I SA/Wr 1612/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik - Ogińska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. oraz odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu nieuregulowanej w terminie zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za październik 2010 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. 1. Stan faktyczny sprawy. 1.1. W rozpatrywanej sprawie w skardze na oznaczoną w komparycji postanowienia decyzję, zawarto wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek nie zawierał uzasadnienia. 1.2. W piśmie z dnia 12 czerwca 2014 r. stanowiącym ustosunkowanie się do odpowiedzi na skargę, strona wskazała, że podatek został przed rozpoznaniem wniosku wyegzekwowany, co spowodowało utratę płynności finansowej i narażenie prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej na bankructwo. Spowodowało także uszczerbek dla koniecznego utrzymania skarżącej i jej rodziny. 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. 2.2. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, który jest przedmiotem wniesionej skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższej regulacji wynika, że zasadą jest, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Natomiast instytucja "wstrzymania wykonania decyzji" ma charakter szczególny. Postępowanie w sprawie wstrzymania jej wykonania w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Wartym podkreślenia jest to, że okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. W ocenie Sądu, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje – w tym kontekście – na uwzględnienie. Brak uzasadnienia wniosku praktycznie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się nadto, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie wystarczy samo twierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, publ. w CBOSA). 2.3. Oceny tej nie zmienia fakt, iż w piśmie z dnia 12 czerwca 2014 r. stanowiącym ustosunkowanie się do odpowiedzi na skargę, strona wskazała, ze podatek został przed rozpoznaniem wniosku wyegzekwowany, co spowodowało narażenie prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej na bankructwo, a jej rodzinę na uszczerbek dla koniecznego utrzymania. W dalszym ciągu skarżąca nie wskazała konkretnych, popartych dokumentacją źródłową, danych finansowych prowadzonej działalności gospodarczej. Na marginesie jedynie można więc zauważyć, że z zaskarżonej decyzji wynika, iż skarżąca w 2010 r. osiągnęła przychód w kwocie 661.645,78 zł. Wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie w wysokości 5297 zł jest więc w relacji do osiąganego przez stronę przychodu i związanych z nim możliwości finansowych – znikoma. 2.4. Podnoszona w piśmie z dnia 12 czerwca 2014 r. sytuacja finansowa skarżącej oraz jej rodziny nie jest przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tymi przesłankami są bowiem zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem decyzji. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji, nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trudna sytuacja materialna skarżącej może mieć niewątpliwie wpływ na przyznanie prawa pomocy, nie jest zaś wystarczającą okolicznością do wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów (por. postanowienie NSA z dnia 22 czerwca 2010 r., I FZ 189/10, postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2011 r., II FSK 1224/11, publ. CBOSA). Ponadto zgodnie art. 8-10 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.) dopuszczalność prowadzenia egzekucji ograniczona jest do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania dłużnika i osób pozostających według ustawowego obowiązku na jego utrzymaniu. 2.5. Z uwagi na powyższe, wskazywane przez skarżącą w piśmie z dnia 12 czerwca 2014 r. skutki egzekucji w kontekście jej sytuacji materialnej i rodzinnej nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym nie było podstaw do uznania, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jaki został złożony w sprawie, zasługuje na uwzględnienie. 2.6. W tym stanie rzeczy, na podstawie wyżej art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.