I SA/Wr 1303/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom- sprawozdawca, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Borońska, Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska, Protokolant Agnieszka Wróblewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2013 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2004 r. oraz za poszczególne miesiące od lutego 2005 do sierpnia 2007 r.: I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżony akt nie podlega wykonaniu. Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] września 2011 r. określającej M. M. zobowiązanie w podatku VAT za okresy październik 2004 r. od lutego 2005 do sierpnia 2007 r. Jak wynikało z uzasadnienia tegoż postanowienia wobec strony toczyło się postępowanie zakończone wydaniem decyzji wymiarowej w zakresie podatku od towarów i usług za opisane wyżej okresy rozliczeniowe. Orzeczenie to doręczono w trybie zastępczym, ze skutkiem na dzień 27 września 2011 r. Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. skarżący wniósł o odwołanie od ww. decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. W uzasadnieniu sformułował zarzuty pod adresem decyzji oraz braku jej doręczenia. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej wniosek strony o przywrócenie terminu rozpoznał odmownie. W tych okolicznościach powołując się na art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej O.p.) organ podatkowy stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, który przypadał na dzień 10 października 2011 r. W skardze strona zarzuciła naruszenie art. 137 O.p. poprzez błędne przyjęcie, że w sprawie podatkowej został ustanowiony pełnomocnik. Dodatkowo wskazywała, że w dniu [...] stycznia 2008 r. przesłała do Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. formularz ze zmianą adresu do doręczeń, co zostało w sprawie pominięte. W uzasadnieniu skarżący podnosił zarzuty odwołujące się prawidłowości ustaleń organów podatkowych poczynionych w postępowaniu w sprawie o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Dotyczyły one bezpodstawności przyjęcia, że moment powzięcia wiedzy o istnieniu decyzji przez pełnomocnika ustanowionego w sprawie karnej skutkuje dla strony na gruncie prawa podatkowego. Kwestionował także prawidłowość doręczenia decyzji wymiarowej, bowiem strona w dniu [...]stycznia 2008 r. przekazała do organu podatkowego informację o zmianie adresu do doręczeń (przesyłka nr [...]), co zostało pominięte. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w przepisie art. 1 § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Jednocześnie przepis art. 145 § 2 p.p.s.a wyjaśnia, że w sprawach skarg na decyzje i postanowienia wydane w innym postępowaniu, niż uregulowane w Kodeksie postępowania administracyjnego i w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przepisy § 1 stosuje się z uwzględnieniem przepisów regulujących postępowanie, w którym wydano zaskarżoną decyzję lub postanowienie. Podstawą wydania zaskarżonego aktu były przepisy powołanej już wcześniej ustawy Ordynacja podatkowa, co nakazuje odwołanie się do regulacji zawartej w art. 240 O.p. Zgodnie z zapisem art. 240 § 1 pkt 7 O.p. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji. Stan faktyczny zaistniały w rozpoznawanej sprawie odpowiada hipotezie przywołanych norm prawnych. Jak dowodzi materiał aktowy skarżący składając odwołanie od decyzji wymierzającej mu należności z tytułu podatku od towarów i usług uchybił terminowi do jego wniesienia. Co jednak istotne, wraz z odwołaniem złożył wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W tych okolicznościach kwestią wstępną stało się rozpoznanie wniosku strony o przywrócenie terminu, dopiero bowiem rozstrzygnięcie w tym względzie otwierało drogę pozwalającą na ocenę zasadności (formalnej lub materialnej) złożonego odwołania. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. organ podatkowy wniosek strony w przedmiocie przywrócenia terminu rozpoznał odmownie. Fakt ten stał się przesłanką do wydania zaskarżonego obecnie postanowienia, którego podstawę stanowił art. 228 § 1 pkt 2 O.p. Skarżący nie godząc się z orzeczeniem odmawiającym przywrócenia terminu zaskarżył je do Sądu, wraz z postanowieniem będącym przedmiotem rozpoznania. Wyrokiem z dnia 26 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie prowadzonej pod sygn. akt I SA/Wr 1304/12 uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. odmawiające skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji wymierzającej mu zobowiązanie w podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy przedwczesne stało się rozstrzygnięcie obecnie objęte skargą, stwierdzające, że odwołanie skarżącego zostało wniesione z uchybieniem terminu. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze fakt, że zaskarżony akt został wydany na podstawie innego orzeczenia, które zostało uchylone przez Sąd, konieczne (także z uwagi na ekonomikę postępowania) stało się jego uchylenie. Podstawę prawną dla tych działań stanowi powołany na wstępie przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. w związku z art. 240 § 1 pkt 7 O.p. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu Sąd orzekł na mocy art. 152 ww. ustawy, zaś o zwrocie kosztów postępowania sądowego na podstawie art. 200 p.p.s.a. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ podatkowy kierując się wynikiem rozstrzygnięcia w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia odwołania winien ocenić zasadność lub dopuszczalność złożonego przez stronę odwołania.