I SA/Wr 1490/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi A sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] października 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia: przywrócić termin. Uzasadnienie: Pismem z dnia [...] listopada 2012 r., A sp z o.o., reprezentowana przez adw. K. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na oznaczoną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej we W.. Zarządzeniem z dnia 27 grudnia 2012 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej Spółki z o.o.- pełnego odpisu KRS w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona na adres kancelarii pełnomocnika w dniu 3 stycznia 2013 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje podpis K. J. oznaczonego jako pracownik oraz pieczęć Kancelarii Adwokackiej adw. E. G.. Pełnomocnik uzupełnił wskazany w wezwaniu brak formalny skargi w dniu 11 stycznia 2013 r. Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 4 lutego 2013 r. W dniu 6 lutego 2013 r. pełnomocnik skarżącej spółki nadał w urzędzie pocztowym pismo z wnioskiem strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nadsyłając jednocześnie pełny odpis KRS skarżącej spółki. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało mu doręczone w dniu 4 stycznia 2013r. ( co wynika z adnotacji na tym piśmie) podczas gdy na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej przesyłki widnieje data 3 stycznia 2013 r. oraz podpis K. J. – pracownika. Wskazany w wezwaniu brak został uzupełniony w dniu 11 stycznia 2013 r. W dniu 4 lutego 2013 r. pełnomocnik otrzymał postanowienie odrzucające skargę z powodu uchybienia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Jak podano dalej K. J. nie jest pracownikiem kancelarii pełnomocnika strony skarżącej, ani osobą uprawnioną do odbioru korespondencji, jest bowiem pracownikiem (aplikantem adwokackim) kancelarii adw. E. G., który wraz z wnioskodawcą pozostaje w tzw. wspólnocie biurowej. Oznacza to, że kancelarie zajmują wspólny lokal, ale tworzą oddzielne biura. Każda z kancelarii posiada osobny sekretariat oraz osobne pomieszczenie biurowe. W sytuacji, w której nie zastano adresata ani osoby upoważnionej do odbioru korespondencji, listonosz winien pozostawić awizo, tak jak to zresztą czynił z pozostałymi pismami tut. Sądu, np. w sprawie I SA/Wr 1532/12. W ocenie pełnomocnika niedochowanie terminu stanowiło skutek okoliczności, na które nie miał żadnego wpływu, nie był bowiem w stanie, nawet przy dołożeniu maksymalnej staranności, uzupełnić brak formalny skargi w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r. poz.270, zwana dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przystępując do oceny zasadności wniosku należy wskazać, że w rozpatrywanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 6 lutego 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), zatem nie ulega wątpliwości, że pełnomocnik skarżącej dochował siedmiodniowego terminu na złożenie przedmiotowego wniosku liczonego od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. od dnia 4 lutego 2013r. Jednocześnie należy zauważyć, że wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożono aktualny pełny odpis KRS skarżącej spółki. Przechodząc do oceny okoliczności podanych przez pełnomocnika strony skarżącej w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku wskazać należy, że w ocenie Sądu pełnomocnik skarżącej spółki uprawdopodobnił, że uchybił terminowi do uzupełnienia braku skargi bez swojej winy. Za taką okoliczność należało bowiem uznać, wskazany przez pełnomocnika strony skarżącej we wniosku i udokumentowany oświadczeniem adw. E. G. z dnia 6 lutego 2013 r. – fakt odebrania wezwania przez osobę przebywającą pod adresem kancelarii, nie będącą jednak ani pracownikiem kancelarii pełnomocnika strony, ani osobą upoważnioną do odbioru korespondencji kierowanej do tej kancelarii, będącą zaś pracownikiem innej kancelarii mającej swoją siedzibę pod tym samym adresem. Należy bowiem przyjąć, że jeżeli wezwanie skierowane do pełnomocnika skarżącego będącego adwokatem odebrała osoba będąca pracownikiem (aplikantem adwokackim) w odrębnej kancelarii adwokackiej prowadzonej w tym samym lokalu, w którym znajduje się kancelaria pełnomocnika strony skarżącej, a z jej oświadczenia wynika, że nie była ona ani pracownikiem tej kancelarii, jak również nie była upoważniona do odbioru korespondencji kierowanej na adres tej kancelarii, to doręczenie zastępcze, jakiego dokonał pracownik poczty należy uznać za dokonane nieprawidłowo, z naruszeniem art. 72 p.p.s.a z uwagi na to, że osoba ta nie była osobą upoważnioną do odbioru pism w rozumieniu § 2 powołanego przepisu. (por post. NSA z dnia 29 lipca 2008r. sygn.. akt I GZ 190/08, LEX nr 494265). Z tych względów, jak również biorąc pod uwagę okoliczność, iż przepis stanowiący podstawę przywrócenia terminu wymaga od wnioskodawcy jedynie uprawdopodobnienia (a nie dowodu) okoliczności przemawiających za przywróceniem terminu, Sąd postanowił przywrócić stronie uchybiony termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. . Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.