I SA/Wr 1313/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] o nr. [...], Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G., po rozpatrzeniu odwołania R. J. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. G. z dnia [...] o nr [...] w sprawie stanowiska wierzyciela wyrażonego w związku z wniesionymi zarzutami w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, utrzymał w mocy postanowienie organu podatkowego I instancji. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem R. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w której zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonego postanowienia oraz o zawieszenie postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego do Sądu aktu jest zatem instytucją o charakterze wyjątkowym - odstępstwem od ogólnej wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. reguły, w myśl której wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Z powołanej regulacji wynika więc, że decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie przez sąd ochrony tymczasowej należy do strony, a jej podjęcie wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienia NSA: z dnia 22 grudnia 2008 r., sygn. akt II FZ 530/08 i z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku, Sąd stwierdza, że skarżący nie wykazał, by wykonanie zaskarżonego postanowienia mogło wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodować trudne do odwrócenia skutki. W istocie w uzasadnieniu skargi, w której zawarty był wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, brak było jakiejkolwiek argumentacji wskazującej na jego zasadność. Ponadto stanowisko skarżącego nie zostało poparte żadnymi danymi, które obrazowałyby jego aktualną sytuację materialną i pozwalały na uwzględnienie wniosku. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, orzekł jak w sentencji postanowienia.