I SA/Wr 1282/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz, Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka- sprawozdawca, Asesor WSA Tomasz Świetlikowski, Protokolant: Katarzyna Motyl, po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2009 r. w Wydziale I na rozprawie sprawy ze skargi A. W. i A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej we W. określił A. i A. W. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok w wysokości [...]. Jak ustalono podatnicy prowadzili wspólnie pozarolniczą działalność gospodarczą w ramach Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Handlowego A w zakresie m. in. produkcji materiałów budowlanych i elementów hydrauliki siłowej oraz usług remontowo - budowlanych i transportowych. Po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego w firmie A organ pierwszej instancji stwierdził, że podatnicy zawyżyli koszty uzyskania przychodów: - o kwotę [...] z uwagi na bezpodstawne zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych naliczonych od wartości sortownika kruszywa - przesiewacza. Urządzenie to ujęto w ewidencji środków trwałych na podstawie dokumentu wewnętrznego jednostki "Przyjęcie środka trwałego" OT [...] z dnia [...], w którym jako dostawcę wskazano ZPH B s.c A. i A. W.. Wartość początkowa urządzenia została określona przez podatników w wysokości [...]. Organ przyjął, że środek trwały nie był amortyzowany w firmie B (brak ewidencji środków trwałych firmy B). Jednakże kontrolowani nie udokumentowali wysokości poniesionych wydatków związanych z wytworzeniem lub nabyciem środka trwałego, dlatego też organ uznał, że nie byli uprawnieni do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych naliczanych od dowolnie przyjętej wartości początkowej tego środka; - o kwotę [...] z uwagi na bezpodstawne zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych naliczonych od wartości linii produkcyjnej węży górniczych T.. Urządzenie to ujęto w ewidencji środków trwałych na podstawie dokumentu wewnętrznego jednostki "Przyjęcie środka trwałego" OT [...] z dnia [...], w którym jako dostawcę wskazano ZPH B s.c. A. i A. W.. Wartość początkowa urządzenia została określona przez podatników w wysokości [...]. Organ przyjął, że środek trwały nie był amortyzowany w firmie B. Jednakże kontrolowani nie udokumentowali wysokości poniesionych wydatków związanych z wytworzeniem lub nabyciem środka trwałego, dlatego też organ uznał, że nie byli uprawnieni do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych naliczanych od dowolnie przyjętej wartości początkowej tego środka; - o kwotę [...] z uwagi na bezpodstawne zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych naliczonych od wartości pomieszczeń magazynowych, biurowych i przeznaczonych do produkcji węży górniczych o łącznej powierzchni [...]. Pomieszczenia te ujęto w ewidencji środków trwałych na podstawie dokumentu wewnętrznego jednostki "Przyjęcie środka trwałego" OT [...] z dnia [...], w którym jako dostawcę wskazano ZPH B s.c. A. i A. W.. Wartość początkową pomieszczeń określono w wysokości [...], przyjmując cenę za 1 m2 w wysokości [...]. Organ przyjął, że środek trwały nie był amortyzowany w firmie B, jednakże podatnicy nieprawidłowo ustalili wartość początkową pomieszczeń, ponieważ nie są to pomieszczenia mieszkalne. Kontrolowani nie udokumentowali wysokości poniesionych wydatków związanych z wytworzeniem tego środka trwałego, dlatego też organ uznał, że nie byli uprawnieni do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych naliczanych od dowolnie przyjętej wartości początkowej tego środka; - o kwotę [...] z uwagi na nieprawidłowe ustalenie wartości początkowej samochodu ciężarowego [...], stanowiącej podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych. Samochód ujęto w ewidencji środków trwałych na podstawie dokumentu wewnętrznego jednostki "Przyjęcie środka trwałego" OT [...] z dnia [...]. Podatnicy przyjęli wartość początkową tego środka trwałego w wysokości [...]. Dokument OT [...] zawiera adnotację "przyjęto wartość po uzgodnieniu z biegłym 40 % wartości nowego pojazdu". Organ ustalił, że podatnik nabył samochód ciężarowy [...] w dniu [...] za kwotę [...]. Natomiast kontrolowani nie udokumentowali wydatków poniesionych na modernizację samochodu i nie przedłożyli dokumentów wskazujących na inną wartość niż wynikająca z umowy sprzedaży z dnia [...]. Wobec powyższego organ uznał, że całkowity koszt amortyzacji (przy odpisie jednorazowym) wynosi [...], a nie jak przyjęli kontrolowani [...]. - o kwotę [...] z uwagi na nieprawidłowe ustalenie wartości początkowej samochodu ciężarowego [...], stanowiącej podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych. Samochód ujęto w ewidencji środków trwałych na podstawie dokumentu wewnętrznego jednostki "Przyjęcie środka trwałego" OT [...] z dnia [...]. Podatnicy przyjęli wartość początkową tego środka trwałego w wysokości [...]. Dokument OT [...] zawiera adnotację "przyjęto wartość po uzgodnieniu z biegłym 40 % wartości nowego pojazdu". Organ ustalił, że podatnik nabył samochód ciężarowy [...] w dniu [...] za kwotę [...]. Natomiast kontrolowani nie udokumentowali wydatków poniesionych na modernizację samochodu i nie przedłożyli dokumentów wskazujących na inną wartość niż wynikająca z umowy sprzedaży z dnia [...]. Wobec powyższego organ uznał, że całkowity koszt amortyzacji (przy odpisie jednorazowym) wynosi [...], a nie jak przyjęli kontrolowani [...]. - o kwotę [...] z uwagi na nieprawidłowe ustalenie wartości początkowej samochodu osobowego [...], stanowiącej podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych. Samochód ujęto w ewidencji środków trwałych na podstawie dokumentu wewnętrznego jednostki "Przyjęcie środka trwałego" OT [...] z dnia [...]. Podatnicy przyjęli wartość początkową tego środka trwałego w wysokości [...]. Dokument OT [...] zawiera adnotację "przyjęto koszt wg giełdy samochodowej na dz. 31.12.2003 r." Organ ustalił, że podatnik nabył samochód osobowy [...] w dniu [...] za kwotę [...]. Wobec powyższego organ uznał, że całkowity koszt amortyzacji (przy odpisie jednorazowym) wynosi [...], a nie jak przyjęli kontrolowani [...]. - o kwotę [...] z uwagi na nieprawidłowe ustalenie wartości początkowej rampy załadunkowej z drogą i placem manewrowym. Rampę ujęto w ewidencji środków trwałych na podstawie dokumentu wewnętrznego jednostki "Przyjęcie środka trwałego" OT [...] z dnia [...], zawierającego adnotację "wykonawca PPH A - wykonana we własnym zakresie". Podstawę ustalenia wartości początkowej w wysokości [...] stanowił kosztorys sporządzony przez rzeczoznawcę. Organ wskazał, że koszty robocizny, sprzętu i materiałów zostały zwiększone przez rzeczoznawcę o kwotę narzutów i zysku. Skoro środek trwały został wytworzony we własnym zakresie wartość początkową należało ustalić z pominięciem narzutów i zysku. Tym samym wartość początkowa środka trwałego wynosi [...], a odpisy amortyzacyjne [...], a nie jak przyjęli kontrolowani [...]. W odwołaniu od decyzji podatnicy zarzucili, że organ pierwszej instancji bezpodstawnie nie uwzględnił odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych. Podatnicy wyjaśnili, że sortownik kruszywa został nabyty w 1997 r. przez ZPH B s.c., a następnie po likwidacji spółki cywilnej przekazany w dniu 1 kwietnia 2001 r. do PPH A. Kompletny przesiewacz tego typu z taśmami kosztuje 150.000 zł. Linia do produkcji węży górniczych została zakupiona w B. w dniu [...], wprowadzona do ewidencji ZPH B i następnie protokolarnie przekazana do PPH A. Urządzenia te były eksploatowane bardzo intensywnie, w związku z czym zastosowano wyższą stawkę amortyzacyjną. Podatnicy wskazali również, że pomieszczenia do produkcji węży hydraulicznych, pomieszczenia magazynowe i biurowe o łącznej powierzchni [...] znajdowały się w miejscu zamieszkania podatników w J. G. przy ul. [...], natomiast w dniu [...] zostały zgłoszone do użytkowania pomieszczenia w budynku w J. W., w tym pomieszczenia do działalności gospodarczej o powierzchni [...]. Budynki stanowią własność podatników i zgłoszone zostały do opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Odnośnie amortyzacji samochodów podatnicy wyjaśnili, że samochody zostały wyremontowane w trakcie działalności ZPH B, a obecnie podatnicy nie mają obowiązku posiadania dokumentów potwierdzających poniesione wydatki. Protokoły komisyjnego przejęcia stanowią wystarczającą podstawę do dokonywania odpisów amortyzacyjnych. W związku z obniżeniem przez organ wartości początkowej rampy załadunkowej podatnicy wskazali, że z miarodajnych źródeł wynika, iż koszt wykonania 1 m2 nawierzchni wynosi [...], a więc 10 razy więcej niż przyjęli podatnicy. Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że zarówno w postępowaniu kontrolnym, jak i postępowaniu odwoławczym podatnicy nie przedłożyli dowodów nabycia sortownika kruszywa - przesiewacza oraz linii do produkcji węży górniczych, w związku z czym nie byli uprawnienie do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od przyjętej dowolnie wartości początkowej tych urządzeń. Podatnicy nie przedłożyli też dowodów poniesienia wydatków związanych z wytworzeniem hali produkcyjnej węży górniczych, pomieszczeń magazynowych i biurowych niezbędnych do ustalenia wartości początkowej tych pomieszczeń. Poza tym pomieszczenia zgłoszone do użytkowania w dniu [...] nie mogły zostać przejęte w dniu [...] ze zlikwidowanego ZPH B. Pomieszczenia te nie były kompletne i zdatne do użytkowania w 2004 r., co wynika z decyzji z dnia [...] Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w J. G., odmawiającej wydania pozwolenia na użytkowanie hali magazynowej, budynku socjalnego i budynku mieszkalno-usługowego oraz z odwołania podatnika z dnia [...] od decyzji wójta gminy J. W. w przedmiocie podatku od nieruchomości, skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G.. Odnośnie kwestii ujmowania w kosztach uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej samochodów, organ odwoławczy wskazał, że wprawdzie podatnik w trakcie postępowania kontrolnego i podatkowego podawał konkretne kwoty dotyczące zakupu części zamiennych i wykonanych napraw, jednakże nie poparł swoich wyjaśnień żadnymi dowodami. Dlatego też przyjęcie wartości początkowej samochodów zgodnie z dowodami ich nabycia należy uznać za prawidłowe. W ocenie organu odwoławczego nie budzi również zastrzeżeń przyjęcie przez organ pierwszej instancji wartości początkowej rampy do załadunku na podstawie kosztorysu rzeczoznawcy, jednakże bez zastosowanych narzutów i zysku. Podatnicy nie przedłożyli innych dowodów dokumentujących wydatki poniesione na wytworzenie tego środka trwałego. Organ odwoławczy zauważył również, że brak było podstaw do utworzenia przez podatników nowej ewidencji środków trwałych w dniu [...], skoro firma A kontynuowała działalność prowadzoną przez ZPH B. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu podatnicy wnieśli o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, zarzucając bezprawne nieuwzględnienie dokonanych odpisów amortyzacyjnych od prawidłowo ustalonej wartości początkowej środków trwałych w dokumentach przekazania sporządzonych po likwidacji ZPH B. Skarżący wskazali, że sortownik piasku i żwiru jest podstawowym sprzętem przy pomocy, którego został osiągnięty dochód ze sprzedaży kruszywa w wysokości ponad [...]. Dotyczy to również samochodów ciężarowych, służących do wywozu i transportu kruszywa do klientów. Natomiast samochód [...] niezbędny był do dojazdów do J. W. i załatwiania spraw związanych z działalnością firmy. Zdaniem podatników, ustawodawca zezwolił na ustalenie wartości początkowej środków trwałych na podstawie wyliczonych kosztów związanych z remontem kapitalnym środków trwałych. Prawidłowe jest więc ustalenie przez podatników wartości początkowej samochodów ciężarowych. Odnośnie ustalenia wartości początkowej rampy załadunkowej, skarżący wyjaśnili że przyjęli koszt materiałów zużytych do wytworzenia tego środka trwałego w wysokości [...] za 1 m2. natomiast kontrolujący przyjęli jedynie [...] za 1 m2, co zdaniem podatników jest "absolutnym absurdem". Skarżący wskazali również, że linia do zakuwania węży hydraulicznych została zakupiona w B. za kwotę [...]. Jest to podstawowy środek trwały do produkcji węży hydraulicznych dla C i przynosi przychody roczne w kwocie [...]. Żądanie dokumentów zakupu po 10 latach jest nieporozumienie, tym bardziej że zakup został dokonany przez firmę nieistniejącą od 5 lat. Skarżący wyjaśnili, że budynki, w których prowadzona była działalność gospodarcza, to zgłoszone do częściowego użytkowania pomieszczenia w budowanym budynku na terenie kopalni kruszyw w J. W. oraz pomieszczenia w budynku w J. G. przy ul. [...], wykorzystywane w zależności od potrzeby do 100 m2. W ocenie skarżących, poniesienie wydatku może zostać udowodnione każdym dowodem, co też w niniejszej sprawie uczynili. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uwzględnienie skargi następuje w przypadku: a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie skarga nie zasługują na uwzględnienie. Przedmiotem sporu pomiędzy stronami jest poprawność ustalenia przez skarżących wartości początkowej środków trwałych i w konsekwencji zasadność zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów dokonywanych odpisów amortyzacyjnych. Rozstrzygnięcie powstałego między stronami sporu wymaga uprzedniego odwołania się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm. ), dalej powoływanej jako u.p.d.o.f. Zgodnie z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Z mocy art. 23 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f. wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie, jak również na ulepszenie środków trwałych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Koszty tego rodzaju rozlicza się przez okres przydatności tych środków do celów prowadzonej działalności gospodarczej w ramach odpisów amortyzacyjnych na podstawie art. 22 ust. 8 w związku z art. 22a - 22o u.p.d.o.f. Odpisów tych dokonuje się na zasadach określonych w art. 22h ust. 1 pkt 1 od wartości początkowej tych środków, przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w wykazie stawek amortyzacyjnych. Sposoby ustalenia wartości początkowej środków trwałych reguluje art. 22g ust. 1 - 19 u.p.d.o.f. Przepis ten określa obowiązujące podatników metody ustalania wartości początkowej środków trwałych w zależności od sposobu, w jaki podatnik wszedł w ich posiadanie. W tym miejscu należy zauważyć, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodu odnosi ewidentne korzyści, albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Wobec czego w myśl ogólnych reguł rozłożenia ciężaru dowodowego przyjąć trzeba, że to na podatniku spoczywa ciężar udowodnienia, że przysługiwało mu prawo do odliczenia wydatku, mimo że pomniejszenie przychodu jest jego prawem, a nie przywilejem. Warunkiem odliczenia wydatków od przychodu jest udokumentowanie faktu poniesienia wydatku w sposób niebudzący wątpliwości. Powyższe uwagi odnoszą się również do odpisów amortyzacyjnych, zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów. Podatnik zobowiązany jest do wykazania prawidłowości dokonywanych odpisów amortyzacyjnych i przedłożenia w tym celu stosownych dokumentów, w szczególności dokumentów potwierdzających przyjętą przez podatnika wartość początkową środków trwałych. Stosownie do art. 22g ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.d.o.f. za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia, w razie wytworzenia we własnym zakresie - koszt wytworzenia. Ponadto, zgodnie z art. 22g ust. 12 w razie zmiany formy prawnej, a także połączenia albo podziału podmiotów dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów - wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji (wykazie) podmiotu o zmienionej formie prawnej, podzielonego albo połączonego. W myśl powyższych uregulowań skarżący zobowiązani byli do przedłożenia organom podatkowym dowodów pozwalających na stwierdzenie prawidłowości przyjętej przez nich wartości początkowej środków trwałych, stanowiącej podstawę dokonywania odpisów amortyzacyjnych, tj. dowodów dokumentujących cenę nabycia lub koszt wytworzenia poszczególnych środków trwałych, jak również ewidencji środków trwałych firmy ZPH B s.c. Obowiązku tego skarżący jednak nie dopełnili. Pierwszą sporną kwestią jest zasadność zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej urządzenia do sortowania i przesiewania kruszywa. Skarżący przyjęli wartość początkową tego środka trwałego w wysokości [...], która wynika jedynie z dokumentu OT nr [...] z dnia [...] - przyjęcie środka trwałego z ZPH B po likwidacji tego zakładu oraz protokołu zdawczo - odbiorczego. Skarżący nie przedłożyli natomiast dowodu nabycia urządzenia, pozwalającego na ustalenie jego ceny nabycia, stosownie do dyspozycji art. 22g ust. 1 pkt 1 u.p.do.f. Wobec jednoznacznego określenia przez ustawodawcę sposobu ustalenia wartości początkowej nabytego środka trwałego, ceny nabycia sortownika kruszywa nie dowodzi również przedłożony przez skarżącego na rozprawie przed WSA arkusz spisu z natury na dzień [...], w którym określono wartość przesiewacza razem z taśmociągami na kwotę [...]. Odnosząc się do zarzutów skargi, należy wyjaśnić, że organy nie kwestionowały przydatności tego urządzenia w działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżących ani uzyskiwanych z jego wykorzystaniem przychodów, jednakże okoliczności te nie stanowią przesłanki do uznania wartości początkowej urządzenia, w sposób dowolny przyjętej przez podatników. Kwestię sporną stanowiła również zasadność zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej linii produkcyjnej do zakuwania węży hydraulicznych T.. Skarżący przyjęli wartość początkową tego środka trwałego w wysokości [...], która wynika jedynie z dokumentu OT nr [...] z dnia [...] - przyjęcie środka trwałego z ZPH B po likwidacji tego zakładu oraz protokołu zdawczo - odbiorczego. Zgodnie z wyjaśnieniami podatników linia produkcyjna została nabyta w B. w [...]. Skarżący nie przedłożyli organom w trakcie postępowania administracyjnego dowodu nabycia urządzenia, pozwalającego na ustalenie jego ceny nabycia, stosownie do dyspozycji art. 22g ust. 1 pkt 1 u.p.do.f., pomimo wezwań kierowanych do podatników w tym zakresie. Należy podkreślić, że z uwagi na fakt zaliczenia przez skarżących odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów w roku 2004, to pomimo zakupu urządzenia w roku 1996, skarżący zobowiązani byli do przedłożenia dowodu zakupu w celu wykazania prawidłowości przyjętej wartości początkowej tego środka trwałego. Odnośnie natomiast dowodów przedłożonych na rozprawie przed WSA należy stwierdzić, że dowody te zostały przedłożone po zakończeniu postępowania administracyjnego i nie były znane organom orzekającym w sprawie (pomimo stosownych wezwań kierowanych przez organ), w związku z czym nie można postawić organom zarzutu naruszenia prawa, które mogłoby skutkować uchyleniem decyzji. Ponadto dokument wystawiony w dniu [...] przez firmę D w języku francuskim został przedłożony bez tłumaczenia na język polski, w związku z czym dokument ten nie mógł być przedmiotem oceny przez WSA. Również i w przypadku tego środka trwałego, organy nie kwestionowały przydatności tego urządzenia w działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżących ani uzyskiwanych z jego wykorzystaniem przychodów, jednakże okoliczności te nie stanowią przesłanki do uznania wartości początkowej urządzenia, w sposób dowolny przyjętej przez podatników. Przedmiotem sporu jest także zasadność zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej rampy załadunkowej wraz z drogą i placem manewrowym. Skarżący przyjęli wartość początkową tego środka trwałego w wysokości [...], która wynika z dokumentu OT nr [...] z dnia [...] - przyjęcie środka trwałego. Środek trwały został wykonany przez skarżących we własnym zakresie. Wartość początkową podatnicy ustalili na podstawie kosztorysu dotyczącego wykonania [...] drogi o podbudowie i nawierzchni żwirowej, sporządzonego przez rzeczoznawcę E. B.. Składniki kosztu wytworzenia środka trwałego zostały określone w art. 22g ust. 4 u.p.d.o.f. Zgodnie z definicją kosztu wytworzenia za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania. Stosownie do powyższej definicji organ uznał za koszt wytworzenia koszty materiałów, robocizny i koszty pracy sprzętu i ustalił wartość początkową w kwocie [...]. Organ natomiast zasadnie nie uznał za koszt wytworzenia kwot narzutów i zysku zastosowanych przez rzeczoznawcę, ponieważ składniki te nie mieszczą się w definicji kosztu wytworzenia. Należy też zaznaczyć, że w trakcie postępowania skarżący nie przedłożyli dowodów, pozwalających na odmienne ustalenie niż uczynił to organ wartości początkowej środka trwałego. Sporna w sprawie jest również zasadność zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej hali produkcyjnej węży hydraulicznych, pomieszczeń magazynowych i biurowych. Skarżący przyjęli wartość początkową tego środka trwałego w wysokości [...]. Wartość ta została ustalona przez skarżących metoda uproszczoną, przy założeniu ceny 1 m2 w wysokości [...]. Stosownie do art. 22g ust. 10 u.p.d.o.f. podatnicy mogą ustalić wartość początkową budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych: wynajmowanych, wydzierżawianych albo używanych przez właściciela na cele prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, przyjmując w każdym roku podatkowym wartość stanowiącą iloczyn metrów kwadratowych wynajmowanej, wydzierżawianej lub używanej przez właściciela powierzchni użytkowej tego budynku lub lokalu i kwoty [...], przy czym za powierzchnię użytkową uważa się powierzchnię przyjętą dla celów podatku od nieruchomości. W myśl powyższego przepisu metodą uproszczoną ustala się jedynie wartość początkową budynków mieszkalnych i lokali mieszkalnych używanych przez właściciela na cele prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. W trakcie postępowania administracyjnego skarżący nie powoływali się na fakt wykorzystywania budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Wobec powyższego skarżący zobowiązani byli, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. do ustalenia wartości początkowej hali produkcyjnej węży hydraulicznych, pomieszczeń magazynowych i biurowych na podstawie kosztu ich wytworzenia. Podatnicy nie przedłożyli jednak żadnych dowodów umożliwiających ustalenie wartości początkowej w powyższy sposób. Należy zaznaczyć, że organy nie kwestionowały faktu wykorzystywania tych pomieszczeń w działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżących, jednakże okoliczność ta nie stanowi przesłanki do uznania wartości początkowej środka trwałego, w sposób przyjęty przez podatników. Przedmiotem sporu jest także zasadność zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej samochodów ciężarowych oraz samochodu osobowego, ustalonej przez skarżących. Skarżący przyjęli do amortyzacji wartość początkową samochodu ciężarowego [...] w wysokości [...]. Z dokumentu OT nr [...] z dnia [...] - przyjęcie środka trwałego oraz protokołu zdawczo - odbiorczego wynika, że przyjęto wartość po uzgodnieniu z biegłym w wysokości 40 % wartości nowego samochodu. Skarżący wskazywał, że uprawniony był do ustalenia wartości początkowej na podstawie wyceny z uwagi na dokonanie znacznych nakładów na naprawę samochodu. Wycena dokonana przez podatnika powinna jednak spełniać wymagania określone w art. 22g ust. 8 u.p.d.o.f., zgodnie z którym jeżeli nie można ustalić ceny nabycia środków trwałych lub ich części nabytych przez podatników przed dniem założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu, o których mowa w art. 22n, wartość początkową tych środków przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika, z uwzględnieniem cen rynkowych środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu oraz stanu i stopnia ich zużycia. W ocenie Sądu skarżący nie dokonali wyceny środka trwałego zgodnie z art. 22g ust. 8. Wymagań tych nie spełnia stwierdzenie, że wartość początkową przyjęto w wysokości 40 % wartości nowego samochodu oraz ogólne wskazanie zakresu dokonanych napraw. Skarżący nie odnieśli się natomiast do ceny rynkowej środka trwałego tego samego rodzaju z grudnia 2003 r. oraz nie określili stanu i stopnia zużycia samochodu. Prawidłowo dokonanej wyceny nie może również zastąpić arkusz spisu z natury sporządzony na koniec 2000 r., przedłożony na rozprawie przed WSA. W związku z powyższym organy zasadnie przyjęły wartość początkową środka trwałego według ceny nabycia w wysokości [...]. Organy nie kwestionowały faktu wykorzystywania tego środka trwałego w działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżących, jednakże okoliczność ta nie stanowi przesłanki do uznania wartości początkowej środka trwałego, w sposób dowolny przyjętej przez podatników. Powyższe uwagi odnoszą się również do ustalenia wartości początkowej przez podatników samochodu ciężarowego [...] oraz samochodu osobowego [...]. Skarżący przyjęli do amortyzacji wartość początkową samochodu ciężarowego [...] w wysokości [...]. Z dokumentu OT nr [...] z dnia [...] - przyjęcie środka trwałego wynika, że przyjęto wartość po uzgodnieniu z biegłym w wysokości 40 % wartości nowego pojazdu. Również i w tym przypadku skarżący wskazywał, że uprawniony był do ustalenia wartości początkowej na podstawie wyceny z uwagi na dokonanie znacznych nakładów na naprawę samochodu. W ocenie Sądu skarżący nie dokonali wyceny środka trwałego zgodnie z art. 22g ust. 8. Wymagań tych nie spełnia stwierdzenie, że wartość początkową przyjęto w wysokości 40 % wartości nowego samochodu. Skarżący nie odnieśli się natomiast do ceny rynkowej środka trwałego tego samego rodzaju z grudnia 2003 r. oraz nie określili stanu i stopnia zużycia samochodu. W związku z powyższym organy zasadnie przyjęły wartość początkową środka trwałego według ceny nabycia w wysokości [...]. Organy nie kwestionowały faktu wykorzystywania tego środka trwałego w działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżących, jednakże okoliczność ta nie stanowi przesłanki do uznania wartości początkowej środka trwałego, w sposób dowolny przyjętej przez podatników. Natomiast wartość początkową samochodu osobowego [...] skarżący przyjęli w wysokości [...]. Z dokumentu OT nr [...] z dnia [...] - przyjęcie środka trwałego wynika, że przyjęto wartość według giełdy samochodowej na dzień 31 grudnia 2003 r. Również i w tym przypadku w ocenie Sądu skarżący nie dokonali wyceny środka trwałego zgodnie z art. 22g ust. 8., nie określili bowiem stanu i stopnia zużycia pojazdu i nie uzasadnili przyjętej wartości początkowej. W związku z powyższym organy zasadnie przyjęły wartość początkową środka trwałego według ceny nabycia w wysokości [...], przy czym konieczność dojazdów samochodem do J. W. nie stanowi przesłanki do uznania wartości początkowej środka trwałego, w sposób dowolny przyjętej przez podatników. Z powyższych względów uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione i nie stwierdzając naruszenia prawa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.