I SA/Wr 1591/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Betta (sprawozdawca), Asesor WSA Marta Semiczek, Sędzia WSA Katarzyna Radom, Protokolant Agnieszka Mazurek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2005r. sprawy ze skargi A. L. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] o nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za luty 2000r. oddala skargę W dniu [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej we W. wydał decyzję o Nr [...], w której zamiast deklarowanej za miesiąc luty 2000r. kwoty podatku do przeniesienia w wysokości [...] określił podatnikowi A. L. zobowiązanie w podatku od towarów i usług w wysokości [...], zaległość podatkową w powyższej wysokości oraz odsetki za zwłokę. Podstawą wydania powyższej decyzji było stwierdzenie poczynione w wyniku przeprowadzonej kontroli skarbowej, iż podatnik niezgodnie z art. 19 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 8 stycznia 1993r. (Dz. U. Nr 11 poz. 50 z późn. zm.) uwzględnił w deklaracji podatek naliczony z faktury VAT Nr [...] wystawionej [...] przez firmę a spółkę z o.o. - W. Ś., zawyżając tym samym podatek podlegający odliczeniu za miesiąc luty 2000r. o kwotę [...]. Organ podatkowy I instancji stwierdził nadto, że w deklaracji podatkowej dotyczącej podatku od towarów i usług za rozpatrywany miesiąc podatnik nieprawidłowo wykazał kwotę nadwyżki podatku z poprzedniego miesiąca w wysokości [...]. Zgodnie bowiem z decyzją z dnia [...] Nr [...] za miesiąc styczeń 2000r. zostało określone podatnikowi zobowiązanie podatkowe w wysokości [...]. Od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej podatnik odwołał się do Izby Skarbowej kwestionując ustalenia dotyczące kwoty nadwyżki podatku przeniesionej z miesiąca stycznia 2000r., natomiast w zakresie ustaleń związanych z przedwczesnym odliczeniem podatku z faktury nr [...] nie podniósł żadnych zarzutów. W uzasadnieniu odwołania zawarł jedynie zarzuty dotyczące bezpodstawności uznania za zaliczkę na poczet przyszłych dostaw kwotę [...] podniesione w odwołaniu od decyzji dotyczącej miesiąca stycznia 2000r. Organ odwoławczy po ponownym rozpatrzeniu sprawy i zarzutów odwołania decyzją z dnia [...] Nr [...] uchylił decyzję organu I instancji i określił podatnikowi za rozpatrywany miesiąc luty 2000r. kwotę zobowiązania w podatku od towarów i usług w wysokości [...], w powyższej wysokości zaległość podatkową i odsetki z tytułu zwłoki za okres od [...] do dnia [...] w wysokości [...]. Izba Skarbowa w wydanej decyzji odstąpiła od zmiany kwoty podatku podlegającej przeniesieniu na miesiąc luty 2000r., natomiast co do stwierdzonego zawyżenia podatku naliczonego o kwotę [...] podzieliła stanowiska organu I instancji. Decyzja organu odwoławczego stała się przedmiotem skargi wniesionej przez podatnika do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący zarzucił, iż organy podatkowe błędnie przyjęły za datę wystawienia spornej faktury datę uwidocznioną na tejże fakturze. Wedle stanowiska strony skarżącej wystąpił błąd oczywisty w dacie wystawienia faktury a organ podatkowy nie objął tego badaniem. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, który przejął sprawę do rozpoznania na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) zważył, co następuje: Zgodnie z art. 19 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym z dnia 8 stycznia 1993r. (Dz. U. Nr 11 poz. 50 z późn. zm.) przyjęto generalną zasadę, ze obniżenie kwoty podatku należnego o podatek naliczony następuje nie wcześniej niż w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny i nie później niż w rozliczeniu za miesiąc następny. Ponadto w oparciu o art. 19 ust. 3a ustawy obniżenie kwoty podatku należnego o podatek naliczony nie może nastąpić wcześniej niż w miesiącu otrzymania przez nabywcę towaru albo wykonania usługi albo otrzymania faktury potwierdzającej dokonanie przedpłaty podlegającej opodatkowaniu. W świetle powyższego unormowania istotnymi zagadnieniami dla prawidłowego (terminowego) skorzystania z prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony niezbędnym jest określenie momentów otrzymania faktury (dokumentu celnego) oraz towaru (wykonania usługi). Sporna faktura VAT o numerze [...] posiada datę wystawienia [...]. Oczywistym zatem jest tak jak to przyjęły organy podatkowe iż podatnik nie mógł być w posiadaniu tejże faktury w miesiącu lutym 2000r., a zatem w myśl powołanego wyżej przepisu faktura ta nie mogła stanowić podstawy obniżenia podatku należnego o podatek VAT wynikający z tejże faktury w miesiącu lutym 2000r. Zwrócić należy uwagę iż skarżący dopiero w postępowaniu sądowym podniósł zarzut iż sporna faktura została przez jej wystawcę wystawiona z mylną data. Powyższej okoliczności jednakże podatnik w żaden sposób nie wykazał poprzestając wyłącznie na jednostronnych swoich twierdzeniach. W materiale dowodowym sprawy bowiem brak jest jakiegokolwiek dowodu fakt ten potwierdzający czy chociażby uprawdopodabniający. Co więcej podkreślić w tym miejscu należy, iż w wyniku czynności sprawdzających w firmie a (wystawcy spornej faktury) stwierdzono, że przedmiotowa faktura wystawiona została w dniu [...] i pod ta datą ujęta w ewidencji sprzedaży za miesiąc marzec 2001r. w pozycji 54. Za organami podatkowymi należy przywołać, iż o fakcie wystawienia spornej faktury właśnie w dacie jaka na niej widnieje świadczą dodatkowo umieszczone na niej informacje dotyczące terminu płatności za zakupiony towar. Wyznaczony 7-dniowy termin zapłaty określony na dzień [...]. dowodzi, iż faktura została wystawiona w dniu [...] zgodnie z datą jaka na niej widnieje. Reasumując należy uznać, iż w świetle zebranych w sprawie dowodów brak jest możliwości uznania za zasadne twierdzenia podatnika, iż sporną fakturę otrzymał w miesiącu lutym 2000r. Marginesowo należy jedynie podnieść, iż to na podatniku spoczywa ciężar sprostowania omyłki w dacie wystawienia faktury, jeżeli takowa rzeczywiście nastąpiła. Reasumując wobec bezzasadności zarzutu skargi należało stwierdzić iż stanowiąca przedmiot skargi decyzja odpowiada prawu co skutkować musiało oddaleniem skargi zgodnie z art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.