I SA/Wr 1310/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2005 postanawia odrzucić zażalenie. W rozpoznawanej sprawie w dniu 29 maja 2012 r. pełnomocnikowi procesowemu skarżącego P. K. doręczono w odpisie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 maja 2012 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 12 marca 2012 r. odmawiające przyznania prawa pomocy. Listem poleconym nadanym w dniu 29 czerwca 2012 r. (stempel pocztowy Urzędu Pocztowego A) na adres Sądu skarżący, w uzupełnieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na ww. postanowienie, przesłał do akt ten środek odwoławczy. Postanowieniem z dnia 17 września 2012 r. (sygn. akt II FZ 823/12) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 9 lipca 2012 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 21 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl przepisu art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z akt sprawy wynika, iż postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 maja 2012 r. o odmowie przyznania prawa pomocy zostało w odpisie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 29 maja 2012 r. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 tej ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem termin do wniesienia środka odwoławczego (zażalenia) rozpoczynał bieg w dniu 30 maja 2012 r. i kończył się z upływem dnia 5 czerwca 2012 r. Zatem zażalenie strony skarżącej nadane listem poleconym w placówce pocztowej w dniu 29 czerwca 2012 r. zostało złożone dwadzieścia cztery dni po upływie ustawowego terminu. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie normuje wprost rozstrzygnięcia sądu w sytuacji, gdy strona skarżąca wywiodła zażalenie z uchybieniem terminu określonego przez ustawodawcę dla tej czynności procesowej. Koniecznym jest zatem sięgnięcie – zgodnie z art. 197 § 2 ww. ustawy, który stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, do przepisów prawa odnoszących się do instytucji skargi kasacyjnej. I tak, stosownie do art. 178 w zw. art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W świetle powyższego Sąd zobligowany był wykonać dyspozycję normy prawnej wynikającej z wyżej powołanych przepisów prawa, stosownie do której zażalenie wniesione po terminie podlega odrzuceniu przez sąd administracyjny pierwszej instancji. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł, na podstawie powołanych przepisów prawa, jak w sentencji postanowienia o odrzuceniu zażalenia strony skarżącej na postanowienie Sądu z dnia 21 maja 2012 r.