I SA/Wr 1426/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub w części w sprawie ze skargi "A" Sp.k. z/s we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozliczeń w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do czerwca i sierpień 2012 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca spółka, prowadząca działalność w zakresie zarządzania nieruchomościami, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub częściowo, to jest powyżej 20.000 zł. W uzasadnieniu wniosku powołała się na złą kondycję finansową, przede wszystkim z powodu postępowań sądowych, w których spółka broni swoich praw w związku z zakupionymi nieruchomościami. Nieruchomości te stanowią jej jedyny majątek, są nadto obciążone hipoteką zabezpieczającą zaciągnięte kredyty. W związku z tym strona nie posiada zdolności kredytowej, która umożliwiłaby pozyskać środki na opłacenie pełnego wpisu od skargi, który w niniejszej sprawie został wyznaczony na kwotę 100.000 zł. Maksymalna kwota, jaką jest w stanie uiścić to 20.000 zł. Spółka zwróciła uwagę, że z powodu wymiaru podatku w wysokości ponad 17.000.000 zł znalazła się w niekorzystnej sytuacji finansowej. Nadto ponosi koszty nakładów na nieruchomość, którą musi doprowadzić do stanu umożliwiającego jej prawidłowe użytkowanie. Zgodnie z oświadczeniem o majątku i dochodach, wysokość kapitału spółki wynosi 1.000 zł, wartość środków trwałych 72.405.308,04 zł, a wysokość straty za ostatni rok obrotowy (2013) 3.093.975,50 zł. Stan konta na rachunku bankowym na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosił (-)1.500 zł. Do wniosku załączono rachunek zysków i strat za 2013 r. i za okres do 31 marca 2014 r. oraz historię rachunku bankowego za miesiące marzec i kwiecień 2014 r. Dokumenty te potwierdzają informacje wykazane na urzędowym formularzu, a nadto wynika z nich, że w 2013 r. spółka osiągnęła przychody w wysokości 2.567.016,16 zł i odnotowała amortyzację w kwocie 3.243.797,64 zł, a do końca marca 2014 r. przychody wyniosły – 771.014,73 zł, strata – 226.026,17 zł przy amortyzacji o wartości 810.948,66 zł. Z dokumentów przedłożonych na wezwanie skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) wynika, że do kwietnia 2014 r. przychody wzrosły do kwoty 840.392,87 zł, a strata wyniosła 488.712,40 zł (w tym amortyzacja środków trwałych – 1.081.264,88 zł). Wartość dostawy towarów i usług w lutym, marcu i kwietniu 2014 r. – zgodnie z deklaracjami VAT-7 – wynosiła odpowiednio 187.231 zł, 187.588 zł i 203.088 zł. Podstawę prawną rozpoznania przedmiotowego wniosku są przepisy art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z ich treścią prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania. Przy czym powyższa regulacja znajduje również zastosowanie w przypadku jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej takich jak spółka komandytowa. W ocenie referendarza sądowego, dane, które wynikają z dokumentów finansowych wnioskującej spółki, wskazują, iż strona była w stanie pozyskać środki na opłacenie kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi, nawet jeśli został wyznaczony w kwocie maksymalnej, to jest 100.000 zł. Spółka zamknęła poprzedni rok z przychodem w wysokości ponad 2.500.000 zł. W istocie jednocześnie odnotowała stratę, lecz należy mieć na uwadze, że jest to efekt ponoszenia wysokich kosztów uzyskania przychodu. Do kosztów zaliczane są też odpisy amortyzacyjne, które w 2013 r. osiągnęły wartość ponad 3.000.000 zł. Jest to jednak wyłącznie wartość księgowa, która ma wpływ na ostateczny wynik finansowy, a nie faktycznie poniesiony koszt. Podobnie w 2014 r. – obroty spółki wynoszą średnio miesięcznie około 200.000 zł, a amortyzacja środków trwałych – około 250.000 zł. Dodać trzeba, że nadwyżka kosztów nad przychodem skutkuje jedynie brakiem dochodu do opodatkowania (brakiem obowiązku zapłaty podatku dochodowego) i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych. Powstanie straty nie oznacza jeszcze utraty możliwości płatniczych, a co za tym idzie, sama ta okoliczność nie warunkuje potrzeby udzielenia pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych (por. postanowienia NSA: z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt II GZ 112/11 oraz z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 260/08, dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl, postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I GZ 260/08, Lex nr 479125). Odnosząc się do danych wynikających z wydruków historii rachunku bankowego, na którym brak jakichkolwiek operacji związanych z działalnością gospodarczą, to ich zestawienie z danymi rachunku zysków i strat za ten sam okres prowadzi wyłącznie do wniosku, że działalność prowadzona jest z pominięciem tego rachunku. Co za tym idzie, fakt ujemnego salda rachunku nie ma w tym momencie znaczenia dla oceny możliwości płatniczych wnioskującej spółki. Wobec powyższego stwierdzić należało, iż strona nie wykazała, że nie ma środków na opłacenie kosztów swego udziału w sprawie i w związku z tym, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 2 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.