I SA/Wr 1446/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi T. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do października 2007 r. postanawia: odrzucić skargę. W następstwie zawartego w skardze na w/w decyzję wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu), postanowieniem z dnia 25 czerwca 2014 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania wnioskowanego prawa. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 4 lipca 2014 r., a skarżący nie złożył sprzeciwu na to postanowienie. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 21 lipca 2014 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał skarżącego do opłacenia skargi poprzez uiszczenie wymaganego wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, odpis tego zarządzenia doręczono w trybie art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dorosłemu domownikowi (K. P.), co nastąpiło w dniu 28 lipca 2014 r. Skarga nie została opłacona (informacja z Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej - p.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jak stanowi natomiast art. 220 § 1 zd. 2 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a., w przypadku, gdy pismem takim jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, pod rygorem odrzucenia skargi, do jej opłacenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W stanie faktycznym sprawy, wezwanie do opłacenia skargi doręczono skarżącemu w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a., tj. do rąk dorosłego domownika. Doręczenie to należało uznać za skuteczne i otwierające skarżącemu bieg terminu do opłacenia skargi. Skoro zatem, wezwanie do opłacenia skargi doręczono na adres skarżącego w dniu 28 lipca 2014 r., to wyznaczony w wezwaniu do opłacenia skargi termin siedmiodniowy rozpoczął swój bieg w dniu 29 lipca 2014 r. i upływał w dniu 4 sierpnia 2014 r. (poniedziałek). Do tego też dnia najpóźniej należało uiścić wymagany wpis sądowy. Okoliczność, że skarżący nie uiścił wymaganej opłaty od skargi obligowała Sąd na podstawie 220 § 3 p.p.s.a. do odrzucenia skargi, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie powołanego przepisu orzekł jak w sentencji.