I SA/Wr 1433/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Betta Sędziowie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki Asesor WSA Maria Tkacz-Rutkowska (sprawozdawca) Protokolant: Edyta Luniak po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2005 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r. oddala skargę. Przedmiotem skargi spółki z o.o. A z siedzibą w L. jest decyzja Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] nr [...], uchylająca w części decyzję Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] nr [...] i określająca zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r. na kwotę [...] Urząd Skarbowy w L. decyzją z [...] określił zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r. na kwotę [...]. Z uzasadnienia decyzji wynika, że przeprowadzone postępowanie kontrolne, a następnie podatkowe wykazało zawyżenia kosztów uzyskania przychodu w łącznej kwocie [...]. Na kwotę tę składają się: - kwota [...] zaliczona do kosztów uzyskania przychodu z tytułu czynszu najmu samochodu "Nysa" - umowa najmu zawarta z PPHU A spółka z o.o., w dniu [...], - kwota [...] zaliczona do kosztów uzyskania przychodu z tytułu czynszu najmu samochodu "Nysa" – umowa najmu zawarta z A. L. - Zakład Robót B, w dniu [...], • kwoty [...] zaliczona do kosztów uzyskania przychodu, wykazana w fakturach otrzymanych od Zakładu B za usługi remontowo budowlane, które faktycznie nie zostały wykonane przez ten podmiot gospodarczy, - kwota [...] zaliczona do kosztów uzyskania przychodu, stanowiąca zawyżenie ryczałtu za jazdy lokalne, poprzez dokonywanie wypłat za okresy, w których pracownicy przebywali na urlopie – w dalszym postępowaniu kwota ta nie była kwestionowane przez skarżąca Spółkę. Skarżąca spółka zawarła z C S.A. –O/ZWR P. w dniu [...] umowę nr [...] dotyczącą modernizacji 326 mb nitki rurociągu tłocznego odpadów poflotacyjnych rejon R. – termin realizacji [...]-[...]. W oświadczeniu negocjacyjnym do tej umowy C S.A. zastrzegła, że prace nie mogą być podzlecane innym wykonawcom. W związku z wykonaniem tej umowy Spółka A zaliczyła do kosztów uzyskanie przychodu faktury nr [...] z dnia [...], nr [...] z dnia [...], nr [...] z dnia [...], nr [...] z dnia [...] wystawione przez A. L.- Zakład B jako podwykonawcę. W wyniku kontroli przeprowadzonej w skarżącej Spółce, w Zakładzie –A.L. oraz C S.A. O/ZWR P. ustalono, że zleceniodawca zastrzegł , iż wykonawca nie zatrudnia do wykonania usługi podwykonawców, Zakład A. L. w okresie realizacji umowy zatrudniał w okresie od [...] do [...] jednego pracownika i wykonywał w tym okresie roboty budowlane w trzech innych obiektach na terenie L., materiały do realizacji zadania zakupiła skarżąca Spółka. Okoliczności te w ocenie organu podatkowego dowodzą, iż A. L. nie mógł wykonać usług, na które wystawił wymienione wyżej faktury. Z tych względów skarżąca Spółka nie miała podstaw do uznania wykazanych w tych fakturach kwot jako kosztów uzyskania przychodu. Nie były to bowiem wydatki poniesione w celu uzyskania przychodu. Spółka A zawarła także z C S.A. w dniu [...] umowę nr [...] na remont galerii T-4 w O/ZWR P. Termin realizacji umowy przewidziano na [...] – [...]. Umowa nie zawiera zapisów o zatrudnieniu podwykonawców. Za wykonanie konstrukcji skarżąca Spółka wystawiła na rzecz zleceniodawcy fakturę nr [...] z dnia [...] W dniu [...] Zakład B wystawił dla Spółki z o.o. A fakturę nr [...] na kwotę [...] za wykonanie elementów konstrukcji stalowej z materiału powierzonego. Czas realizacji umowy określona na [...]-[...]. W wyniku kontroli ustalono, ze w okresie tym A.L. nie zatrudniał żadnych pracowników. Z przepustek wwozu materiałów na teren realizacji inwestycji nie wynika, aby wwieziono jakiekolwiek elementy konstrukcji stalowej, ale jedynie materiały do jej wykonania, które zakupiła skarżąca Spółka. Ustalenia te w ocenie organu podatkowego dają podstawę aby stwierdzić, iż A. L. nie mógł wykonać prac objętych faktura nr [...] z dnia [...], a zatem Spółka z o.o. A nie mogła zaliczyć wydatku tego jako kosztu uzyskania przychodu, gdyż nie został poniesiony w celu uzyskania przychodu - art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity : Dz. U. z 1993 r. Nr 106 poz. 482 ze zm.)- dalej w skrócie updp. Skarżąca Spółka zawarła: - w dniu [...] ze spółką z o.o. D , na okres od [...] do [...], umowę najmu samochodu ciężarowego "Nysa", wartość najmu samochodu określono ryczałtowo na kwotę [...], taką też kwotę zaliczyła spółka A do kosztów uzyskania przychodu, - w dniu [...] z A. L., prowadzanym działalność gospodarczą – Zakład B (opodatkowana zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów ewidencjonowanych) umowę najmu samochodu "Nysa" o ładowności 0,9 tony, na okres od [...] do [...], cenę najmu określono na 30 za 1 maszynogodzinę, ilość przepracowanych maszynogodzin określono wstępnie na 170 ustalono też, że samochód ten będzie wykorzystywany wyłącznie na placu budowy i nie będzie jeździł po drogach publicznych; skarżąca z tytułu najmu tego samochodu zaliczyła do kosztów uzyskania przychodu kwotę [...]. Z obu umów najmu wynikało, że najemca ponosi koszty utrzymania pojazdów w zakresie wynagrodzeń, napraw i przeglądów, napraw wynikających z winy obsługi oraz paliwa. W toku postępowania ustalono, że spółki A i D, a także spółka A i A. L. wykonywali świadczenia wynikające z powyższych umów w warunkach o jakich mowa w art. 11 ust. 4 pkt 2 updp, czyli jako podmioty powiązane wykorzystujące swój związek gospodarczy lub rodzinny w celu wykazania niższych dochodów niż należałoby tego oczekiwać między podmiotami niezależnymi. W spółce A E. L. posiadał 100% udziałów, będąc jednocześnie członkiem Zarządu Spółki, a w spółce D posiadał 50% udziałów i pełnił funkcję Prezesa Zarządu, pozostałe 50% udziałów posiadał A.L.. A. L., brat E. L. prowadził także działalność gospodarcza jako osoba fizyczna i w 1999 r. korzystał z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów ewidencjonowanych. Badając, czy zawarte umowa najmu samochodów "Nysa" odpowiadały warunkom jakie zastosowałyby podmioty niezależne organ stwierdził, iż w 1994 r. zaprzestano produkcji samochodów "Nysa". Zatem przedmiotem najmu w 1999 r. mogły być samochody, który 1999 r., których cena zakupu wynosiła [...] ( rok produkcji 1994). Ustalenie ceny najmu takiego samochodu w kwocie [...] średnio miesięcznie w przypadku umowy ze spółką D, a w przypadku umowy z A. L. w kwocie [...] miesięcznie organ uznał za odbiegające od zasad rynkowych. Strona nie wskazała racjonalnego uzasadnienia dla takich cen najmu. Z tego względu organ stosownie do postanowień §2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 października 1997 r. w sprawie sposobu i trybu określenia dochodów podatników w drodze oszacowania cen w transakcjach dokonanych przez tych podatników (Dz. U. Nr 128, poz. 833) oszacował kwotę czynszu, stosując metodę koszt plus (nazywaną też metoda rozsądnej marży). Metoda ta polega na przyjęciu ceny sprzedaży rzeczy lub usług na poziomie odpowiadającym sumie kosztów bezpośrednich związanych z nabyciem tego rodzaju przedmiotu lub usługi od podmiotu niezależnego, odpowiedniego zysku oraz kosztów pośrednich. Cenę rynkową najmu samochodu "Nysa" ustalono przyjmując: - wartość rynkową samochodu [...] i wyliczając od tej wartości amortyzację, zgodnie z obowiązującymi przepisami, - koszt ubezpieczenia OC ponoszony przez wynajmującego, - na podstawie danych dostarczonych przez firmę leasingową, oddającą do używania środki trwałe w tym samochody ciężarowe ustalono sposób kalkulacji opłat leasingowych. W oparciu o te dane wykorzystując zasadę wyliczania opłat leasingowych i stosując dane dotyczące sprzętu, będącego przedmiotem umowy najmu ustalono, marżę jaką realizowałyby przy najmie takiego samochodu podmioty niezależne. Marża ta wynosi 18,05% lub 30,97%, zależnie od wysokości pierwszej wpłaty. Organ I instancji wyliczył średnią marżę i zastosował ją do kosztu ponoszonego przez wynajmującego (uwzględniającego amortyzację i ubezpieczenie OC) wg algorytmu: koszty + (marża brutt x koszty) = cena rynkowa. Ostatecznie przyjął miesięczny koszt najmu samochodu "Nysa" jaki ustaliłyby podmioty niezależne w kwocie [...]. I tylko taka kwotę zaliczono do kosztów uzyskania przychodu. W uzasadnieniu decyzji wskazano ponadto, iż podatnik zobowiązany jest sam wyliczyć odsetki od zaległości podatkowej z zastrzeżeniem art. 53 a i art. 54 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). W odwołaniu Spółka z o.o. A z siedzibą w L. wniosła o uchylenie decyzji Urzędu Skarbowego w L. w całości i umorzenia postępowania Powoływała się na kontrolę i decyzje podejmowane przez organy podatkowe wobec A. L. wskazując, iż wobec niego nie podnoszono zarzutów dotyczących transakcji kwestionowanych w tym postępowaniu. W sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. należnego od A. L. postępowanie zakończone ostateczną decyzja Izby Skarbowej we W., zostało wznowione w trybie art. 240 §1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). W decyzji wydanej w wyniku wznowionego postępowania nie zaliczono do kosztów uzyskania przychodu kwot z faktur wystawionych przez A.L. na rzecz spółki z o.o. A. Skarżąca Spółka zakwestionowała także sposób ustalenia kosztów związanych z najmem samochodów "Nysa" od spółki z o.o. D i od A. L. stwierdzając, że Urząd Skarbowy w pierwszej decyzji, uchylonej następnie przez organ odwoławczy, przyjął jako miesięczny koszt najmu samochodu "Nysa" kwotę [...], a w decyzji wydanej ponownie kwotę [...] miesięcznie. Skarżąca powołała się na dane opublikowane w zeszytach nr 2 i nr 12 wydanych przez Ośrodek Wdrożeń E W. 2002 r. w sprawie metod szczegółowej kalkulacji kosztorysowej jak i kalkulacji cen najmu i pracy sprzętu. Ponadto do odwołania skarżąca dołączyła arkusze spisu z natury materiałów, które posiadał w latach 1997-1999 A. L. na stanie magazynowym, a które zostały zagospodarowane przy wykonywaniu prac na rzecz C zleconych przez skarżąca Spółkę. Izba Skarbowa podzieliła stanowisko organu pierwszej instancji w zakresie nie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków spółki z o.o. A w kwocie [...] w tym poniesionych w związku z fakturami otrzymanymi od A. L. - Zakładu B, za usługi remontowo budowlane, które faktycznie nie zostały wykonane przez ten podmiot gospodarczy. Organ odwoławczy podzielił także stanowisko Urzędu Skarbowego odnośnie zastosowanej metody szacowania ceny najmu samochodów "Nysa", skorygował jedynie wysokość zastosowanej marży przy wyliczaniu ceny najmu samochodów "Nysa", przyjmując najwyższą wyliczona marżą tj. 30,97% (a nie średnią marżę 24,51% jaką przyjął Urząd Skarbowy). Ostatecznie koszt najmu przyjęto w kwocie [...] miesięcznie czyli za cały okres najmu od spółki D w kwocie [...] i za cały okres najmu od A. L. w kwocie [...]. Zatem z tytułu kosztów najmu samochodu "Nysa" zakwestionowano koszty wykazane przez skarżącą Spółkę w łącznej kwocie [...]. Korektą objęto także wysokości zaliczek na podatek dochodowy należnych za poszczególne miesiące 1999r. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego spółka z o.o. A wniosła o uchylenie decyzji Izby Skarbowej w całości i umorzenie postępowania; zarzuciła, podobnie jak w odwołaniu, że postępowanie prowadzone przez organy podatkowe wobec A. L. zostało umorzone, zaś wobec skarżącej prowadzono je nadal. Skarżąca kwestionuje ustalenia faktyczne dokonane przez ograny podatkowe. W szczególności wskazuje, iż wystawione przez Zakład A. L. (jako podwykonawcę), faktury w łącznej kwocie [...], które dotyczyły prac na rzecz C S.A. – Kopalnia R. W zakres wartości faktur wchodził materiał - 85% kwoty z faktury, pozostałe 15% to wartość robocizny. Wydatków udokumentowanych fakturami organy podatkowe nie uznały za koszt uzyskania przychodu mimo, że nie zakwestionowano wykonania zleconych robót oraz ich wartości. Skarżąca podnosi, iż modernizowany rurociąg znajdował się poza terenem Zakładu, a zatem wwiezienie materiału potrzebnego do wykonania usługi nie było związane z koniecznością uzyskania przepustki. Po zakończeniu prac sporządzono tylko protokół końcowy odbioru robót, który zatwierdzili przedstawiciele C S.A. Skarżąca kwestionuje też wyliczony przez organ odwoławczy koszt najmu samochodu "Nysa". Zarzuca, że "organy skarbowe przyjęły, że kwota [...] miesięcznie jest adekwatną i ogólnie przyjętą za wynajem pojazdów o gabarytach 2.500 kg ." Ponadto wskazuje, że organ odwoławczy posiłkował się nigdy wcześniej nie potwierdzonymi danymi dotyczącymi wynajmu samochodów marki: Ford "Transit", Volkswagen "Transporter" i "Tarpan", przy czym podaje, że ostatni z wymienionych samochodów nie jest produkowany od 12 lat podobnie jak samochód "Nysa". W ocenie skarżącej podane w decyzji kwoty są nierealne, w załączeniu przedkłada internetowe i ogólnie dostępne wydruki reklam, dotyczące propozycji wynajmu samochodów o ładowności 2 ton. Z zestawienia tego w ocenie skarżącej wynika, że organ odwoławczy przyjął stawkę dobową najmu jako stawkę miesięczną. Stawki stosowane przez skarżącą Spółkę nie przekraczały podanych w zestawieniach wielkości. W odpowiedzi na skargę, Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. wniosła o oddalenie skargi i przytoczyła argumentacje przedstawioną w decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...]. spółka z o.o. A wskazała, iż przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we W. w dniu [...]. (sygn. akt I SA/Wr [...]) zapadł wyrok w sprawie ze skargi A. L. przeciwko Izbie Skarbowej we W. uchylający decyzję Izby Skarbowej we W. i decyzję Urzędu Skarbowego w L. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r., a tym samym uznający prawidłowość rozliczeń A.L. ze spółką z o.o. A oraz uznający za prawidłowy sposób rozliczenia wynajmu pojazdów przez A.L. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołany przepis uzasadnia rozpatrywanie niniejszej skargi przez tutejszy Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uchylenie decyzji może nastąpić w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenia prawa procesowego, jeśli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 §1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz.1270)- dalej w skrócie p.s.a. Skarga nie zasługują na uwzględnienie. Sąd nie stwierdził, bowiem w przedmiotowej sprawie naruszenia przez organy podatkowe przepisów prawa materialnego ani naruszenia przepisów procedury w stopniu, mogącym mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. W rozpatrywanej sprawie istota sporu sprowadza się do ustaleń faktycznych, dokonanych przez organy podatkowe w toku postępowania, odnośnie świadczenia usług na rzecz skarżącej wynikających z faktur wystawionych przez A. L. - Zakładu B oraz zastosowanej metody szacowania kosztów najmu samochodów "Nysa". Po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego w spółce z o.o. A, Zakładzie B oraz w C S.A. O/ ZWR P. w zakresie świadczonych usług przez spółkę z o.o. A w ramach umów nr [...] i nr [...] organy podatkowe zakwestionowały zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków udokumentowanych fakturami: nr [...] z dnia [...]., nr [...] z dnia [...], nr [...] z dnia [...]nr [...] z dnia [...] (związane z umowa nr [...]) oraz fakturą nr [...] z dnia [...] ( związana z umowa nr [...]) na łączną kwotę [...] wystawionymi przez Zakład B. Z ustaleń dokonanych w trakcie tych czynności wynika, że umowy zawarte z C S.A. nie przewidywały zatrudnienia przez zleceniobiorcę tj. Spółkę z o.o. A podwykonawców. W okresie wykonywania umów A.L. nie zatrudniał pracowników, materiały niezbędne do wykonania zlecenia zakupiła i dostarczyła na teren wykonania usług skarżąca Spółka. Ustaleń tych dokonano na podstawie dokumentacji udostępnionej przez kontrolowane podmioty, a także na podstawie informacji udzielonych przez zleceniodawcę – C S.A. Dokonane ustalenia nie budzą zastrzeżeń na gruncie całości zebranego materiału dowodowego. W skardze Spółka zarzuca, że modernizowany odcinek rurociągu znajdował się poza terenem Zakładu, a zatem do wwiezienia materiałów niezbędnych do wykonania zlecenia nie były potrzebne przepustki, na które powołują się organy podatkowe. Z pisma C S.A. z dnia [...] wynika, że objęty umową nr [...] odcinek rurociągu znajduje się poza terenem zamkniętym Zakładu i jeśli wykonawca realizował usługę bezpośrednio przy lub na estakadzie tego odcinka, nie wymagało to wystawiania przepustek na wwożenie składników majątkowych należących do wykonawcy. Z przedstawionej dokumentacji wynika jednak także, iż materiały potrzebne do wykonania usługi wwieziono posługując się przepustkami wystawianym w dniach od [...] do [...] i były to materiały zakupione przez skarżąca spółkę. Z tego samego pisma wynika również, że w oświadczeniu negocjacyjnym z dnia [...] zleceniodawca zastrzegł "Roboty nie będą zlecane innym podwykonawcom". Ustalenia te wskazują, że faktycznym wykonawcą tej umowy była wyłącznie spółka z o.o. A , jak przyjęły to organy podatkowe. Skarżąca zarzuca także, że organy podatkowe nie zakwestionowały faktu wykonania zleconych prac i wykorzystania do tych prac materiałów dostarczonych przez firmę A. L. Wykonane prace zostały odebrane. Z faktu wykonania i odbioru zleconych, przez C S.A,. skarżącej Spółce usług nie można wyprowadzić logicznego wniosku, iż prace te wykonał A.L. Organy podatkowe jednoznacznie stwierdziły, iż prac nie wykonał Zakład B, ale Spółka z o.o. A . Wskazały w tym zakresie na okoliczności ustalone w toku kontroli, które także w ocenie Sądu są wystarczające do przyjęcia, że prac tych nie wykonał Zakład A. L. Świadczy o tym w szczególności brak zarówno materiałów jak i pracowników umożliwiający wykonanie usługi, brak potwierdzenia wwozu, jakichkolwiek należących do A.L., materiałów niezbędnych do wykonania usługi, przy jednoczesnym udokumentowaniu zarówno zakupu materiałów jak i ich wwozu na terem świadczonych usług przez skarżącą. Należy zgodzić się z organami podatkowymi, iż przedstawiony materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie, że Zakład B A.L. nie posiadał środków do wykonania usług, wynikających z faktur wystawionych dla spółki A. Kwoty wynikające z tych faktur nie mogą zatem być uznane za koszt poniesiony przez skarżąca Spółkę w celu uzyskania przychodu. W zakresie usług najmu samochodów "Nysa" skarżąca zarzuca, iż organ odwoławczy przyjął kwotę [...] miesięcznie, jako stanowiąca koszt najmu "pojazdu o gabarytach 2.500 kg". Z decyzji organu odwoławczego jednoznacznie wynika, że jako miesięczny koszt najmu samochodu "Nysa" przyjęto kwotę [...], wyliczając ją metodą "koszt plus". Sposób wyliczenia tej kwoty jako kosztu najmu nie budzi zastrzeżeń Sądu, podobnie jak przyczyny, dla których organy podatkowe dokonały ustalenia kosztu najmu tego samochodu w drodze szacowania. Organy podatkowe uzasadniły także w sposób przekonywujący wybór takiej właśnie metody szacowania. Przedstawione przez Skarżącą jako załączniki do skargi informacje o cenach samochodów nie mogły znaleźć zastosowania w przedmiotowej sprawie. Przedstawiona oferta zawiera bowiem propozycje wynajmu samochodów osobowych, samochodów dostawczych o innej ładowności niż samochód "Nysa" i wyprodukowanych w 2000 r. Ponadto przedstawiona oferta zawiera ceny z 2003 r podczas, gdy organy podatkowe kwestionowały ceny stosowane w 1999 r. Podobnie brak podstaw do stosowanie danych dotyczących kosztów najmu samochodów, wynikających z Zeszytów wydanych przez Ośrodek Wdrożeń E W. 2002 r. bowiem w cenie usługi uwzględniono tam także koszty obsługi wynajmowanego sprzętu (koszt pracownika, paliwa, napraw itp.) Kwestionowanie w oparciu o przedstawiony materiał ustaleń dokonanych przez organy podatkowe jest zatem całkowicie bezpodstawne. Skarżącą zarzuca ponadto, iż o prawidłowości transakcji wynajmu sprzętu i pojazdów przez Zakład B organy podatkowe rozstrzygnęły umarzając postępowanie prowadzona wobec niego i fakt ten winien być uwzględniony w niniejszej sprawie. W ocenie Sadu rozstrzygnięcie powoływane przez skarżącą nie ma wpływu na wynik sprawy. Postawiony zarzut może dotyczyć jedynie transakcji wynikającej z umowy zawartej w dniu [...] z A. Lu. W sprawie dotyczącej opodatkowania dochodów A.L. postępowanie zostało wznowione, co oznacza iż organy podatkowe dostrzegły nieprawidłowości w przeprowadzonym postępowaniu. Powołany przez skarżącą wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia [...], który zapadł w wyniku rozpoznania skargi A. L., uchylający decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L., także nie daje w ocenie Sądu postaw do kwestionowania rozstrzygnięcia organów podatkowych w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 r. w odniesieniu do spółki z o.o. A . W uzasadnieniu powołanego wyrok Sąd jednoznacznie stwierdził, iż uchylenie decyzji nastąpiło na skutek błędów proceduralnych w związku z tym Sąd nie dokonywał oceny merytorycznej zawartego w zaskarżonych decyzjach rozstrzygnięcia. Oznacza to, iż rozstrzygnięcia merytorycznego w zakresie spornych transakcji Sąd dokonał dopiero w sprawie ze skargi z o.o. A . Sąd, kierując się przedstawionymi wyżej względami, na mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę - jako nieuzasadnioną - oddalił.