I SA/Wr 1614/11
PostanowienieWSA we Wrocławiu2012-01-09
Skład orzekający: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien umorzyć postępowanie, gdy organ podatkowy uwzględnił skargę w całości w trybie autokontroli, uchylając zaskarżoną interpretację indywidualną?Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu, gdy organ podatkowy, którego działanie lub bezczynność zostało zaskarżone, uwzględni skargę w całości w trybie autokontroli, eliminując z obrotu prawnego zaskarżoną interpretację. W takiej sytuacji sprawa staje się bezprzedmiotowa, a skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania.Stan faktyczny
Spółka A S.A. (później B S.A.) zwróciła się o indywidualną interpretację przepisów podatkowych dotyczącą opodatkowania VAT usług i towarów nabywanych z ZFŚS, twierdząc, że działalność ta nie podlega VAT. Dyrektor Izby Skarbowej uznał to stanowisko za nieprawidłowe. Po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa i odpowiedzi organu, spółka wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów ustawy o VAT i Ordynacji podatkowej. Organ podatkowy wniósł o umorzenie postępowania, informując, że w trybie autokontroli uchylił zaskarżoną interpretację, uznając stanowisko spółki za prawidłowe.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne i zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej w P. na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. z siedzibą w K. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 217,00 (słownie: dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Wnioskiem z dnia 28.04.2011 r. (data wpływu) A S.A. z siedzibą we W. (obecnie: B S.A. z siedzibą w K.) zwróciła się o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług i towarów nabywanych z ZFŚS. Wnioskodawca, po przedstawieniu opisu zaistniałego stanu faktycznego, zadał następujące pytanie:
Czy prawidłowym jest twierdzenie, że działalność socjalna wykonywana przez administratorów ZFŚS - tj. nabywanie towarów i usług, jak również ich udostępnianie uprawnionym osobom (częściowo odpłatnie bądź nieodpłatnie) – nie podlega regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług?
Według Wnioskodawcy, działalność w zakresie administrowania funduszem socjalnym nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. W konsekwencji, nie jest ona zobowiązana do ustalenia podatku VAT należnego od świadczeń dokonywanych na rzecz osób uprawnionych, jak również nie jest uprawniona do odliczenia VAT naliczonego od nabycia tych świadczeń. W świetle aktualnego orzecznictwa i najnowszych interpretacji organów podatkowych, Wnioskodawca pobierając od osoby uprawnionej do korzystania ze środków ZFŚS, części wydatków poniesionych z ZFŚS na zakup towarów i usług oraz wykonując czynności związane z udzielaniem swoim pracownikom zwrotnych pożyczek na cele mieszkaniowe z ZFŚS, nie występuje w charakterze podatnika podatku VAT. Działania pracodawcy podejmowane w ramach ZFŚS są bowiem przejawem działalności socjalnej zakładu pracy, a nie działalności gospodarczej podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym nie są to czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
W interpretacji indywidualnej z dnia [...].07.2011 r. ( nr [...]) Dyrektor Izby Skarbowej w P. działając z upoważnienia Ministra Finansów, stwierdził, że stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji organ stwierdził, iż w odniesieniu do czynności podejmowanych w ramach działalności socjalnej, pracodawca występuje w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. – w skrócie: "ustawa o VAT"). Wskazał, że dostawa towarów i świadczenie usług na rzecz osób uprawnionych w ramach ZFŚS za częściową odpłatnością stanowi, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, czynność podlegającą opodatkowaniu, na zasadach ogólnych, według stawek obowiązujących dla danej usługi i towaru lub z zastosowaniem zwolnienia, jeśli takie wynika z przepisów. W przypadku nieodpłatnego przekazania towarów, w myśl przepisów art. 5 i art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących drukowane materiały reklamowe i informacyjne, bądź spełniających warunki do uznania ich za prezenty o małej wartości lub próbki. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje neutralne podatkowo, tj. podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania. W sprawie nieodpłatnego świadczenia usług organ stwierdził, iż w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również nieodpłatne świadczenie usług w przypadku gdy dokonane jest na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne świadczenie dokonane w celu innym niż działalność gospodarcza podatnika.
Nie zgadzając się z powyższą interpretacją indywidualną, Wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez uznanie jego stanowiska za prawidłowe.
W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej w P. stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej w dniu [...].07.2011 r. interpretacji indywidualnej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, B S.A. z siedzibą w K. (dawniej: A S.A. z siedzibą we W.), zarzuciła naruszenie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, podtrzymując stanowisko wyrażone we wniosku. Skarżąca zarzuciła również naruszenie art. 121 § 1 w związku z art. 14h Ordynacji podatkowej poprzez pominięcie przez organ przy wydawaniu zaskarżonej interpretacji orzecznictwa sądów administracyjnych. Wobec powyższego, Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej interpretacji i uznanie jej stanowiska za prawidłowe oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o umorzenie postępowania. Wskazał, że po ponownym przeanalizowaniu sprawy, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwana: "ppsa"), uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną (interpretacja indywidualna z dnia [...].11.2011 r. nr [...]), uznając za prawidłowe stanowisko Skarżącej w sprawie oceny prawnej przedstawionego we wniosku stanu faktycznego w zakresie opodatkowania towarów i usług nabywanych ze środków ZFŚS.
Z akt sprawy wynika, iż interpretacja wydana w trybie autokontroli, została doręczona Skarżącej w dniu 08.11.2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi B S.A. z siedzibą w K. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. (działającego z upoważnienia Ministra Finansów) z dnia [...].07.2011 r. nr [...], podlega umorzeniu.
Stosownie do art. 54 § 3 ppsa, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono do sądu administracyjnego, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z unormowania tego wynika, że organ podatkowy ma możliwość dokonania ponownej weryfikacji swojego działania w trybie autokontroli, przy czym skorygowanie zaskarżonego działania musi uwzględniać żądanie strony skarżącej.
W przedmiotowej sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej w P. uwzględnił skargę w całości i interpretacją indywidualną z dnia [...].11.2011 r. nr [...], doręczoną Skarżącej w dniu 08.11.2011 r., zmienił zaskarżoną interpretację, uznając stanowisko Skarżącej za prawidłowe. W konsekwencji, skoro - na skutek uwzględnienia skargi w całości – wyeliminowano z obrotu prawnego interpretację będącą przedmiotem skargi, postępowanie sądowoadministracyjne należało uznać za bezprzedmiotowe, a tym samym za podlegające umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ppsa.
Wobec umorzenia postępowania, orzeczono o kosztach tego postępowania, stosownie do art. 201 § 1 ppsa, zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa. Zwrot zasądzonych od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania obejmuje uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło