I SA/Wr 1438/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska, Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Borońska, sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca), Protokolant starszy inspektor sądowy Katarzyna Motyl, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 października 2015 r. sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 20 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach oddala skargę w całości. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej we W. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239, art. 306a, art. 306c, art. 306k ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2015r., poz. 613 – dalej: O.p.), utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 17 lutego 2015 r. nr [...] odmawiające A.B. (dalej: strona, skarżący) wydania zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach na dzień 17 lutego 2015 r. W dniu 10 lutego 2015 r. skarżący zwrócił się do organu podatkowego o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach. Postanowieniem z dnia 17 lutego 2015 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. odmówił wydania takiego zaświadczenia. W uzasadnieniu podał, że z ewidencji prowadzonej przez organ wynika, iż na dzień 17 lutego 2015 r. skarżący posiada zaległości w podatku od nieruchomości w kwocie należności głównej 4.460 zł , a zatem nie jest możliwe wydania zaświadczenia o żądanej treści. W zażaleniu na to postanowienie, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: naruszenie art. 306a § 1 i § 3 ustawy O.p. przez odmowę wydania na jego żądanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach w sytuacji, w której podatnik nie ma żadnych zaległości podatkowych. W uzasadnieniu podano, że decyzją z dnia 28 sierpnia 2014 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. ustaliło stronie zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2007 r. w wysokości 10.637 zł. Na dzień 2 marca 2015 r. do zapłaty pozostał podatek od nieruchomości za 2007 r. w kwocie 1001,99 zł, który wraz z należnymi odsetkami za zwłokę został zapłacony w dniu 2 marca 2015 r. Nie można tym samym uznać, że istnieje zaległość podatkowa, skoro istniejąca zaległość podatkowa została zapłacona w całości. Dyrektor Izby Skarbowej we W. postanowieniem z dnia 20 maja 2015 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu podatkowego I instancji. Zdaniem organu odwoławczego, odmowę wydania zaświadczenia uzasadnia ustalenie, że z dokumentacji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. wynika, że strona posiada zaległość w podatku od nieruchomości w kwocie 4. 460,10 zł objętą tytułem wykonawczym nr [...] wystawionym przez wierzyciela - Burmistrza Gminy L. Do dnia 17 lutego 2015 r. ww. zaległość podatkowa nie została zapłacona ani wierzyciel nie wycofał ww. tytułu wykonawczego w związku z wygaśnięciem ww. zaległości podatkowej. Późniejsze zapłacenie ww. zaległości podatkowej, w dniu 2 marca 2015 r. pozostało bez wpływu na przedmiotowe postępowanie w zakresie wydania zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach na dzień 17 lutego 2015 r. W skardze skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. podnosząc zarzuty: naruszenia art. 306a § 1 i § 3 O.p.w zw. z art.306e przez odmowę wydania na jego żądanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach w sytuacji, w której strona nie ma żadnych zaległości podatkowych oraz art. 122, art. 187 § 1 O.p. przez niepodjęcie niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz niewyczerpujące wyjaśnienie całego materiału dowodowego i art. 210 § 1 i § 4 O.p. nieprawidłowe uzasadnienie faktyczne. W uzasadnieniu podniesiono, że skarżący nie posiada zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości, a organy podatkowe obu instancji nieprawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy, powołując się na zaległości, które nie istnieją. Jednocześnie zaznaczono, że z decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 sierpnia 2014 r., nr [...] do zapłaty pozostaje zobowiązanie w wysokości 1001,99 zł wraz z odsetkami za zwłokę, które skarżący zapłacił. Ponadto wywiedziono, że zaświadczenie stanowi potwierdzenie stanu rzeczy odnoszące się do chwili jego wydania, jednakże wskutek zmiany faktów lub stanu prawnego przestaje być aktualne i może być wtedy wydane nowe zaświadczenie, odpowiadające aktualnemu stanowi prawnemu lub odzwierciedlające zmienione fakty. Wobec powyższego organ II powinien był przychylić się do wniosku strony. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W pierwszej kolejności wskazać należy, że wydawanie zaświadczeń zostało uregulowane w dziale VIIIa Ordynacji podatkowej jako uproszczone i odformalizowane postępowanie dostępne dla szerokiego kręgu podmiotów. Z przepisów dotyczących wydania zaświadczenia wynika, że zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania (art. 306a § 3 O.p.). Organ podatkowy jest obowiązany wydać zaświadczenie, jeżeli chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów lub z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Organ podatkowy, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w niezbędnym zakresie postępowanie wyjaśniające (art. 306b O.p.). Zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające stan zaległości wydaje się na podstawie dokumentacji danego organu podatkowego oraz informacji otrzymanych od innych organów podatkowych (art. 306e § 1 O.p.). A zatem podstawą do wydania zaświadczenia przez dany organ są wyłącznie prowadzone przez niego "ewidencje, rejestry lub inne dane znajdujące się w jego posiadaniu", a w przypadku zaświadczenia, o którym mowa w w/w art. 306e § 1 O.p. oprócz dokumentacji danego organu podatkowego, także informacje otrzymane od innych organów podatkowych. Wynikające z powyższych dokumentów (danych) informacje determinują możliwość wydania zaświadczenia o określonej treści. Podkreślić należy także, że wydanie zaświadczenia jest czynnością materialno-techniczną i urzędowym potwierdzeniem określonych faktów lub stanu prawnego. Jego istota sprowadza się do tego, że nie rozstrzyga ono o żadnych prawach lub obowiązkach i nie może tworzyć nowej sytuacji prawnej. Jest zatem wyłącznie przejawem tego, co zawarte jest w źródłach, na których bazuje organ wydający zaświadczenie. W postępowaniu o wydanie zaświadczenia organ nie jest uprawniony do dokonywania ocen prawnych w zakresie zgodności z przepisami prawa tego, co w przedmiocie objętym żądaniem wynika z materiałów na których opiera się organ, czy to co w tym materiale jest lub winno było być właśnie takie, lecz ma jedynie obowiązek na podstawie tego materiału ustalić, jak ów przedmiot się przejawia w tym materiale (wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 listopada 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1612/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tak więc treścią zaświadczenia musi być jedynie pozytywne załatwienie wniosku osoby ubiegającej się o jego wydanie, jeśli posiadana przez organ dokumentacja pozwala na potwierdzenie faktu lub stanu prawnego. W sytuacji gdy dowody posiadane przez organ nie pozwalają na uwzględnienie wniosku, organ ten może wydać jedynie orzeczenie odmawiające wydania zaświadczenia. Do odmowy wydania zaświadczenia dochodzi, zatem wtedy, gdy żądanie wniosku nie znajduje poparcia w ewidencjach, rejestrach i innych danych, którymi dysponuje organ. Jeżeli więc podatnik domaga się wydania zaświadczenia o niezaleganiu z płatnością podatku, zaś organ w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego stwierdzi, że zaległość taka istnieje, jest zobowiązany do odmowy wydania zaświadczenia (art. 306c O.p.). Taka też sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Organ podatkowy I instancji, na dzień wydania postanowienia 17 lutego 2015 r., na podstawie znajdującej się w jego posiadaniu ewidencji, stwierdził istnienie zaległości w podatku od nieruchomości za 2007 r., a zatem nie istniał obowiązek organu do wydania zaświadczenia. Zdaniem Sądu, dla oceny prawidłowości prowadzonego przez organy podatkowe postępowania, bez znaczenia pozostaje fakt, że w dniu 2 marca 2015 r. skarżący uregulował swoje zaległości podatkowe. Przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu, który prawidłowo uznał, że w dacie wydania postanowienia przez organ I instancji tj. 17 lutego 2015 r. istniała zaległość podatkowa. Organ odwoławczy, rozpoznając zażalenie strony, nie mógł uwzględnić okoliczności faktycznych, które powstały po dacie wydania wymienionego postanowienia albowiem nie miały one wpływu na ocenę prawidłowości działań organu podatkowego I instancji. Ponieważ jednak zaświadczenie jest pochodną istniejących faktów lub stanu prawnego w danej chwili, to w sytuacji gdy nastąpiła zmiana tych faktów lub stanu prawnego, przestaje ono być aktualne. Strona może zatem wystąpić o wydanie nowego zaświadczenia, uwzględniającego zaistniałe zmiany, co też strona uczyniła, a organ w dniu 16 czerwca 2015 r. wydał stronie zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach. Sąd nie dopatrzył się podniesionych w skardze zarzutów procedury. Organ podatkowy zebrał materiał dowodowy, przeprowadzone postępowanie wyjaśniające poprzedziło prawidłowe zastosowanie przepisów prawa a uzasadnienie spełnia wymogi art. 210 § 4 O.p. W tym stanie rzeczy, Sąd po myśli art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.