I SA/Wr 1485/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. i K. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. postanawia: umorzyć postępowanie. W odpowiedzi na skargę J. i K. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] nr [...] o odmowie stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2002 r., organ wniósł o umorzenie postępowania w sprawie z uwagi na uwzględnienie skargi w trybie autokontroli. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zarzuty skarżących podniesione w skardze na w/w decyzję zostały uwzględnione w całości - w wydanej na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) - decyzji z dnia [...] Nr [...], mocą której uchylono zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. OZ w L., jak również poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej u.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Treść art. 54 § 3 wskazuje, że warunkiem skorzystania z uprawnienia do autokontroli jest uwzględnienie skargi w całości, a więc uznanie za uzasadnione zarówno zarzutów oraz wniosków skargi, jak i wskazanej w niej podstawy prawnej. Jak podkreśla się w doktrynie, przez "uwzględnienie skargi w całości" należy rozumieć uwzględnienie skargi co do istoty, chyba że z treści skargi wynika, iż skarżącemu chodzi o inne rozstrzygnięcie (por. Dauter, Gruszczyński, "Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005 roku, str. 149). W stanie faktycznym sprawy, istota sporu koncentrowała się wokół oceny prawidłowości skorygowanego zeznania podatkowego, a w dalszej kolejności - zasadności zgłoszonego tam wniosku o stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2002. Jak wynika z akt sprawy, Dyrektor Izby Skarbowej we W. OZ w L., po ponownym przeanalizowaniu materiału dowodowego - działając w oparciu o przepis art. 54 § 3 u.p.s.a - uznał, iż złożone w dniu 17 stycznia 2006 r., skorygowane zeznanie podatkowe skarżących w przedmiocie wysokości uzyskanych w 2002 r. dochodów nie budzi zastrzeżeń. W konsekwencji powyższego, decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. OZ w L. uchylił poprzednio wydane w sprawie decyzje organu I i II instancji o odmowie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. W ocenie Sądu, wydana w trybie autokontroli decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] uwzględnia zarzuty skargi w całości, a zatem, spełniona została podstawowa przesłanka o jakiej mowa w art. 54 § 3 u.p.s.a. Mając na uwadze wskazaną okoliczność Sąd uznał, iż z uwagi na uwzględnienie skargi w trybie autokontroli, postępowanie sądowo - administracyjne wszczęte wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu dyspozycji art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 u.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.