I SA/Wr 1629/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Wydziału I: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. postanawia odrzucić sprzeciw. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2012 r. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Jak wynika z zapisów na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach sprawy, przesyłka z odpisem powyższego orzeczenia awizowana była po raz pierwszy w dniu 26 kwietnia 2012 r., zawiadomienie pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej. Jej doręczenie osobiście skarżącemu miało miejsce 12 maja 2012 r. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym 19 maja 2012 r. wniesiony został sprzeciw od postanowienia Referendarza sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 – dalej p.p.s.a.), od postanowień i zarządzeń wydanych przez referendarza sądowego w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy strona może wnieść sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Natomiast zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Dokonując oceny zachowania wskazanego wyżej 7-dniowego terminu, wskazać należy na treść art. 73 p.p.s.a., który stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). W niniejszej sprawie po pierwszej próbie doręczenia pismo zostało złożone w placówce pocztowej w dniu 26 kwietnia 2012 r. Od tej też daty rozpoczynał się bieg 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a. Ostatni dzień tego terminu przypadał zatem na 10 maja 2012 r. Z tą datą należało przyjąć za skuteczne doręczenie przesyłki z odpisem postanowienia, którym odmówiono wnioskodawcy przyznania prawa pomocy i jednocześnie za początek biegu terminu do wniesienia sprzeciwu. W rezultacie termin do jego wniesienia upływał z dniem 17 maja 2012 r. (czwartek). W świetle regulacji zawartej w art. 73 p.p.s.a. bez znaczenia pozostaje fakt, że skarżący złożył sprzeciw w siódmym dniu liczonym od daty odbioru przesyłki w placówce pocztowej. Późniejszy odbiór pisma nie obala bowiem wynikającego z tego przepisu domniemania doręczenia i nie zmienia zakresu skutków prawnych tego typu doręczenia (zob. postanowienie NSA z 9 czerwca 2010 r., sygn. akt I FZ 188/10, publ. "Wspólnota" 2010/27/42). Skarżący jest natomiast uprawniony do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności na mocy art. 87 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego, sprzeciw wniesiony 19 maja 2012 r. należało uznać za spóźniony i w związku z tym podlegał odrzuceniu na podstawie powołanego wyżej art. 259 § 2 p.p.s.a.