I SA/Wr 131/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska - Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 1202/17 postanawia: odrzucić skargę. W piśmie procesowym z dnia 21 grudnia 2018 r. złożonym w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 1170/18 skarżący M. P. wniósł m.in. o ukaranie karą grzywny Naczelnika Urzędu Skarbowego W. oraz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. za niezastosowanie się do prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 1202/17. Na rozprawie, której przedmiotem była sprawa o sygn. akt I SA/Wr 1170/18, skarżący podtrzymał ww. wniosek. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 lutego 2019 r. wniosek, o jakim mowa wyżej, został zarejestrowany jako skarga na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 1202/17. Sprawie tej nadano sygn. akt I SA/Wr 131/19. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W kwestii przytoczonej powyżej treści art. 154 § 1 p.p.s.a. wymaga wyjaśnienia, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658). Zmieniła ona między innymi treść art. 154 § 1, który w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r. stanowił, że: w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z zestawienia obu przytoczonych treści normatywnych wynika, że w nowym brzmieniu art. 154 § 1 p.p.s.a. (obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r.), ustawodawca ograniczył możliwość wniesienia skargi na niewykonanie wyroku jedynie do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (podkreślenie Sądu). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarga dotyczy niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 1202/17, którym uchylono decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. Skargą objęto zatem przedmiot, który w świetle brzmienia przepisu art. 154 § 1 p.p.s.a. obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015 r., nie podlega kontroli Sądu. W konsekwencji, skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ została wniesiona na niewykonanie wyroku uchylającego decyzję organu administracji publicznej, a nie na wyrok uwzględniający skargę na bezczynność organu lub przewlekłość prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 154 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.