I SA/Wr 150/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi R.W., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., z dnia 8 kwietnia 2010 r., Nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2009 r., postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2010 r. opisanym w osnowie niniejszego orzeczenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia 30 stycznia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2009 r. Postanowienie w tej sprawie zostało doręczone R.W. (zwanemu dalej skarżącym) w dniu 4 maja 2010 r. (zwrotne poświadczenie odbioru). Skarżący skargę na omawiane rozstrzygnięcie, skierował bezpośrednio do tutejszego Sądu. Jak wynika z daty stempla pocztowego, skarga datowana na dzień 26 lipca 2010 r., została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 26 sierpnia 2010 r. Pismo to wpłynęło do tutejszego Sądu w dniu 30 sierpnia 2010 r. Bezzwłocznie, bo w dniu 31 sierpnia 2010 r. skargę przesłano do organu, o czym zawiadomiono skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym wnosi się ją za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). W przypadku wniesienia skargi po terminie, sąd odrzuca postanowieniem skargę, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi – również do kontroli terminu jej wniesienia. W przypadku stwierdzenia uchybienia terminu, gdy skarżący nie skorzysta z przysługującej mu instytucji z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd nie może postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić. Na podstawie art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z kolei na podstawie art. 111 § 1 KC termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Skoro w rozpoznawanej sprawie zaskarżone orzeczenie zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 4 maja 2010 r., to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynąłby z końcem dnia 3 czerwca 2010 r. Na dzień ten przypadało jednak święto Bożego Ciała, a zatem – zgodnie z art. 1 pkt 1 lit. h ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. z 1951 r. Nr 4, poz. 28 ze zm.) – był to dzień wolny od pracy. Termin wniesienia skargi upływał więc w dniu następnym tj. w dniu 4 czerwca 2010 r. Skarżący nadał natomiast skargę dopiero w dniu 26 sierpnia 2010 r., a dodatkowo skierował ją bezpośrednio do Sądu, nie zaś do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. jako organu właściwego, co nie może zostać uznane za prawidłowe wniesienie skargi. Jak już wspomniano, Sąd po otrzymaniu skargi w dniu 31 sierpnia 2010 r. (po upływnie terminu do jej wniesienia) bezzwłocznie przekazał pismo do organu. To właśnie datę przesłania skargi tj. 31 sierpnia 2010 r. należy przyjąć jako datę wniesienia skargi do właściwego organu. Wynikająca bowiem z brzmienia art. 54 p.p.s.a. zasada wnoszenia skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem właściwego organu administracji publicznej oznacza, że w razie bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego lub innego (niewłaściwego) organu - tenże sąd lub organ powinien ją przekazać do organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zatem o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje w takim wypadku data przekazania skargi przez sąd lub inny organ do właściwego organu administracji publicznej (por. także postanowienie WSA, sygn. akt II SA/Bk 131/06 z dnia 21.03.2006, LEX nr 284737). W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarga została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia i stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucił.