I SA/Wr 1669/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędziowie: Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Protokolant: starszy sekretarz sądowy Barbara Głowaczewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi "A". Spółki komandytowo-akcyjnej z siedziba we W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. – [...] we W. z dnia [...] r. postanawia : zawiesić postepowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., zwanej dalej O.p.) oraz art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm., zwanej dalej u.p.t.u.) utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r., nr [...] wydane na podstawie art. 165a w zw. z art. 219 O.p. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. – [...] we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu na rzecz "A" Sp. z o.o. (obecnie "A" Sp. z o.o. ., zwana dalej skarżąca, spółka, strona, podatnik) nadwyżki naliczonego podatku od towarów i usług nad podatkiem należnym w kwocie 1.015.670,00 złotych za IV kwartał 2012 r. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia w ramach kontroli skarbowej. Wnioskiem z dnia 20 grudnia 2013 r. "A" Sp. z o.o. działając na podstawie art. 247 § 1 pkt 3 i 6 O.p. wystąpiła do Dyrektora Izby Skarbowej we W. z żądaniem stwierdzenia nieważności opisanego powyżej postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. – [...] we W. z dnia [...] r. Uzasadniając swój wniosek spółka wskazała, że objęte wnioskiem postanowienie w dniu podpisania, tj. w dniu 21 marca 2013 r. było niewykonalne i jego niewykonalność ma charakter trwały. Organ podatkowy nie mógł wydać postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług, ponieważ termin ten upłynął z dniem 29 stycznia 2013 r. Ponadto według stanu na dzień 31 stycznia 2013 r. nie były podejmowane przez organy podatkowe czynności świadczące o zamiarze wszczęcia kontroli skarbowej, która została wszczęta dopiero w dniu 12 lutego 2013 r. przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. Wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. – [...] we W. z dnia [...] r., stwierdzając, że wobec tego, że postanowienie wydane zostało w oparciu o art. 87 ust. 2 u.p.t.u., nie przysługiwało na nie zażalenie, a tym samym nie podlega ono weryfikacji w nadzwyczajnym postępowaniu podatkowym uregulowanym w art. 247 O.p. Dyrektor Izby Skarbowej we W., po rozpoznaniu zażalenia strony, postanowieniem z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ drugiej instancji wyjaśnił, że możliwość zaskarżenia wydanego postanowienia przedłużającego termin zwrotu podatku zależy od tego czy wydane ono zostało w ramach czynności sprawdzających, czy też kontroli podatkowej. W pierwszej sytuacji znajduje bowiem zastosowanie art. 274b § 2 O.p., natomiast w drugim przypadku w zakresie postanowień opartych o przepisy materialne (art. 87 ust. 2 u.p.t.u.) zażalenie nie przysługuje. Organ, odnosząc się do postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. – [...] we W. z dnia [...] r., podkreślił, że z treści jego uzasadnienia wynika w sposób jasny i zrozumiały, że wydano je z uwagi na konieczność zakończenia weryfikacji rozliczenia w ramach kontroli skarbowej, której zamiar wszczęcia sygnalizował Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej we W. Organ odwoławczy zauważył, że nie jest istotne kiedy została wszczęta kontrola skarbowa, bowiem wystarczającym do wydania takiego aktu był sam zamiar jej wszczęcia. Skoro zatem postanowienie z dnia [...] r. zostało wydane w ramach kontroli skarbowej, to tym samym nie przysługiwało na nie zażalenie. Zatem w przedmiotowej sprawie zasadnym było zastosowanie art. 165a O.p. i orzeczenie o odmowie wszczęcia postepowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego W. – [...] we W. Skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożyła spółka wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenia na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, a to: art. 120 O.p. poprzez działanie organu w sprzeczności z przepisami prawa; art. 121 § 1 O.p. poprzez prowadzenie postępowania przez organ w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych; art. 122 O.p. poprzez niepodjęcie przez organ podatkowy wszelkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy; art. 274b § 1 i 2 O.p. poprzez uznanie za niedopuszczalne zażalenia w sytuacji, gdy postanowienie z datą na 31 stycznia 2013 r. dokonane zostało przed wszczęciem postępowania kontrolnego, a tym samym nastąpiło w ramach postępowania sprawdzającego art. 87 ust. 2 w zw. z art. 87 ust. 6 u.p.t.u. Dyrektor Izby Skarbowej we W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wskazać należy, że nieprawomocnym wyrokiem z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 1371/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę "A" Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. stwierdzające niedopuszczalność zażalenia strony na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. – [...] we W. z dnia [...] r., nr [...] wydane w sprawie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie 1.015.670,00 złotych za IV kwartał 2012 r. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia (dalej sporne rozstrzygnięcie). W motywach wyroku Sąd wskazał m.in. że sporne rozstrzygnięcie "zostało podjęte poza procedurą czynności sprawdzających i w jego treści nie powołano art. 274 O.p. to zażalenie nie przysługiwało". Sąd podkreślił także, że "podatnikowi na podstawie art. 3 §2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego na postanowienie naczelnika urzędu skarbowego o przedłużeniu terminu do dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wydane w czasie kontroli podatkowej na podstawie art. 87 ust. 2 zd.2 ustawy o podatku od towarów i usług". Od tego wyroku spółka wywiodła skargę kasacyjną, która nie została jeszcze przez Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznana. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I FSK 537/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z sytuacją, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy orzeczenie, które zapadanie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. W ocenie Sądu, taka zależność wystąpiła w niniejszej sprawie, gdyż jej rozstrzygnięcie wymaga prawomocnego zakończenia postępowania rozstrzygającego kwestię niedopuszczalności bądź dopuszczalności zażalenia na kwestionowane rozstrzygnięcie z dnia 31 stycznia 2013 r., jako kwestii mogącej bezpośrednio przesądzić o ostateczności tego postanowienia. Odnotować należy, że postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. stwierdził niedopuszczalność żalenia strony na postanowienie (którego stwierdzenia nieważności domaga się strona w niniejszej sprawie) z dnia 31 stycznia 2013 r. w sprawie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie 1.015.670,00 zł wykazanej w deklaracji VAT-7K za IV kwartał 2012 r. do czasu weryfikacji rozliczenia. Organ odwoławczy podkreślił, że na postanowienie wydane ze względu na prowadzona kontrolę podatkową, co miało zdaniem organu miejsce w tej sprawie, którego podstawą jest wyłącznie art. 87 ust.2 u.p.t.u. nie przewidziano możliwości złożenia zażalenia, gdyż zgodnie z art. 236 §1 O.p. na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Takie stanowisko organu zaaprobował tut. Sąd oddalając skargę wyrokiem wyżej wskazanym, a obecnie stanowisko to będzie przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt I FSK 537/14. Niewątpliwie zatem orzeczenie w sprawie skargi na postanowienie z dnia 12 czerwca 2013 r. będzie musiało zostać uwzględnione przez Sąd przy ocenie legalności postanowienia zaskarżonego w niniejszej sprawie. Zdaniem Sądu, dopiero ostateczne zakończenie postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 1371/13 pozwoli w sposób jednoznaczny stwierdzić, czy kontrolowana w niniejszej sprawie odmowa wszczęcia postępowania była zasadna. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 1371/13.