I SA/Wr 1585/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Betta po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia 15 lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2005 r. wniosku o przywrócenie stronie skarżącej terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2010 r. postanawia: przywrócić termin. Odpis wydanego w niniejszej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2010 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony A.O. w dniu 25 lutego 2010 r. Wraz z wniesieniem skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącej sformułował wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej liczony od dnia doręczenia A.O. odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem upłynął w kwietniu 2010 r., podczas gdy pismo o wyznaczeniu go przez Krajową Radę Doradców Podatkowych pełnomocnikiem skarżącej otrzymał w dniu 2 czerwca 2010 r. Z aktami sprawy zapoznał się w dniu 8 czerwca 2010 r. oraz 22 czerwca 2010 r. Pełnomocnik, uzasadniając brak winy w niedochowaniu terminu wniesienia skargi kasacyjnej, zaznaczył, że materiał sprawy był bardzo obszerny, wobec czego wywiedzenie skargi stało się możliwe dopiero w dniu jej wniesienia, tj. 1 lipca 2010 r. Ponadto, akcentując dochowanie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik przywołał stosowne orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: ppsa, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Mając na uwadze doręczenie skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 25 lutego 2010 r. należało uznać, że termin ten nie został dochowany. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 ppsa). Stosownie do art. 87 § 1 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ppsa). Jednocześnie w art. 87 § 4 zastrzeżono, iż równocześnie ze złożeniem wniosku strona zobowiązana jest dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie, gdy wniosek ten zostanie złożony z zachowaniem terminu, o którym mowa w powołanym art. 87 § 1 ppsa, tj. w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Kwestia momentu ustania przyczyny tego uchybienia w przypadku, gdy skarga kasacyjna wnoszona jest przez pełnomocnika wyznaczonego dla strony z urzędu, stanowiła przedmiot licznych orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. W postanowieniu z 8 czerwca 2006 r., I FZ 198/06 Sąd wskazał, że w wypadku ustanowienia adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) w trybie art. 244 ppsa, dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 §1 ppsa), jest dzień, w którym adwokat (radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Sąd zwrócił uwagę, że art. 87 § 4 ppsa nakłada na stronę obowiązek dokonania czynności, której nie dokonała w terminie wraz ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu. Związanie momentu ustania przyczyny uchybienia z chwilą doręczenia pełnomocnikowi pisma o jego wyznaczeniu przez odpowiedni samorząd zawodowy oznaczałoby, że termin do dokonania czynności, której uchybiono (w tym również sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej) przez adwokata, radcę prawnego czy doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, powinien zawsze zamykać się w ciągu 7 dni od daty doręczenia stosownego pisma. Przyjęcie takiego założenia w praktyce prowadziłoby do ograniczenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu terminu do sporządzenia skargi kasacyjnej do 7 dni, liczonych od momentu, w którym mógł on zaznajomić się ze sprawą, co w praktyce mogłoby uniemożliwić sporządzenie prawidłowo skonstruowanej skargi kasacyjnej. Z uwagi powyższe i w świetle okoliczności niniejszej sprawy, Sąd uznał, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu został dochowany. Przystępując do merytorycznego rozpoznania wniosku należy zauważyć, że skarżąca działa przez pełnomocnika, co warunkuje prowadzenie postępowania na tym etapie. Zatem ocenę zawinienia niewykonania czynności w terminie należy odnosić do osoby umocowanej do reprezentowania skarżącej. Przedstawione w niniejszej sprawie przez pełnomocnika skarżącej przyczyny niemożności wykonania czynności w terminie – konieczność zapoznania się z obszernym materiałem sprawy, jego dokładna analiza oraz czas niezbędny na wywiedzenie skargi kasacyjnej – Sąd uznał za niezawinione, gdyż wynikające z zasad profesjonalnego wykonywania czynności doradcy podatkowego. Wobec powyższego Sąd uznał, iż okoliczności sprawy pozwalają na przyjęcie, że niedokonanie czynności w terminie nastąpiło bez winy strony, przy czym – jak wspomniano - z uwagi na działanie strony przez pełnomocnika, oceny zawinienia w uchybieniu terminu dokonano przez pryzmat zachowania reprezentującego ją pełnomocnika, którego czynności i zaniechania wywierają skutki wobec strony. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.