I SA/Wr 162/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. spółka jawna J. i E.O. z siedzibą w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia 16 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku od nieruchomości postanawia: odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę A. spółka jawna J. i E. O. z siedzibą w J. na podaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku od nieruchomości. Pismem z dnia 13 lipca 2017 r. wspólnik spółki – J.O. wniósł osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2017 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną skarżącej spółki. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o możliwości zaskarżenia go zażaleniem, które powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (ewentualnie w sprawach obowiązków podatkowych przez doradcę podatkowego), zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 4 września 2017 r. (k. 149). Pismem z dnia 11 września 2017 r. skarżąca wniosła niepodpisane zażalenie na ww. postanowienie. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia, strona nadesłała zażalenie podpisane osobiście przez wspólnika spółki – J.O. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 - dalej w skrócie: p.p.s.a.), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W myśl natomiast art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Ponadto - zgodnie z art. 175 § 3 p.p.s.a. - w sprawach obowiązków podatkowych zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy. Znajdujący odpowiednie zastosowanie art. 175 § 2 p.p.s.a. wyłącza obowiązek sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego w sytuacji, gdy sporządza je sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2011 r. sygn. akt II OZ 970/11). Ponadto, niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez adwokata, radcę prawnego lub podmioty wskazane w art. 175 § 2 p.p.s.a. jest brakiem nieusuwalnym. W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządził osobiście wspólnik reprezentujący spółkę – J. O. Z akt sprawy nie wynika zaś, że osoba ta należy do podmiotów uprawnionych na podstawie art. 194 § 4 p.p.s.a. do sporządzenia takiego zażalenia. Podkreślić przy tym należy, że strona skarżąca została pouczona przez Sąd o tym, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. Pomimo prawidłowego pouczenia o ustanowionym przez ustawodawcę przymusie adwokacko-radcowskim we wniesieniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, skarżąca wniosła ww. środek zaskarżenia na postanowienie z dnia 7 sierpnia 2017 r. sporządzony osobiście przez wspólnika spółki. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.