla czynności procesowych w ogóle, jak i warunki dla tego typu czynności procesowej (por. komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 291). Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.: dalej – u.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę a czynność ta wiąże Sąd, o ile nie zostanie uznana za zmierzającą do obejścia prawa lub skutkującą utrzymaniem w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Procesowy skutek cofnięcia skargi reguluje przepis art. 161 § 1 pkt 1 u.p.s.a. stanowiąc, że skuteczne cofnięcie skargi stanowi podstawę do umorzenia postępowania. W orzecznictwie powszechnie aprobowany jest pogląd, iż badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 u.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj., gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Odwołując się do orzecznictwa, umorzenie postępowania sądowoadministarcyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania o jakich mowa w art. 161 § 1 pkt 1-3 u.p.s.a (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 187/10; LEX nr 668289) . Zgodnie z powyższym przyjąć trzeba, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego skarżącemu prawa do rozporządzalności skargą) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających jej nadanie dalszego biegu, tj. braków formalnych i fiskalnych. Przez ten ostatni warunek należy rozumieć uiszczenie wymaganego wpisu od skargi, chyba, że strona uzyskała prawo do zwolnienia jej od wymogu opłacenia skargi (por. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 26/10, LEX nr 668376 oraz z dnia 2 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 56/11, LEX nr 736874; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 8 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Op 79/10, LEX nr 784412). W stanie faktycznym sprawy, pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę po tym, jak referendarz sądowy odmówił spółce przyznania zwolnienia od kosztów sądowych a jeszcze przed powtórnym wezwaniem jej do uiszczenia wpisu od skargi. Powyższe oznacza, że cofnięto skargę nieopłaconą, a więc taką, która na tym etapie nie wszczęła jeszcze postępowania sądowoadministracyjnego, a tylko takie postępowanie mogłoby zostać umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 u.p.s.a. z powodu cofnięcia skargi. Wskazana okoliczność uzasadniała odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 u.p.s.a., a nie umorzenie postępowania, o co wnosił pełnomocnik strony w piśmie o cofnięciu skargi. Odnosząc się do zawartego w/w piśmie wniosku o zwrot uiszczonego wpisu od skargi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 u.p.s.a. Sąd wskazuje, że wniosek taki pozbawiony był podstaw prawnych, jako że – co wyjaśniono wyżej – strona skarżąca oświadczenie o cofnięciu skargi złożyła jeszcze przed wezwaniem jej do uiszczenia wpisu sądowego, przy czym, skargi sama wcześniej nie opłaciła. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 220 § 3 u.p.s.a., orzekł jak w sentencji.